Page 215 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ที่โจทกทั้งสามอุทธรณตามขอ ๓.๑ ขอ ๓.๒ และขอ ๔ วา ตามเอกสารจำเลยทำขึ้นใน

รูปแบบจดหมายเลิกจางเพื่อใหเปนผลเลิกสัญญา เปนการเลิกจางตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน

พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๗ วรรคสอง ไมมีขอความใดแสดงใหเห็นวาโจทกทั้งสามและจำเลยไดตกลง
เพื่อที่จะยุติสัญญาจาง เปนการแสดงเจตนาเลิกสัญญาจางของจำเลยแตเพียงฝายเดียวก็ดี อุทธรณ

วาเอกสารดังกลาว จำเลยทำขึ้นในรูปแบบเดียวกับจดหมายแจงการเลื่อนตำแหนงของโจทกทั้งสาม

ลงวันที่ ๑ เมษายน ๒๕๕๙ มิใชเอกสารที่ทำขึ้นดวยความสมัครใจของทั้งสองฝาย เปนการแสดง

เจตนาของบุคคลเพียงฝายเดียว เปนเพียงนิติกรรมการบอกเลิกสัญญาก็ดี จำเลยไดยื่นขอแกไข
คำแปลเอกสารดังกลาวโดยคำวา acknowledge จากแปลวา รับทราบ เปน ยอมรับ ไมถูกตองใน

การแปลความหมายในรูปประโยคดังกลาว เพื่อใหศาลแรงงานกลางรับฟงขอเท็จจริงผิดไปจาก

ความเปนจริงก็ดี อุทธรณวาศาลแรงงานกลางหยิบยกเฉพาะบางถอยคำและตัวอักษรในเอกสาร

เลิกจางดังกลาวมาพิเคราะหตีความการแสดงเจตนาของโจทกทั้งสามวาทำขึ้นดวยความสมัครใจ
ของทั้งสองฝาย มิใชทำขึ้นโดยจำเลยเพียงฝายเดียวก็ดี หยิบยกถอยคำและตัวอักษรคำวา

“คาตอบแทนการยุติสัญญา” และ “ยอมรับหนังสือและเงื่อนไขตามที่ระบุไว” มาพิเคราะหแปลความ

ไมถูกตองตามความหมายของคาตอบแทนจากการทำขอตกลงยุติสัญญาที่แทจริง มิชอบดวย

ประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย มาตรา ๑๗๑ ก็ดีนั้น เห็นวา อุทธรณของโจทกทั้งสามดังกลาว
ลวนเปนการอุทธรณโตแยงดุลพินิจในการรับฟงพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางที่ฟงขอเท็จจริง

มาวา เอกสารดังกลาวเปนหนังสือที่นายจางเสนอคาตอบแทนจำนวนที่สูงกวาคาชดเชยเพื่อให

ลูกจางพิจารณาวาจะทำขอตกลงยุติสัญญาจางกันหรือไม มิใชหนังสือบอกเลิกจางลูกจาง โจทกทั้งสาม

ยินยอมลงลายมือชื่อในเอกสารที่จำเลยทำขึ้นดังกลาวดวยความสมัครใจของทั้งสองฝายเพื่อเปนการ
ยุติสัญญาจาง จึงมิใชกรณีที่จำเลยเลิกจางโจทกทั้งสาม อันเปนอุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหาม

มิใหอุทธรณตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔

วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย

ที่โจทกทั้งสามอุทธรณขอ ๓.๓ วา ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยไมครบถวนในประเด็นแหงคดี
เปนคำพิพากษาที่มิชอบดวยกฎหมาย เพราะศาลแรงงานกลางยังมิไดวินิจฉัยขอเท็จจริงที่จำเลย

บอกเลิกจางโจทกที่ ๑ ครั้งแรกเมื่อวันที่ ๖ ตุลาคม ๒๕๕๙ ซึ่งโจทกที่ ๑ รับทราบการเลิกจางของ

จำเลยดังกลาวแลว การแสดงเจตนาเลิกจางของจำเลยยอมมีผลตามกฎหมาย จำเลยไมอาจถอน

การแสดงเจตนาดังกลาวไดนั้น เห็นวา โจทกที่ ๑ ฟองวา เมื่อวันที่ ๒๕ ตุลาคม ๒๕๕๙ จำเลย
เลิกจางโจทกที่ ๑ ใหมีผลในวันที่ ๑ ธันวาคม ๒๕๕๙ และศาลแรงงานกลางจดประเด็นขอพิพาท

ในขอ ๑ เพียงวาโจทกที่ ๑ ลงลายมือชื่อในเอกสารที่จำเลยทำขึ้นเมื่อวันที่ ๒๕ ตุลาคม ๒๕๕๙

๒๐๕