Page 122 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ใหแกโจทกครบถวนตามกำหนดเวลาดังกลาว จึงเปนการประกันการทำงานนั่นเอง ดังนั้น

เมื่อจำเลยที่ ๒ ประกันการทำงานของจำเลยที่ ๑ โดยที่จำเลยที่ ๑ ไมมีหนาที่ตองรับผิดชอบ

เกี่ยวกับการเงินหรือทรัพยสินของโจทก โจทกจึงไมสามารถเรียกหรือรับหลักประกันการ

ทำงาน หรือหลักประกันความเสียหายในการทำงานดวยการค้ำประกันดวยบุคคลจาก
จำเลยที่ ๒ ได ขอตกลงตามหนังสือค้ำประกันดังกลาวจึงเปนการตกลงกันใหผิดแผก

แตกตางไปจากบทบัญญัติของมาตรา ๑๐ วรรคหนึ่ง แหง พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน

พ.ศ. ๒๕๔๑ และขอ ๔ ของประกาศกระทรวงแรงงาน เรื่อง หลักเกณฑและวิธีการเรียกหรือ
รับหลักประกันการทำงานหรือหลักประกันความเสียหายในการทำงานจากลูกจาง พ.ศ. ๒๕๕๑

อันเปนกฎหมายที่เกี่ยวดวยความสงบเรียบรอยของประชาชน ตกเปนโมฆะตาม ป.พ.พ.

มาตรา ๑๕๐ ศาลแรงงานกลางสามารถยกขึ้นวินิจฉัยไดตาม ป.วิ.พ. มาตรา ๑๔๒ (๕)

ประกอบ พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓๑

โจทกฟอง ขอใหบังคับจำเลยทั้งสองรวมกันคืนเงิน ๑๙๑,๘๗๖.๕๐ บาท พรอมดอกเบี้ย

อัตรารอยละ ๑๕ ตอป ของตนเงิน ๑๔๐,๐๐๐ บาท นับถัดจากวันฟองเปนตนไปจนกวาชำระเสร็จ
แกโจทก

จำเลยทั้งสองขาดนัด

ศาลแรงงานกลาง พิพากษาใหจำเลยที่ ๑ ชดใชเงิน ๑๙๑,๘๗๖.๕๐ บาท พรอมดอกเบี้ย

อัตรารอยละ ๑๕ ตอป ของตนเงิน ๑๔๐,๐๐๐ บาท นับแตวันถัดจากวันฟองเปนตนไปจนกวาจะ
ชำระเสร็จแกโจทก ยกฟองจำเลยที่ ๒

โจทกอุทธรณ

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริง

วาจำเลยที่ ๑ เปนลูกจางโจทก ในตำแหนงพยาบาลวิชาชีพ ตอมาจำเลยที่ ๑ ผิดสัญญาจางแรงงาน
และไมชำระเงินคืนใหแกโจทกตามที่ตกลงกัน แลววินิจฉัยวาจำเลยที่ ๑ ตองชดใชเงินใหแกโจทก

แตจำเลยที่ ๒ ในฐานะผูค้ำประกันไมตองรวมรับผิดชดใชเงินใหแกโจทก เนื่องจากจำเลยที่ ๑

ไมไดปฏิบัติหนาที่ในตำแหนงการเงินหรือพนักงานการเงิน จึงไมตองมีผูค้ำประกันการทำงาน

คดีมีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกวา จำเลยที่ ๒ ตองรวมรับผิดกับจำเลยที่ ๑
ชดใชเงินใหแกโจทกหรือไม โจทกอุทธรณวาจำเลยที่ ๒ เปนผูค้ำประกันหนี้ของจำเลยที่ ๑ แต

ไมใชเปนการค้ำประกันการทำงานของจำเลยที่ ๑ เห็นวา ตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน

๑๑๒