Page 56 - นาวิกศาสตร์ เดือน กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙
P. 56
ี
ี
ึ
ี
ื
ี
ท่เก่ยวเน่องกับตัวปัญหามาพิจารณาร่วมกัน จึงจะ อน่ง ในกรณีท่เกิดมีหนทางปฏิบัติท่เลือกไว ้
ั
สามารถวิเคราะห์ออกมาได้ นี่เป็นขั้นตอนที่ ๒. สามารถผ่านข้นตอนการตรวจสอบท้ง ๓ เกณฑ์ได ้
ั
ั
ั
ำ
่
ี
ี
ำ
ข้นตอนท ๓. ก็คือการนาเอาตัวปัญหาและตัวต้น มากกว่า ๑ ทางเลือก ก็จะต้องนาทางเลือกท่ผ่านท้งหมด
ั
เหตุของปัญหา ข้อเท็จจริง ข้อมูลท่เก่ยวข้อง รวมท้ง ไปเข้าสู่กระบวนการเปรียบเทียบ ข้อดี – ข้อเสีย โดยทำา
ี
ี
ื
ั
่
ิ
ั
ิ
่
้
ำ
ี
สบสรรหาขอมูลทจาเป็นเพมเตมท้งหมด แล้วเอามา เป็นตารางเปรียบเทียบรวม พร้อมกันท้งหมดทุกทางเลือก
ั
ั
ึ
ั
่
ี
่
ิ
พจารณารวมกน (เรยกวาการอภปราย) จนสามารถ ข้นตอนน (ซ่งผ้เขียนขอกาหนดเป็นข้นตอนท ๕.) นับเป็น
ู
ำ
ิ
้
ี
่
ี
สังเคราะห์ให้เกิดทางเลือกในการแก้ปัญหา โดยเน้นไป ข้นตอนท่ค่อนข้างย่งยาก ละเอียดอ่อน ท่จะต้องใช้ความคิด
ี
ุ
ี
ั
ที่การแก้ที่ตัวต้นเหตุเป็นหลัก ขั้นตอนนี้จะสิ้นสุดลงด้วย จินตนาการ และประสบการณ์รอบด้านเข้ามาเป็นตัวช่วย
ั
่
ี
้
่
ิ
คาตอบท่เป็น “หนทางปฏบตในการแกปญหา” ซ่งถ้าเป็น จดสาคญคอจะตองไมลมทจะยกเอาตวปญหา (โจทย)
้
ุ
ิ
ื
ั
ั
์
ำ
ึ
ี
ั
ำ
ื
ั
ี
ุ
ี
ึ
ปัญหาท่ย่งยากซับซ้อน ก็จะต้องคิดทางเลือกออกมา มาเป็นตัวต้ง ซ่งนายทหารฝ่ายเสนาธิการท่ชาญฉลาด
ั
ให้ได ๒ ทางเปนอย่างนอย แต่โดยธรรมชาติแล้วกควรจะ รอบคอบ รอบด้าน จะต้องสามารถเฟ้นหาหนทาง
็
็
้
้
ี
ต้องคิดออกในเบื้องต้นได้ ๓ ทางเลือกขึ้นไป (เช่นถ้าเรา การปฏิบัติท่ดีท่สุด ไป “ตอบโจทย์” นายใหญ่ให้ได้ในท่สุด
ี
ี
ำ
ี
ั
กาลังหลงทาง พอพบทางแยกข้างหน้าก็จะคิดตัดสินใจ ในข้นตอนต่อไป (ข้นตอนท ๖.) ก็จะง่ายและเป็นไป
ั
่
เลือกไปซ้ายหรือไปขวา ซึ่งส่วนใหญ่มักจะลืมทางเลือกที่ ๓ โดยอัตโนมัติ นั่นก็คือการสรุปเป็น “ข้อยุติ” คือหนทาง
ี
คือถอยหลังกลับทางเดิม ไปตรวจหาทางแยกท่ควรจะ ปฏิบัติที่ดีที่สุด ที่สั้น ชัดเจน และเด็ดขาด เพื่อนำาเสนอ
ไปที่เราได้ผ่านมาแล้ว อันอาจจะเป็นทางเลือกที่ถูกต้อง ต่อผู้บังคับบัญชาต่อไป
ี
้
ั
ก็ได้) ข้นตอนน “หลายหัวดีกว่าหัวเดียว” จึงต้องการ ในกิจการทางทหารนั้น การตัดสินใจใด ๆ ไม่ได้จบ
