Page 233 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 233

หมวด 10                                     233                                    [319]




               [318] กิเลส 10 (สภาพที่ทํ าใหจิตเศราหมอง — Kilesa: defilements)
                  1. โลภะ (ความอยากได — Lobha: greed)

                  2. โทสะ (ความคิดประทุษราย — Dosa: hatred)

                  3. โมหะ (ความหลง, ความไมรู, ความเขลา — Moha: delusion)

                  4. มานะ (ความถือตัว — Màna: conceit)
                  5. ทิฏฐิ (ความเห็นผิด — Diññhi: wrong view)

                  6. วิจิกิจฉา (ความลังเลสงสัย, ความเคลือบแคลง — Vicikicchà: doubt; uncertainty)

                  7. ถีนะ (ความหดหู, ความทอแทถดถอย — Thãna: sloth)

                  8. อุทธัจจะ (ความฟุงซาน — Uddhacca: restlessness)
                  9. อหิริกะ (ความไมละอายตอความชั่ว — Ahirika: shamelessness)

                  10. อโนตตัปปะ (ความไมเกรงกลัวตอความชั่ว — Anottappa: lack of moral dread)

                         สิบอยางนี้ ในบาลีเดิมเรียกวา กิเลสวัตถุ (สิ่งกอความเศราหมอง) 10

                  Vbh.391.                                                                  อภิ.วิ.35/1026/528.
                                                 1

               [319] กุศลกรรมบถ 10 (ทางแหงกุศลกรรม, ทางทํ าความดี, กรรมดีอันเปนทางนํ าไป
                  สูสุคติ — Kusala-kammapatha: wholesome course of action) วาโดยหัวขอยอ ดังนี้
                  ก.กายกรรม 3 (การกระทํ าทางกาย — Kàyakamma: bodily action)
                                            *
                  1. ปาณาติปาตา เวรมณี  (เวนจากปลงชีวิต — Pàõàtipàtà veramaõã: abstention from

                  killing)
                  2. อทินฺนาทานา  เวรมณี (เวนจากถือเอาของที่เขามิไดใหโดยอาการขโมย —  Adinnàdànà


                  ~: abstention from taking what is not given)
                  3. กาเมสุมิจฺฉาจารา  เวรมณี (เวนจากประพฤติผิดในกาม —  Kàmesumicchàcàrà ~:

                  abstention from sexual misconduct)

                  ข.วจีกรรม 4 (การกระทํ าทางวาจา — Vacãkamma: verbal action)

                  4. มุสาวาทา เวรมณี (เวนจากพูดเท็จ — Musàvàdà ~: abstention from false speech)
                  5. ปสุณาย  วาจาย  เวรมณี (เวนจากพูดสอเสียด —  Pisuõàya vàcàya ~:  abstention

                  from tale-bearing)

                  6. ผรุสาย  วาจาย  เวรมณี (เวนจากพูดคํ าหยาบ —  Pharusàya vàcàya ~:  abstention
                  from harsh speech)

                  7. สมฺผปฺปลาปา เวรมณี (เวนจากพูดเพอเจอ — Samphappalàpà ~: abstention from


               *
                 เวรมณี  แปลวา “เจตนาที่ทํ าใหเวน”  หรือ “เจตนาที่ตรงขาม”  เมื่อจะแปลใหเต็มความ  จึงควรแปลวา “การ
                 กระทํ าที่วางจากการคิดเบียดเบียน” หรือ “การทํ าดีที่ตรงขามกับการเบียดเบียนชีวิต” ดังนี้เปนตน
   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238