Page 158 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๑๕๖๘/๒๕๖๒ นางสาวเฮซุน ชุง โจทก

มูลนิธิคณะสงฆพระมหาไถ

แหงประเทศไทย กับพวก จำเลย

ป.วิ.พ. มาตรา ๒๓๑

พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓๑, ๔๙, ๕๔, ๕๕

สัญญาจางที่มีกำหนดเวลาการจางไวแนนอน จะตองเปนสัญญาจางที่มีกำหนด

ระยะเวลาเริ่มตนและสิ้นสุดตามสัญญาเอาไวแนนอน ไมมีการเปลี่ยนแปลง และจะตอง

เลิกจางตามกำหนดเวลานั้น แมสัญญาจางระหวางโจทกและจำเลยที่ ๑ แตละฉบับมีกำหนด

ระยะเวลาจาง ๑ ป แตมีการทำสัญญาจางแตละฉบับตอเนื่องกันมาตลอดตั้งแตสัญญาจาง

ฉบับแรกจนถึงสัญญาจางฉบับสุดทายรวมระยะเวลาที่โจทกทำงานใหแกจำเลยทั้งสอง ๑๗ ป
๑๐ เดือน สัญญาจาง ขอ ๔ กำหนดใหคูสัญญาฝายที่ประสงคจะเลิกสัญญาตองแจงแกอีก

ฝายหนึ่งทราบลวงหนา ๓๐ วัน โดยบอกกลาวเปนลายลักษณอักษร อันเปนการกำหนด

ใหโจทกและจำเลยทั้งสองบอกเลิกสัญญาจางเมื่อใดก็ไดโดยบอกกลาวเปนลายลักษณ
อักษรใหอีกฝายทราบลวงหนา ๓๐ วัน สัญญาจางดังกลาวจึงไมมีลักษณะเปนสัญญาจาง

ที่มีกำหนดระยะเวลาการจางไวแนนอน ดังนั้น จึงตองพิจารณาถึงเหตุแหงการเลิกจาง

ของนายจางวามีเหตุอันสมควรหรือไม ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยวา จำเลยที่ ๒ เลิกจาง

โจทกโดยไมปรากฏวาจำเลยที่ ๒ ประสบภาวะขาดทุนจนไมสามารถประกอบกิจการ

ตอไปได การที่จำเลยที่ ๒ ไมตอสัญญากับโจทกโดยอางวาประสบปญหาทางการเงิน
อยางรายแรง จึงเปนกรณีที่ไมมีเหตุอันสมควร การเลิกจางโจทกดังกลาวเปนการเลิกจาง

ไมเปนธรรมนั้นชอบแลว

แมจำเลยที่ ๒ ยื่นอุทธรณ แตจำเลยที่ ๒ ไมไดขอทุเลาการบังคับ และการยื่น
อุทธรณไมเปนการทุเลาการบังคับตามคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลแรงงาน ตาม พ.ร.บ.

จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๕ เมื่อจำเลยที่ ๒

วางเงินตอศาลแรงงานกลางเพื่อชำระหนี้ตามคำพิพากษาใหแกโจทกโดยไมไดระบุวาเปน

การวางเงินเพื่อชำระหนี้ใหแกโจทกหากจำเลยที่ ๒ แพคดีในชั้นอุทธรณ และจำเลยที่ ๒

ไมไดคัดคานการที่โจทกขอรับเงินดังกลาว ทั้งมิใชกรณีที่จำเลยที่ ๒ วางเงินตอศาลแรงงาน
กลางเปนจำนวนพอชำระหนี้ตามคำพิพากษารวมทั้งคาฤชาธรรมเนียมในการฟองรอง

๑๔๘