Page 15 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 15

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๖๕๔๓/๒๕๖๒ นายสวิชญา ปรีชานุรักษ   โจทก

                                                                    บริษัทเรียลแอสเสท

                                                                    ดีเวลลอปเมนท จํากัด  จำเลย



              ป.พ.พ. มาตรา ๕๘๓
              พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๙ วรรคหนึ่ง (๑) และ (๔)

              พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๙



                       พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มิไดใหความหมายคําวา “ทุจริต” ไวและ

              มิไดใชคําวา “โดยทุจริต” ตามที่บัญญัติไวใน ป.อ. มาตรา ๑ (๑) จึงตองใหความหมายวา

              “ทุจริต” ตามพจนานุกรม คือความประพฤติชั่ว โกง ไมซื่อตรง สวนการจะถือวากรณีใด
              เปนการฝาฝนขอบังคับเกี่ยวกับการทํางานเปนกรณีที่รายแรง มิใชจะดูแตเพียงขอบังคับ

              เกี่ยวกับการทํางาน แตจะตองวิเคราะหถึงปจจัยตาง ๆ ประกอบกันหลายประการ อาทิ

              ตําแหนงหนาที่การงานของลูกจาง ลักษณะและพฤติการณการกระทําความผิดของลูกจาง
              ตลอดจนผลเสียหายที่เกิดขึ้นจากการกระทําผิดวามีมากนอยเพียงใด เมื่อศาลแรงงาน

              กลางฟงขอเท็จจริงวา โจทกในฐานะลูกจางจําเลยมิไดปฏิบัติหนาที่เพื่อรักษาผลประโยชน

              ของจําเลย แตพฤติการณของโจทกเปนการเอื้อประโยชนใหแก ผูรับเหมากอสราง และ
              ประพฤติตนเสมือนหนึ่งเปนผูรับเหมากอสรางเพื่อรับงานของจําเลยเสียเอง ทั้งที่โจทกมี

              หนาที่ควบคุมผูรับเหมากอสรางใหปฏิบัติงานตามสัญญาจางรับเหมา และโจทกรูระเบียบ
              และแนวปฏิบัติของจําเลย จําเลยจึงใหโจทกสรรหาและนําเสนอผูรับเหมากอสรางอันแสดง

              ใหเห็นวาโจทกไดรับความไววางใจจากจําเลย แตโจทกกลับใชตําแหนงหนาที่และความ

              ไววางใจของจําเลยในการเอื้อประโยชนใหแกผูรับเหมากอสรางและประพฤติตนเสมือน
              หนึ่งเปนผูรับเหมากอสรางเสียเองเชนนี้ การกระทําของโจทกจึงเปนการประพฤติไมซื่อตรง

              อันเปนการทุจริตตอหนาที่ และยินยอมใหผูอื่นแสวงหาประโยชนใด ๆ จากจําเลยอันเปน
              การฝาฝนขอบังคับเกี่ยวกับการทํางานของจําเลยกรณีที่รายแรง จําเลยจึงเลิกจางโจทก

              ไดโดยไมตองจายคาชดเชยตาม พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๙

              วรรคหนึ่ง (๑) และ (๔) ทั้งยังเปนการกระทําอันไมสมแกการปฏิบัติหนาที่ของตนใหลุลวงไป
              โดยถูกตองและสุจริต จําเลยจึงเลิกจางโจทกไดโดยไมตองบอกกลาวลวงหนาตาม ป.พ.พ.

              มาตรา ๕๘๓ และมิใชเปนการเลิกจางโดยไมเปนธรรมตาม พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและ

              วิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๙


                                                      ๕
   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20