Page 208 - วิจัยชั้นเรียน เปลี่ยนครู หมอวิจารณ์
P. 208

์
                             ิ
                                                        ี
                                             ้
                                                                      ี
                                                ่
                                                            ึ
                                    ิ
                                       �
                                    ่
                                         ิ
                                                       ์
                  ฉันและครูคู่วชาได้เรมทาวจัยตังแตสัปดาหท่ ๑ ถง สัปดาหท่ ๓ โดย
                                                       ้
           เพมแบบประเมนความเข้าใจในการเรยนรู้ไว้ในขันตอนการสอน  ท่ครูจะ
                                             ี
             ่
                                                                       ี
             ิ
                         ิ
                                                                    ้
           แจกให้ผู้เรยนแตละคนได้ประเมนตนเองหลังจากท่นักเรยนคนนันทาโจทย     ์
                                                            ี
                    ี
                                                        ี
                          ่
                                       ิ
                                                                      �
                               ้
                        ็
           สถานการณเสรจเรยบรอยแล้ว
                     ์
                           ี
                                                            ี
                  ฉันพบวา ในสัปดาหท่ ๓ ตอนท่เรยนเรอง การเปรยบเทยบความยาว
                                     ี
                                                   ่
                         ่
                                             ี
                                                                 ี
                                                   ื
                                    ์
                                               ี
                                                  ่
                     ์
                                                            ็
                                                                ื
                                          ี
                                                                 ่
                                                                       ่
                                                                    ื
           ในขันโจทยสถานการณครูให้นักเรยนใช้หนวยกลางเปนเครองมอชวยวัด
                                ์
               ้
                                                                     ี
                                          ่
                                                       ื
                                                    ้
           ความยาวจากสงของท่กาหนดให้ ซงเครองมอนันคอ แถบการวัด มลักษณะ
                                          ึ
                                              ื
                               ี
                                                 ื
                                �
                         ิ
                                              ่
                         ่
                                                 ่
                                ่
                                       ี
                                    ี
                             ็
                                                             ื
                                                         ึ
                        ี
                                                         ่
                          ่
             ็
           เปนกระดาษท่แบงเปนชองส่เหล่ยมขนาดเทา ๆ กัน ซงเม่อผู้เรยนได้รับแถบ
                                                                 ี
                                      ๋
                                                                  ึ
                                ื
                                                               ่
                                                                  ่
                                                                           ึ
                            ี
           การวัดไปแล้ว นักเรยนช่อฮะเกา สังเกตแถบการวัดอยูสักครูหนงแล้วพูดขน
                                                                           ้
                                                          ่
                                               ่
            ่
                ่
                                                                     ื
           วา “นารัก” ซงฮะเกาหมายถงแถบการวัดนารักมขนาดเลกพอดกับมอของเขา
                                                                ี
                      ึ
                                                    ี
                                                           ็
                      ่
                            ๋
                                   ึ
                              �
                                                                    ่
           จากนันฮะเกาลงมอทาอยางรวดเรว โดยวางแถบการวัดไว้ท่จุดเรมต้นของ
                                         ็
                           ื
                ้
                                  ่
                                                                ี
                                                                    ิ
                      ๋
                                                ้
                                                      ี
                                                               ๋
                                                                         �
                                                       ่
                                          ิ
                                          ่
                                       ่
           สงของและนับชองจงได้คาตอบวาสงของนันยาวก่ชอง  ฮะเกาสามารถทาได้
            ิ
                                 �
                         ่
            ่
                            ึ
                                                                           ิ
                                                                     ี
                                                       ี
                                                                   ๋
           ถูกต้องทุกข้อ และตรงกับประเมนความเข้าใจการเรยนรู้ของฮะเกาท่ประเมน
                                       ิ
           วาตนเองรู้วาโจทยให้ทาอะไร  รู้วธคดหาคาตอบ  และเขยนแสดงวธคดได้
                                           ิ
            ่
                                                             ี
                                          ี
                                        ิ
                            ์
                                                                         ิ
                                                                      ิ
                                                 �
                               �
                                                                       ี
                      ่
                         ี
                                                          ่
                                                       ิ
                              ่
                                                                  ่
            ึ
                                                                     ่
                                           ๋
           ซงในแผนการเรยนรู้กอนหน้าน้ฮะเกามักจะประเมนวาตนเองวาอานโจทย       ์
                                       ี
            ่
                     ่
           ไมออก แตฮะเกากไมได้ละความพยายาม กลับมความเพยรพยายามมากขน
                                                                           ึ้
                                                     ี
                         ๋
             ่
                           ็
                              ่
                                                            ี
                                                            ่
                                                                  ี
           ท่จะสะกดหรออานให้ได้ เพ่อท่จะทางานให้ด และไมลังเลท่จะขอความ
             ี
                          ่
                                     ื
                                                    ี
                       ื
                                           �
                                       ี
                              ่
                                                      ื
            ่
                                                  ่
                                    ื
                                              ่
           ชวยเหลอจากผู้อ่น เชน ยกมอให้คุณครูชวยอานหรอถามเพ่อนในกลุมให้ชวย
                                                                          ่
                                                                     ่
                         ื
                                                              ื
                  ื
           อานให้ฟงจากนันเขากคอย ๆ ทาความเข้าใจโจทยด้วยตนเองจนสามารถ
                                 ่
                               ็
                         ้
            ่
                                        �
                   ั
                                                        ์
                   ์
           อานโจทยด้วยตนเองได้ในเวลาตอมา  ในภาควมังสาน้ฉันเหนฮะเกาเปล่ยนไป
                                                             ็
                                                         ี
                                                                       ี
            ่
                                       ่
                                                   ิ
                                                                   ๋
                                                         ็
                     ี
                         ิ
                                                              ่
                                                   ิ
                                                      ้
                                                      ึ
                                                                         ี
                                   ี
                                                   ่
           จากภาคเรยนจตตะ เขามความพยายามเพมขนเปนอยางมาก นักเรยน
                    ็
                      ่
               ื
           คนอ่น ๆ กเชนกัน
                                                           207  วิจัยชั้นเรยนเปลี่ยนคร ู
                                                                     ี
   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213