Page 155 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ความประสงคขอลาออกจากการเปนพนักงานแลวนําไปใหนางพิมพใจ พิจารณาอนุมัติ จากนั้น

วันที่ ๑๕ ธันวาคม ๒๕๖๐ โจทกนําเอกสารแจงตนสังกัดมาติดตอกับฝายบุคคลอีกครั้งหนึ่งเพื่อ

ขอใบลาออกไปเขียนเสนอผูมีอํานาจพิจารณาอนุมัติตามสายงาน โดยโจทกไดกรอกแบบสอบถาม
พนักงานลาออกใหแกฝายบุคคล และไดเขียนใบลาออกและนําไปยื่นใหนางพิมพใจเพื่อมีความเห็น

กอนเสนอนายจักรกฤษณ ผูอํานวยการใหญอาวุโสบริหารสินคา B๒ เพื่ออนุมัติตามขั้นตอน โจทก

เขียนขอความและลงลายมือชื่อในเอกสารดวยตนเองเสนอผูบังคับบัญชาตามสายงานอนุมัติตาม

ขั้นตอนซึ่งโจทกมีเวลาคิดเปนเวลานาน ทั้งยังมีอิสระในการตัดสินใจโดยไมอยูในภาวะตองเกรงกลัว
จําเลย พฤติการณของโจทกฟงไดวาโจทกสมัครใจลาออกเอง โจทกจึงไมมีสิทธิไดรับคาชดเชย

สินจางแทนการบอกกลาวลวงหนา และคาเสียหายจากการเลิกจางไมเปนธรรม ตามขอบังคับ

เกี่ยวกับการทํางานของจําเลยไมอนุญาตใหสะสมวันหยุดพักผอนประจําปเพื่อใชในปถัดไป ในป

๒๕๖๐ โจทกมีวันหยุดพักผอนประจําปเหลือ ๑ วัน ๔ ชั่วโมง และโจทกไดใชสิทธิลาพักผอนไปแลว
โจทกจึงไมมีสิทธิไดรับคาจางสําหรับวันหยุดพักผอนประจําป เมื่อขอเท็จจริงฟงไดวาผลการประเมิน

การทํางานของโจทกในป ๒๕๖๐ ไดเกรด C โจทกตองถูกหักเงินโบนัส ๓๐ เปอรเซ็นต เมื่อจําเลย

จายเงินโบนัสใหโจทก ๗๐ เปอรเซ็นต เปนเงิน ๕๕,๙๓๙ บาท ถือวาจําเลยจายเงินโบนัสใหโจทก

ครบถวนแลว ตามกฎกระทรวงฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๔๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน
พ.ศ. ๒๕๔๑ ขอ ๒ กําหนดไววางานอาชีพดานบริการนายจางและลูกจางตกลงกันกําหนดเวลา

ทํางานปกติในวันหนึ่ง ๆ เปนจํานวนกี่ชั่วโมงก็ได แตเมื่อรวมเวลาทํางานทั้งสิ้นแลวสัปดาหหนึ่ง

ตองไมเกิน ๔๘ ชั่วโมง และตามระเบียบขอบังคับเกี่ยวกับการทํางานของจําเลยกําหนดใหงาน

สำนักงานทำงานวันละ ๙ ชั่วโมง มีเวลาพักวันละ ๑ ชั่วโมง งานของจําเลยเปนงานดานบริการ
จําเลยจึงกําหนดเวลาทํางานเกินวันละ ๘ ชั่วโมง ไดทั้งโจทกไดปฏิบัติตามขอบังคับเกี่ยวกับ

การทํางานของจําเลยมาตลอดโดยมิไดโตแยงคัดคานถือวาโจทกและจําเลยตกลงกําหนดเวลาทํางาน

และเวลาพักแลว แมในชวงบายจําเลยจะกําหนดเวลาทํางานเกิน ๕ ชั่วโมงติดตอกัน แตสัปดาหหนึ่ง

รวมกันแลวโจทกทํางาน ๔๕ ชั่วโมง มีเวลาพักวันละ ๑ ชั่วโมง จึงไมขัดตอกฎหมาย โจทก
ไมมีสิทธิไดรับคาลวงเวลา

ที่โจทกอุทธรณในขอ ๒.๑ วา พยานหลักฐานตาง ๆ ในการไตสวนของศาลแรงงานกลาง

เปนพยานของจําเลยแทบทั้งสิ้น จําเลยเปนบริษัทใหญและมีที่ปรึกษากฎหมายที่มีความรูความ

สามารถ ตรงขามกับโจทกที่เปนแคพนักงานระดับ ๖ ในการทํางานของโจทกไมมีลูกนองหรือ
ผูใตบังคับบัญชาใหตองปกครองโดยตําแหนงเทียบเทาผูจัดการแผนกที่ตั้งขึ้นในบริษัทจําเลยเพื่อ

ความสะดวกในการจัดสวัสดิการตาง ๆ รวมทั้งการคํานวณเงินโบนัสรายปเทานั้น ซึ่งตามกฎหมาย

๑๔๕