Page 237 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 237
หมวด 10 237 [323]
[323] ทศพลญาณ (บาลีเรียก ตถาคตพลญาณ 10 คือ พระญาณอันเปนกํ าลังของพระ
ตถาคต 10 ประการ ที่ทํ าใหพระองคสามารถบันลือสีหนาท ประกาศพระศาสนาไดมั่นคง —
Dasa-bala¤àõa: the Ten Powers of the Perfect One)
1. ฐานาฐานญาณ (ปรีชาหยั่งรูฐานะและอฐานะ คือ รูกฎธรรมชาติเกี่ยวกับขอบเขตและขีด
ขั้นของสิ่งทั้งหลายวา อะไรเปนไปได อะไรเปนไปไมได และแคไหนเพียงไร โดยเฉพาะในแง
ความสัมพันธระหวางเหตุกับผล และกฎเกณฑทางจริยธรรม เกี่ยวกับสมรรถวิสัยของบุคคล ซึ่ง
จะไดรับผลกรรมที่ดีและชั่วตางๆ กัน — òhànàñhàna-¤àõa: knowledge of instance and
no instance; knowledge of possibilities and impossibilities)
2. กรรมวิปากญาณ (ปรีชาหยั่งรูผลของกรรม คือ สามารถกํ าหนดแยกการใหผลอยางสลับ
ซับซอน ระหวางกรรมดีกับกรรมชั่ว ที่สัมพันธกับปจจัยแวดลอมตางๆ มองเห็นรายละเอียดและ
ความสัมพันธภายในกระบวนการกอผลของกรรมอยางชัดเจน — Kammavipàka-¤àõa:
knowledge of the ripening of action; knowledge of the results of kamma)
3. สัพพัตถคามินีปฏิปทาญาณ (ปรีชาหยั่งรูขอปฏิบัติที่จะนํ าไปสูคติทั้งปวง คือ สุคติ ทุคติ
หรือพนจากคติ หรือปรีชาหยั่งรูขอปฏิบัติที่จะนํ าไปสูอรรถประโยชนทั้งปวง กลาวคือ ทิฏฐธัมมิกัตถะ
สัมปรายิกัตถะ หรือ ปรมัตถะ คือรูวาเมื่อปรารถนาจะเขาถึงคติหรือประโยชนใด จะตองทํ าอะไร
บาง มีรายละเอียดวิธีปฏิบัติอยางไร — Sabbatthagàminãpañipadà-¤àõa: knowledge of
the way that leads anywhere; knowledge of the practices leading to all destinies
and all goals)
4. นานาธาตุญาณ (ปรีชาหยั่งรูสภาวะของโลกอันประกอบดวยธาตุตางๆ เปนอเนก คือ รู
สภาวะของธรรมชาติ ทั้งฝายอุปาทินนกสังขารและฝายอนุปาทินนกสังขาร เชน รูจักสวน
ประกอบตางๆ ของชีวิต สภาวะของสวนประกอบเหลานั้น พรอมทั้งลักษณะและหนาที่ของมัน
แตละอยาง อาทิการปฏิบัติหนาที่ของขันธ อายตนะ และธาตุตางๆ ในกระบวนการรับรู เปนตน
และรูเหตุแหงความแตกตางกันของสิ่งทั้งหลายเหลานั้น — Nànàdhàtu-¤àõa: knowledge of
the world with its many different elements)
5. นานาธิมุตติกญาณ (ปรีชาหยั่งรูอธิมุติ คือ รูอัธยาศัย ความโนมเอียง ความเชื่อถือ แนว
ความสนใจ เปนตน ของสัตวทั้งหลายที่เปนไปตางๆ กัน — Nànàdhimuttika-¤àõa:
knowledge of the different dispositions of beings)
6. อินทริยปโรปริยัตตญาณ (ปรีชาหยั่งรูความยิ่งและหยอนแหงอินทรียของสัตวทั้งหลาย
คือ รูวาสัตวนั้นๆ มีศรัทธา วิริยะ สติ สมาธิ ปญญา แคไหน เพียงใด มีกิเลสมาก กิเลสนอย มี
อินทรียออน หรือแกกลา สอนงาย หรือสอนยาก มีความพรอมที่จะตรัสรูหรือไม —
Indriyaparopariyatta-¤àõa: knowledge of the state of faculties of beings;
knowledge of the inferiority and superiority of the controlling faculties of various
beings; knowledge as regards maturity of persons)

