Page 164 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๑๕๙๗/๒๕๖๒ นายสิวะวุฒิ มาทอง โจทก

บริษัทเรย ครีเอทีฟ คอนซัลทิงค

จำกัด กับพวก จำเลย

พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๙, ๕๖ วรรคสอง

และวรรคสาม

การกระทำของโจทกเปนการประมาทเลินเลออยางไมรายแรง และโจทกปฏิบัติ

หนาที่ในขอบเขตที่ไดรับมอบหมาย ความผิดพลาดไมไดเกิดจากโจทก โจทกไมไดกระทำ

ความผิดตามหนังสือบอกเลิกสัญญาจางและไมทำใหจำเลยที่ ๑ เสียหาย การเลิกจางของ

จำเลยที่ ๑ จึงเปนการเลิกจางที่มีสาเหตุไมจำเปนหรือสมควรถึงกับตองเลิกจางจึงเปน

การเลิกจางที่ไมเปนธรรม
สัญญาจางที่กำหนดวา พนักงานไมสามารถถายทอด สอน แสดง โชว หรือกระทำ

การใด ๆ ที่เปนการนำความรูที่ไดรับจากการฝกสอน ฝกอบรมจากบริษัท และหรือจาก

สถาบันอื่นโดยที่บริษัทเปนผูจัดหาใหกับบุคคลภายนอก หากพนักงานกระทำการใด ๆ
ที่อาจกอใหเกิดความเสียหายตอบริษัท พนักงานตกลงยินยอมที่จะชดใชคาเสียหายตามแต

ที่บริษัทเรียกรองโดยมูลคาความเสียหายสูงสุดไมเกิน ๕,๐๐๐,๐๐๐ บาท จึงเปนสัญญา

ที่ไมกำหนดขอบเขตระยะเวลาและพื้นที่อันจะใชบังคับ อันเปนการผูกมัดหรือบังคับคูสัญญา

ตลอดไป จึงเปนกรณีสัญญาจางระหวางนายจางกับลูกจางที่ทำใหนายจางไดเปรียบลูกจาง

เกินสมควร ซึ่งตาม พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๔/๑ ใหศาลแรงงานกลาง
มีอำนาจสั่งใหสัญญาจางนั้นมีผลใชบังคับเพียงเทาที่เปนธรรมและพอสมควรแกกรณี เมื่อ

ศาลแรงงานกลางยังไมไดฟงขอเท็จจริงวา หลังจากจำเลยที่ ๑ เลิกจางโจทก โจทกไดลง

ประกาศวาโจทกเปนผูคิดคนทาออกกำลังกายและชักชวนผูอื่นใหมาเรียนกับโจทกเปนการ
ผิดสัญญาจางงาน ขอ ๙.๑ หรือไม หากทำใหจำเลยที่ ๑ ไดรับความเสียหาย จำเลยที่ ๑

ไดรับความเสียหายเพียงใด และสัญญาจางงาน ขอ ๙.๑ นั้นมีผลใชบังคับเพียงเทาที่เปน

ธรรมและพอสมควรแกกรณีโดยมีขอบเขตระยะเวลาและพื้นที่การใชบังคับเพียงใด จึงให

ยอนสำนวนไปใหศาลแรงงานกลางวินิจฉัยชี้ขาดปญหาดังกลาวเสียใหมใหถูกตอง ตาม

พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๖ วรรคสอง
และวรรคสาม

๑๕๔