Page 58 - นาวิกศาสตร์ เดือน กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙
P. 58
ั
ำ
ี
หาหนทางปฏิบัติท่เหมาะสม สาหรับประชาชนคนท่วไป
จนกระทั่งรุ่งสาง
มีชาวบ้าน พ่อ – ลูก สองคนพายเรือผ่านมา
ั
ั
ี
ู
ผ้เป็นพ่อน่งพายท่ท้ายเรือ ส่วนลูกชายน่งดีดพิณอินเดีย
ี
ี
ู
อย่างสบายอารมณ์อย่ท่หัวเรือ เสียงพิณท่ระคายหปลุก
ู
ู
ิ
พระองค์ออกจากภวังค์สมาธ จึงได้ยินเสียงของผ้เป็นพ่อ
กล่าวแนะนำาลูกชายว่า...... “ลูกเอ๋ย สายพิณของเจ้ามัน
ั
หย่อน เกินไปจึงไม่เป็นเพลง เจ้าควรต้งเสียใหม แต่จง
่
้
ั
้
ระวง ! อย่างขึงให ตึง เกินไปมันจะขาด เล่นต่อไปไม่ได !”
ถ้อยคำาสั้น ๆ ๓ ประโยคนี้เปรียบประดุจแสงสว่าง
ี
ในยามร่งอรุณ ท่ฉายเข้าส่พระเนตรของพระองค์ท่าน
ุ
ู
ความวิตกกังวลหมดส้นไป หนทางปฏิบัติอันเป็น
ิ
ั
ี
ำ
ทางเลือกท่เหมาะสมสาหรับสามัญชนคนท่วไป พระองค์ได ้
ู
ั
“ร้แจ้ง” อย่างชัดเจนแล้ว น่นก็คือ “ทางสายกลาง”
(มัชฌิมาปฏิปทา) อันเหมาะสม ๘ ประการ (หรือมรรค ๘)
ั
ั
น่นเอง ! หลังจากน้นพระองค์ก็ได้เจริญสมาธิภาวนา
ั
ี
ต่อไป เพ่อทบทวนทุกส่งท่พระองค์ค้นพบ จนม่นใจว่า
ื
ิ
ด้วยหลักธรรมนี้จะไม่มีความทุกข์ใจใด ๆ สามารถเข้ามา
ู
รังควานท่านได้อีกต่อไป เท่ากับว่าพระองค์ได้เข้าส่สภาวะ ในช่วงเช้าตรู่ของวันเพ็ญขึ้น ๑๕ คํ่า เดือน ๖ (เดือนวิสาขะ)
ของ“การหลุดพ้น” จากสังสารวัฎโดยส้นเชิงแล้ว (หมายถึง เมื่อ ๒๖๐๓ ปีที่แล้ว เจ้าชายสิทธัตถะได้ตรัสรู้
ิ
การสำาเร็จเป็นพระอรหันต์ ซึ่งจะรู้ได้ด้วยตนเองเท่านั้น) “พระอนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ” เป็นสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
พระองค์จึงได้ทรงเปล่งวาจาว่า “เราตถาคต (ผ้ดับไม่เหลือ) และ เข้าสู่สภาวะของการ “ดับไม่เหลือ” อย่างสมบูรณ์
ู
ได้เกิดขึ้นแล้ว และนี้จะเป็นการเกิดครั้งสุดท้าย !” เป็นการ “เกิด – รู้แจ้ง – ดับไม่เหลือ” พร้อมกัน (ในทางธรรม !)
ในความหมายทาง “ธรรม” : เมื่อ ๒๖๐๓ ปีก่อน มาถึงจุดน้ผ้เขียนม่นใจว่าท่านผ้อ่านคงจะได้รับ
ี
ู
ู
ั
ำ
พุทธกาล ในเช้าตร่ของวันเพ็ญข้น ๑๕ ค่า เดือน ๖ ข้อมูลพ้นฐานมากเพียงพอ ท่จะมาทาการวิเคราะห์หาจุด
ู
ึ
ี
ื
ำ
ั
ำ
่
ณ ริมฝงแม่น้าเนรัญชรา เจ้าชายสิทธัตถะได้ตายไปจากโลก เหมือนของศาสตร์ทั้งสองได้แล้ว และผลการวิเคราะห์นี้
พร้อมกับการเกิดของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า นาจะใกลเคียงความจรงมากท่สด เพราะในรูปแบบของ
้
่
ิ
ี
ุ
ั
ั
ู
ในช่วงของการเปล่งวาจาน้น (การตรัสร้) และพร้อมกันน้น การทา “ข้อพิจารณาของฝ่ายเสนาธิการ” (หรือ
ำ
สภาวะของการ “ดับไม่เหลือ” (หรือ “นิพาน”) Staff Study) นน ในทางปฏบตกถอวาฝ่ายทหาร
่
ิ
ิ
ั
็
ั
ื
้
่
็
ี
ั
กเกดตามมาในเวลาเดยวกนนนเอง นกคอการ ได้วางศาสตรา แล้วหันมาใช้ปากกาและปัญญาเป็นอาวุธ
ี
ั
ิ
ื
่
็
“เกิด” – “ร้แจ้ง” และ “ตาย” พร้อมกันไปเลย เช่นเดียวกับฝ่ายพระแล้ว
ู
ในทางธรรมหรือทางจิตวิญญาณ ส่วนใน ทาง “โลก” ขอเร่มด้วยการทบทวนกระบวนการทา Staff Study
ิ
ำ
ั
ำ
ี
ั
น้น ช่วงเวลาท่สาคัญของพระองค์ท่านท้ง ๓ สถานะ ของฝ่ายทหารก่อน กรรมวิธีทั้ง ๗ ขั้นตอนตามที่ผู้เขียน
ก็คงต่างกันไปตามที่ได้มีการบันทึกไว้เป็นพุทธประวัติ ได้อธิบายมาแล้วนั้น สามารถย่อยให้กระชับได้เป็นวลีว่า
56 นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๙ เล่มที่ ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙
