Page 168 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 168
เปนผูผิดสัญญาและบอกเลิกสัญญาจางงานกับโจทกเอง จำเลยที่ ๑ จึงไมมีสิทธิเรียกคาใชจาย
ในการฝกอบรม ที่สัญญาจางงาน ขอ ๙ เรื่องความรับผิดชอบของพนักงาน ขอ ๙.๑ ระบุวา ไมวา
จะอยูในอายุสัญญาหรือสิ้นสุดสัญญา พนักงานไมสามารถถายทอด สอน แสดง โชว หรือกระทำการ
ใด ๆ ที่เปนการนำความรูที่ไดรับจากการฝกสอน ฝกอบรม จากบริษัทและหรือจากสถาบันอื่น
โดยบริษัทเปนผูจัดหาใหกับบุคคลภายนอกโดยปราศจากความยินยอมเปนลายลักษณอักษรจาก
บริษัท หากพนักงานกระทำการใด ๆ ที่อาจจะกอใหเกิดความเสียหายตอบริษัทดวยทางใดทางหนึ่ง
พนักงานตกลงยินยอมที่จะชดใชคาเสียหายตามแตบริษัทเรียกรอง โดยมูลคาความเสียหายสูงสุด
ไมเกิน ๕,๐๐๐,๐๐๐ บาท สัญญาดังกลาวไมกำหนดขอบเขตระยะเวลาและพื้นที่อันจะใชบังคับตอกัน
อันเปนการผูกมัดหรือบังคับคูสัญญาตลอดไป จึงเปนสัญญาที่ไมเปนธรรม ไมอาจใหนำมาใชบังคับได
ที่จำเลยทั้งสามอุทธรณในขอ ๓ วา โจทกกระทำผิดตามหนังสือบอกเลิกสัญญาจางและ
หนังสือตักเตือน เห็นวา เมื่อศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริงแลววา แมโจทกมีหนาที่จัดตาราง
การเรียนการสอน แตตองไดรับความเห็นชอบจากจำเลยที่ ๒ ทั้งจำเลยที่ ๒ ยังสามารถแกไข
เปลี่ยนแปลงตารางการเรียนการสอนไดโดยไมตองแจงโจทก โจทกไดปฏิบัติหนาที่ตามขอบเขตที่ไดรับ
มอบหมายแลว ความผิดพลาดที่เกิดขึ้นไมไดเกิดจากโจทก โจทกจึงไมไดกระทำผิดตามหนังสือ
บอกเลิกสัญญาจาง อุทธรณของจำเลยทั้งสามดังกลาวจึงลวนเปนอุทธรณโตเถียงหรือโตแยง
ดุลพินิจในการรับฟงพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง จึงเปนอุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตอง
หามมิใหอุทธรณตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒
มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย
ที่จำเลยทั้งสามอุทธรณในขอ ๔ ขอ ๕ และขอ ๗ วา โจทกไมมีสิทธิไดรับคาชดเชย สินจาง
แทนการบอกกลาวลวงหนา คาเสียหายจากการปรับลดคลาสการสอนและคาขาดโอกาสเพราะ
จำเลยทั้งสามจายคาจางเปนเงินเดือนใหแกโจทกครบถวนแลว สวนคาฝกสอนนั้นเมื่อจำเลยที่ ๑
เปดกิจการมาครบ ๑ ป จำเลยที่ ๑ จึงมีการปรับปรุงตารางการเรียนการสอนใหมีประสิทธิภาพ
การลดเวลาการสอนจาก ๙๐ นาที เหลือ ๖๐ นาที แตยังคงจายคาจางตามอัตราเดิม จำนวนคลาส
การสอนจำเลยที่ ๑ ก็กำหนดใหตามประสิทธิภาพการสอนและจายเปนเงินคาตอบแทนตาม
การสอนจริง ทั้งโจทกไดรับคาตอบแทนเปนเงินเดือนแลวจึงไมทำใหโจทกไดรับความเสียหาย เมื่อโจทก
กระทำผิดสัญญาจางงาน จำเลยที่ ๑ จึงมีสิทธิเรียกคาใชจายในการฝกอบรมจากโจทกนั้น เห็นวา
เมื่อศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริงแลววา โจทกไมไดกระทำผิดตามหนังสือบอกเลิกสัญญาจาง
จึงมีสิทธิไดรับคาชดเชยและสินจางแทนการบอกกลาวลวงหนา การที่สัญญาจางงานเลิกกอนครบ
กำหนดเวลาตามสัญญานั้นเกิดจากจำเลยที่ ๑ เปนผูผิดสัญญาเพราะปรับลดคลาสการสอนโดย
๑๕๘

