Page 15 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 15
คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๖๕๔๓/๒๕๖๒ นายสวิชญา ปรีชานุรักษ โจทก
บริษัทเรียลแอสเสท
ดีเวลลอปเมนท จํากัด จำเลย
ป.พ.พ. มาตรา ๕๘๓
พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๙ วรรคหนึ่ง (๑) และ (๔)
พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๙
พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มิไดใหความหมายคําวา “ทุจริต” ไวและ
มิไดใชคําวา “โดยทุจริต” ตามที่บัญญัติไวใน ป.อ. มาตรา ๑ (๑) จึงตองใหความหมายวา
“ทุจริต” ตามพจนานุกรม คือความประพฤติชั่ว โกง ไมซื่อตรง สวนการจะถือวากรณีใด
เปนการฝาฝนขอบังคับเกี่ยวกับการทํางานเปนกรณีที่รายแรง มิใชจะดูแตเพียงขอบังคับ
เกี่ยวกับการทํางาน แตจะตองวิเคราะหถึงปจจัยตาง ๆ ประกอบกันหลายประการ อาทิ
ตําแหนงหนาที่การงานของลูกจาง ลักษณะและพฤติการณการกระทําความผิดของลูกจาง
ตลอดจนผลเสียหายที่เกิดขึ้นจากการกระทําผิดวามีมากนอยเพียงใด เมื่อศาลแรงงาน
กลางฟงขอเท็จจริงวา โจทกในฐานะลูกจางจําเลยมิไดปฏิบัติหนาที่เพื่อรักษาผลประโยชน
ของจําเลย แตพฤติการณของโจทกเปนการเอื้อประโยชนใหแก ผูรับเหมากอสราง และ
ประพฤติตนเสมือนหนึ่งเปนผูรับเหมากอสรางเพื่อรับงานของจําเลยเสียเอง ทั้งที่โจทกมี
หนาที่ควบคุมผูรับเหมากอสรางใหปฏิบัติงานตามสัญญาจางรับเหมา และโจทกรูระเบียบ
และแนวปฏิบัติของจําเลย จําเลยจึงใหโจทกสรรหาและนําเสนอผูรับเหมากอสรางอันแสดง
ใหเห็นวาโจทกไดรับความไววางใจจากจําเลย แตโจทกกลับใชตําแหนงหนาที่และความ
ไววางใจของจําเลยในการเอื้อประโยชนใหแกผูรับเหมากอสรางและประพฤติตนเสมือน
หนึ่งเปนผูรับเหมากอสรางเสียเองเชนนี้ การกระทําของโจทกจึงเปนการประพฤติไมซื่อตรง
อันเปนการทุจริตตอหนาที่ และยินยอมใหผูอื่นแสวงหาประโยชนใด ๆ จากจําเลยอันเปน
การฝาฝนขอบังคับเกี่ยวกับการทํางานของจําเลยกรณีที่รายแรง จําเลยจึงเลิกจางโจทก
ไดโดยไมตองจายคาชดเชยตาม พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๙
วรรคหนึ่ง (๑) และ (๔) ทั้งยังเปนการกระทําอันไมสมแกการปฏิบัติหนาที่ของตนใหลุลวงไป
โดยถูกตองและสุจริต จําเลยจึงเลิกจางโจทกไดโดยไมตองบอกกลาวลวงหนาตาม ป.พ.พ.
มาตรา ๕๘๓ และมิใชเปนการเลิกจางโดยไมเปนธรรมตาม พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและ
วิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๙
๕

