Page 18 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 18
จะถือวากรณีใดเปนการฝาฝนขอบังคับเกี่ยวกับทํางานเปนกรณีที่รายแรงหรือไม มิใชจะดูแตเพียง
ขอบังคับเกี่ยวกับการทํางาน แตจะตองวิเคราะหถึงปจจัยตาง ๆ ประกอบกันหลายประการ อาทิ
ตำแหนงหนาที่การงานของลูกจาง ลักษณะและพฤติการณการกระทำผิดของลูกจาง ตลอดจน
ผลเสียหายที่เกิดขึ้นจากการกระทำผิดวามีมากนอยเพียงใด เมื่อศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริง
แลววาโจทกในฐานะลูกจางจําเลยมิไดปฏิบัติหนาที่เพื่อรักษาผลประโยชนของจําเลย แตพฤติการณ
ของโจทกเปนการเอื้อประโยชนใหแกผูรับเหมากอสราง และประพฤติตนเสมือนหนึ่งเปนผูรับเหมา
กอสรางเพื่อรับงานของจําเลยเสียเอง ทั้งที่โจทกมีหนาที่ควบคุมผูรับเหมากอสรางใหปฏิบัติงาน
ตามสัญญาจางรับเหมา และโจทกรูระเบียบและแนวทางปฏิบัติของจําเลย รวมทั้งรูราคากลาง
ในการคัดเลือกผูรับเหมากอสราง จําเลยจึงใหโจทกสรรหาและนําเสนอผูรับเหมากอสรางอันแสดง
ใหเห็นวาโจทกไดรับความไววางใจจากจำเลยใหทําหนาที่สรรหาและตอรองราคากับผูรับเหมา
กอสราง แตโจทกกลับใชตำแหนงหนาที่และความไววางใจของจำเลยในการเอื้อประโยชนใหแก
ผูรับเหมากอสรางและประพฤติตนเสมือนหนึ่งเปนผูรับเหมากอสรางเสียเองเชนนี้ การกระทำ
ของโจทกจึงเปนการประพฤติไมซื่อตรงอันเปนการทุจริตตอหนาที่ และเปนการยินยอมใหผูอื่น
แสวงหาประโยชนใด ๆ จากจำเลยอันเปนการฝาฝนขอบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยกรณี
ที่รายแรง จำเลยจึงมีสิทธิเลิกจางโจทกไดโดยไมตองจายคาชดเชยตามพระราชบัญญัติคุมครอง
แรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๙ (๑) และ (๔) ทั้งยังเปนการกระทำอันไมสมแกการปฏิบัติ
หนาที่ของตนใหลุลวงไปโดยถูกตองและสุจริต จำเลยจึงเลิกจางโจทกไดโดยไมตองบอกกลาว
ลวงหนาตามประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย มาตรา ๕๘๓ และเปนการเลิกจางที่มีเหตุสมควร
จึงมิใชการเลิกจางโดยไมเปนธรรมตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดี
แรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๙ ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟองโจทกมานั้น ศาลอุทธรณ
คดีชํานัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณของโจทกฟงไมขึ้น
พิพากษายืน.
(เกื้อ วุฒิปวัฒน - สุจินต เชี่ยวชาญศิลป - วิชชุพล สุขสวัสดิ์)
ฐานุตร เล็กสุภาพ - ยอ
สุโรจน จันทรพิทักษ - ตรวจ
๘

