Page 192 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

สวนอุทธรณของโจทกทั้งสองในขอ ๒.๕ เรื่องการรับฟงพยานหลักฐานวาเอกสารที่

นางสาวศรีสกุลจัดทำนั้นไมถูกตอง ไมไดนำรายจายมาหักออก เงินของจำเลยไมไดสูญหายแตถูก

นำไปใชจายในกิจการของจำเลยโดยอางเหตุประการตาง ๆ นั้น เห็นวา ลวนเปนการอุทธรณโตแยง
ดุลพินิจในการรับฟงพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง อันเปนอุทธรณในขอเท็จจริงซึ่งตองหาม

มิใหอุทธรณตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒

มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย

ปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกทั้งสองประการตอไปมีวา จำเลยมีอำนาจ
ฟองแยงหรือไม เห็นวาพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ มาตรา ๔๖ บัญญัติวา “ใหนิติบุคคล

หมูบานจัดสรรที่จดทะเบียนแลวมีฐานะเปนนิติบุคคล ใหนิติบุคคลหมูบานจัดสรรมีคณะกรรมการ

หมูบานจัดสรรเปนผูดําเนินกิจการของนิติบุคคลหมูบานจัดสรรตามกฎหมายและขอบังคับของ

นิติบุคคลหมูบานจัดสรรภายใตการควบคุมดูแลของที่ประชุมใหญของสมาชิก คณะกรรมการ
หมูบานจัดสรรเปนผูแทนของนิติบุคคลหมูบานจัดสรรในกิจการอันเกี่ยวกับบุคคลภายนอก” และ

มาตรา ๔๘ บัญญัติวา “เพื่อประโยชนของผูซื้อที่ดินจัดสรร ใหนิติบุคคลหมูบานจัดสรรมีอำนาจ

หนาที่ดังตอไปนี้... (๔) ยื่นคำรองทุกขหรือเปนโจทกฟองแทนสมาชิกเกี่ยวกับกรณีที่กระทบสิทธิ

หรือประโยชนของสมาชิกจำนวนตั้งแตสิบรายขึ้นไป...” เมื่อขอบังคับของจำเลย หมวดที่ ๓ ขอ ๕
(๗) ระบุวา การแจงความรองทุกข ฟองรองดำเนินคดีในการปกปองสิทธิและผลประโยชนของ

สวนรวม เปนอำนาจของคณะกรรมการหมูบาน และขอ ๘ (๑) ซึ่งระบุขอบเขตอำนาจหนาที่ของ

ประธานคณะกรรมการ ซึ่งไมไดใหอำนาจประธานคณะกรรมการจำเลยมีอำนาจฟองรองดำเนินคดีได

โดยลำพัง เมื่อไมปรากฏวาคณะกรรมการนิติบุคคลจำเลยมีมติมอบอำนาจใหประธานคณะกรรมการ
จำเลยฟองแยงโจทกทั้งสอง จำเลยจึงไมมีอำนาจฟองแยง ที่ศาลแรงงานกลางมิไดวินิจฉัยปญหา

ขอนี้มาทั้ง ๆ ที่โจทกทั้งสองไดใหการแกฟองแยงตอสูเปนประเด็นไวแลว จึงเปนการไมชอบ

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษชอบที่จะวินิจฉัยไวเสียใหถูกตอง อุทธรณของโจทกทั้งสองประการนี้ฟงขึ้น

เมื่อวินิจฉัยดังนี้แลวปญหาเรื่องฟองแยงของจำเลยเปนคดีแพงเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาหรือไม โจทก
ทั้งสองทำละเมิดและตองชดใชคาเสียหายแกจำเลยหรือไม เพียงใด กรณีจึงไมจำตองวินิจฉัยอีก

ตอไปเพราะไมทำใหเปลี่ยนแปลงผลคำพิพากษา

๑๘๒