Page 231 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 231
หมวด 10 231 [316]
สถาน — These are blameworthy in three, two and one respect, and praiseworthy in none,
one and two respects, respectively.)
กลุมที่ 2 แสวงหาชอบธรรมบาง ไมชอบธรรมบาง (those seeking wealth both
lawfully and unlawfully, arbitrarily and unarbitrarily)
4. พวกหนึ่ง แสวงหาโภคทรัพยโดยชอบธรรมบางไมชอบธรรมบาง ทารุณขมขี่บางไมทารุณ
ขมขี่บาง, ไดมาแลวไมเลี้ยงตนใหอิ่มหนํ าเปนสุข, ไมแจกจายแบงปนและไมใชทํ ากรรมดี
(Same as 1)
5. พวกหนึ่ง แสวงหาโภคทรัพยโดยชอบธรรมบางไมชอบธรรมบาง ทารุณขมขี่บางไมทารุณ
ขมขี่บาง, ไดมาแลวเลี้ยงตนใหอิ่มหนํ าเปนสุข, แตไมแจกจายแบงปนและไมใชทํ ากรรมดี
(Same as 2)
6. พวกหนึ่ง แสวงหาโภคทรัพยโดยชอบธรรมบางไมชอบธรรมบาง ทารุณขมขี่บางไม
ทารุณขมขี่บาง, ไดมาแลวเลี้ยงตนใหอิ่มหนํ าเปนสุข, ทั้งแจกจายแบงปนและใชทํ ากรรมดี
(Same as 3)
(พวกที่ 4: ควรตํ าหนิ 3 สถาน, ชม 1 สถาน; พวกที่ 5: ตํ าหนิ 2 สถาน, ชม 2 สถาน; พวกที่ 6: ตํ าหนิ 1
สถาน, ชม 3 สถาน — These are blameworthy in three, two and one respect, and praiseworthy
in one, two and three respects, respectively.)
กลุมที่ 3 แสวงหาชอบธรรม (those seeking wealth lawfully and unarbitrarily)
7. พวกหนึ่ง แสวงหาโภคทรัพยโดยชอบธรรม ไมทารุณขมขี่, ไดมาแลวไมเลี้ยงตนให
อิ่มหนํ าเปนสุข, ไมแจกจายแบงปนและไมใชทํ ากรรมดี (Same as 1)
8. พวกหนึ่ง แสวงหาโภคทรัพยโดยชอบธรรม ไมทารุณขมขี่, ไดมาแลวเลี้ยงตนให
อิ่มหนํ าเปนสุข, แตไมแจกจายแบงปนและไมใชทํ ากรรมดี (Same as 2)
9. พวกหนึ่ง แสวงหาโภคทรัพยโดยชอบธรรม ไมทารุณขมขี่, ไดมาแลวก็เลี้ยงตนให
อิ่มหนํ าเปนสุขดวย, ทั้งแจกจายแบงปนและใชทํ ากรรมดีดวย; แตเขายังติด ยังสยบมัวเมา
ยังหมกมุน บริโภคโภคะเหลานั้นโดยไมรูเทาทันเห็นโทษ ไมมีปญญาทํ าตนใหเปนอิสระ
หลุดพนเปนนายเหนือโภคทรัพย (Same as 3. But he makes use of his wealth with
greed and longing, is infatuated therewith, heedless of danger, lacking the
insight to achieve spiritual freedom.)
(พวกที่ 7: ควรตํ าหนิ 2 สถาน, ชม 1 สถาน; พวกที่ 8: ตํ าหนิ 1 สถาน, ชม 2 สถาน; พวกที่ 9: ชม 3
สถาน, ตํ าหนิ 1 สถาน — These are blameworthy in two, one and one respect, and
praiseworthy in one, two and three respects, respectively.)
พวกพิเศษ: แสวงหาชอบธรรม และใชอยางรูเทาทันเปนอิสระ
10. พวกหนึ่ง แสวงหาโภคทรัพยโดยชอบธรรม ไมทารุณขมขี่, ไดมาแลวเลี้ยงตนให
อิ่มหนํ าเปนสุข, แจกจายแบงปนและใชทํ ากรรมดี; อีกทั้งไมสยบมัวเมา ไมหมกมุน
บริโภคโภคะเหลานั้นอยางรูเทาทันเห็นโทษ มีปญญาทํ าตนใหเปนอิสระหลุดพนเปนนาย