“การระดมความคิด” จากทีมงานท้งหมด เพ่อป้องกัน แค่ที่ข้อยุติว่าจะ “บุกหรือถอย” หรือจะ “ยุบหรือย้าย”
ื
ั
การ มองข้าม หลงลืม หรือ หลงทาง เท่าน้น เม่อตัดสินใจได้แล้วไม่ว่าทางใดทางหน่ง ก็จะต้อง
ึ
ื
ั
ั
ู
ื
่
ึ
ี
ข้นตอนท ๔. ซ่งถือว่าเป็นหัวใจสาคัญของ มีการปฏิบัติตามมาอีกมากมาย เพ่อให้ผ้บังคับบัญชา
ำ
ี
ี
กระบวนการน ก็คือการนาเอาหนทางปฏิบัติท้งหมด สามารถตัดสินใจ และส่งการให้หน่วยท่เก่ยวข้องท้งหลาย
ั
ี
ั
ั
้
ำ
ิ
ู
้
ท่ได้ช่วยกันระดมความคิดกาหนดข้นมาได มาเข้าส ู ่ (ท่อย่ภายใต้สายการบังคับบัญชา) สามารถเร่มปฏิบัต ิ
ึ
ำ
ี
ี
ี
์
ื
ี
กระบวนการทดสอบอันมีหลักเกณฑ (ผ่าน/ไม่ผ่าน) ท่เป็น เพ่อแก้ปัญหาได้พร้อมกันไปด้วยเลย จึงเป็นหน้าท่ของ
ำ
ั
ี
มาตรฐาน และสอดคล้องกับศาสตร์ในการบริหารยุคใหม ่ นายทหารฝ่ายเสนาธิการท้งหลาย ท่จะต้องจัดทาแผน
่
้
ั
ั
์
ิ
อนไดแก ๑. เกณฑ “ความเหมาะสม” (Suitability), การปฏิบัต อันเป็นข้นตอนสุดท้ายของกระบวนการ
ี
๒. เกณฑ์ “ความสามารถปฏิบัติได้” (Feasibility), และ ท่เรียกว่า “ข้อเสนอแนะ” พร้อมกันไปด้วย นับเป็น
้
้
ุ
์
่
ั
๓. เกณฑ “ความยอมรับได้” (Acceptability) ทางเลือก ขนตอนท ๗. และขนตอนสดทายของกระบวนการ
ี
ั
้
ู
ี
ำ
ไหนไม่ผ่านด่าน ก็ตัดออกโดยไม่ต้องไปสนใจหรือ อน่งกระบวนการท้งหมดท่ผ้เขียนได้นาเสนอมาน ี ้
ั
ึ
อาลยอาวรณ์กบมนอกเลย สาหรบตวเกณฑ์หรือเง่อนไข คือ “ศาสตร์” ของทางการทหาร ท่ใช้ในการแก้ปัญหาใน
ั
ี
ี
ั
ำ
ื
ั
ั
ั
ท่ใช้ในการตัดสินว่าผ่านหรือไม่ผ่านน้น มีรายละเอียด ระดับการปฏิบัติ ในกิจการที่มิใช่การทำาสงคราม
ั
ี
ู
ั
ปลีกย่อยมากมายท่ผ้เขียนต้องขอผ่านไป มิฉะน้น ขอนาเข้าส่ทางฝ่าย “พุทธศาสตร์” บ้าง ผ้เขียน
ู
ำ
ู
ี
ี
ั
ำ
ี
ี
บทความน้จะกลายสภาพเป็นตารา ท้งน้ผ้อ่านท่สนใจ มีความเห็นว่ากระบวนการแก้ปัญหาในระดับการ
ู
ื
ำ
ั
หรือต้องการศึกษาโดยละเอียด ก็สามารถสืบค้นได้จาก ปฏิบัติของชาวพุทธน้น สามารถนามาเทียบเคียงเพ่อ
ำ
ตาราของสถาบันระดับโรงเรียนเสนาธิการ ของทุกเหล่าทัพ หาความเหมือน กับกระบวนการทา “ข้อพิจารณาของ
ำ
54 นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๙ เล่มที่ ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙
