Page 123 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๐ วรรคหนึ่ง ประกอบประกาศกระทรวงแรงงาน เรื่อง หลักเกณฑและวิธี

การเรียกหรือรับหลักประกันการทำงานหรือหลักประกันความเสียหายในการทำงานจากลูกจาง

พ.ศ. ๒๕๕๑ ขอ ๔ ที่นายจางจะมีสิทธิเรียกหรือรับหลักประกันการทำงานหรือหลักประกันความ
เสียหายในการทำงานไมวาจะเปนเงินสด ทรัพยสิน หรือการค้ำประกันดวยบุคคลจากลูกจางได

จะตองเปนไปเพื่อการประกันการทำงานใน ๒ กรณี คือ การประกันความเสียหายจากการทำงาน

ซึ่งลูกจางอาจกอใหเกิดขึ้นเนื่องจากการทำงานเปนลูกจาง และการประกันการทำงานเพื่อประกัน

วาลูกจางจะปฏิบัติตามกำหนดเวลาและเงื่อนไขขอตกลงตามสัญญาจางแรงงาน จึงถือวาสัญญา
ค้ำประกันที่จำเลยที่ ๒ ทำไวตอโจทกเปนหลักประกันเกี่ยวเนื่องกับการทำงานที่ตองอยูภายใต

บังคับแหงพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๐ ประกอบประกาศกระทรวง

แรงงาน เรื่อง หลักเกณฑและวิธีการเรียกหรือรับหลักประกันการทำงานหรือหลักประกันความ

เสียหายในการทำงานจากลูกจาง พ.ศ. ๒๕๕๑ และลูกจางนั้นตองรับผิดชอบเกี่ยวกับการเงิน
หรือลูกจางตองรับผิดชอบเกี่ยวกับทรัพยสินของนายจางเทานั้น แตเมื่อพิจารณาขอความในสัญญา

จางแรงงาน บันทึกขอตกลง และหนังสือค้ำประกันแลว ตามบันทึกขอตกลงแมจะมีขอความวา

จำเลยที่ ๑ ไดรับเงินทุน แตแทจริงแลวเปนเพียงการที่โจทกใหเงินแกจำเลยที่ ๑ โดยประสงคจะ

ผูกมัดใหจำเลยที่ ๑ ตองทำงานใหโจทกไมนอยกวา ๕ ป การที่จำเลยที่ ๒ เขาค้ำประกันจึงเปน
การประกันวาจำเลยที่ ๑ จะทำงานใหโจทกครบถวนตามกำหนดเวลาดังกลาว จึงเปนการประกัน

การทำงานนั่นเอง ดังนั้นเมื่อจำเลยที่ ๒ ประกันการทำงานของจำเลยที่ ๑ โดยที่จำเลยที่ ๑ ไมมี

หนาที่ตองรับผิดชอบเกี่ยวกับการเงินหรือทรัพยสินของโจทก โจทกจึงไมสามารถเรียกหรือรับ

หลักประกันการทำงานหรือหลักประกันความเสียหายในการทำงานดวยการค้ำประกันดวยบุคคล
จากจำเลยที่ ๒ ได ขอตกลงตามหนังสือค้ำประกันดังกลาวจึงเปนการตกลงกันใหผิดแผกแตกตาง

ไปจากบทบัญญัติของมาตรา ๑๐ วรรคหนึ่ง แหงพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑

และขอ ๔ ของประกาศกระทรวงแรงงาน เรื่อง หลักเกณฑและวิธีการเรียกหรือรับหลักประกันการ

ทำงานหรือหลักประกันความเสียหายในการทำงานจากลูกจาง พ.ศ. ๒๕๕๑ อันเปนกฎหมายที่
เกี่ยวดวยความสงบเรียบรอยของประชาชน ตกเปนโมฆะ ตามประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย

มาตรา ๑๕๐ ศาลแรงงานกลางสามารถยกขึ้นวินิจฉัยไดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพง

มาตรา ๑๔๒ (๕) ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน

พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓๑ ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟองจำเลยที่ ๒ มานั้นชอบแลว ศาลอุทธรณ
คดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณของโจทกฟงไมขึ้น

๑๑๓