Page 76 - Aardrijkskundevakdidactiek_2021

Figuur 16:Mulatten, mestiezen en zambo’s: mengrassen (Melkebeke, & De Meyer, 1978, p. 36).

Deze indeling wordt doorgaans ook op kaart gezet (figuur 12). Opvallend is het verschil in
cartografische voorstellingswijze. De linkse kaart maakt gebruik van taartdiagrammen per
land, de rechtse van vlakopvulling. Op die manier beklemtoont de linkse dat de
tegenwoordige samenstelling van de Latijns-Amerikanen een gevolg is van de vermenging
tussen de verschillende bevolkingsgroepen, terwijl de rechtse suggereert dat deze
volledig apart zouden leven.

Figuur 17:De verspreiding van rassen en talen in Latijns- Amerika (Werelddelen 4,
1997, p. 121 & Visie op leefruimten in de Sowjetunie en Amerika, 1986, p. 91).

In oude handboeken is het contrast tussen de raciale samenstelling van Latijns-Amerika
en Angelsaksisch-Amerika enorm groot. Zo noemen Melkebeke en De Meyer (1978, p. 31)
de Rio Grande een "scheiding tussen blanken en mengrassen". Hierbij "[is] Anglo-Amerika
het deelcontinent van blanken; de bevolking van Latijns-Amerika is de meest gevarieerde
van alle werelddelen". Iets verderop wordt Anglo-Amerika opnieuw "een blank continent"
genoemd. De blanken zouden er, nog volgens dezelfde bron, van het 'Yankeetype' zijn,
"bekend om zijn werklust, het aandurven van risico's, en vooral geloof in eigen
mogelijkheden".

De huidige handboeken pakken het anders aan en zetten de raciale verschillen tussen de
bevolkingsgroepen juist wel in de verf. Met termen als 'smeltkroes' of 'melting pot' wordt
de aandacht gevestigd op de raciale diversiteit van de Amerikaanse bevolking. Om deze
te expliciteren, volgen de meeste auteurs een vereenvoudigde versie van de classificatie
in de officiële statistieken. Doorgaans wordt een vijftal groepen afgebakend: blanken,
zwarten, Aziaten, indianen/eskimo's en hispanics (figuren 13 en 14).

2 AAVD 76 © 2020 Arteveldehogeschool