Page 234 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto

[320] 234 พจนานุกรมพุทธศาสตร

vain talk or gossip)
ค.มโนกรรม 3 (การกระทํ าทางใจ — Manokamma: mental action)

8. อนภิชฺฌา (ความไมคิดเพงเล็งอยากไดของเขา — Anabhijjhà: non-covetousness)

9. อพฺยาปาท (ความไมคิดรายตอผูอื่น — Abyàpàda: non-illwill)

10. สมฺมาทิฏิ (ความเห็นชอบ ถูกตองตามคลองธรรม — Sammàdiññhi: right view)

D.III.269,290. ที.ปา.11/360/284; 471/337.
2
[320] กุศลกรรมบถ 10 (ทางแหงกุศลกรรม, ทางทํ าความดี, กรรมดีอันเปนทางนํ าไป
สูความสุขความเจริญหรือสุคติ — Kusala-kammapatha: wholesome course of action)

วาโดยขอธรรมสมบูรณ (แปลตัดเอาแตใจความ) ดังนี้

ก.กายกรรม 3 (การกระทํ าทางกาย — bodily action)
1. ปาณาติปาตํ ปหาย ฯเปฯ สพฺพปาณภูตหิตานุกมฺป โหติ (ละการฆาการเบียดเบียน มี

เมตตากรุณาชวยเหลือเกื้อกูลกัน — to avoid the destruction of life and be anxious for
the welfare of all lives)

2. อทินฺนาทานํ ปหาย ฯเปฯ อทินฺนํ เถยฺยสงฺขาตํ อนาทาตา โหติ (ละอทินนาทาน

เคารพกรรมสิทธิ์ในทรัพยสินของผูอื่น — to avoid stealing, not violating the right to
private property of others)

3. กาเมสุมิจฺฉาจารํ ปหาย ฯเปฯ น จาริตฺตํ อาปชฺชิตา โหติ (ละการประพฤติผิดในกาม
ไมลวงละเมิดประเพณีทางเพศ — to avoid sexual misconduct, not transgressing sex

morals)

ข.วจีกรรม 4 (การกระทํ าทางวาจา — verbal action)
4. มุสาวาทํ ปหาย ฯเปฯ น สมฺปชานมุสา ภาสิตา โหติ (ละการพูดเท็จ ไมยอมกลาวเท็จ

เพราะเหตุตนเอง ผูอื่น หรือเพราะเห็นแกผลประโยชนใดๆ — to avoid lying, not
knowingly speaking a lie for the sake of any advantage)

5. ปสุณํ วาจํ ปหาย ฯเปฯ สมคฺคกรณึ วาจํ ภาสิตา โหติ (ละการพูดคํ าสอเสียด ชวย
สมานคนที่แตกราวกัน สงเสริมคนที่สมัครสมานกัน ชอบกลาวถอยคํ าที่สรางสามัคคี — to

avoid malicious speech, unite the discordant, encourage the united and utter

speech that makes for harmony)
6. ผรุสํ วาจํ ปหาย ฯเปฯ พหุชนมนาปา ตถารูป วาจํ ภาสิตา โหติ (ละคํ าหยาบ พูดแต

คํ าสุภาพออนหวาน — to avoid harsh language and speak gentle, loving, courteous,
dear and agreeable words)
7. สมฺผปฺปลาป ปหาย ฯเปฯ กาลวาที ภูตวาที อตฺถวาที ธมฺมวาที วินยวาที นิธานวตึ

วาจํ ภาสิตา โหติ ฯเปฯ (ละการพูดเพอเจอ พูดแตคํ าจริง มีเหตุผล มีสารประโยชน ถูก