Page 292 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

เปนการทำงานนอกหรือเกินเวลาทำงานปกติหรือเกินชั่วโมงทำงานในแตละวันที่นายจางลูกจาง

ตกลงกันตามมาตรา ๒๓ ในวันทำงานหรือวันหยุด เมื่อนายจางประสงคใหมีการงานลวงเวลาใน

ชวงระยะใดนายจางตองทำความตกลงกับลูกจางใหมีสาระสำคัญถึงกำหนดชวงระยะการเริ่มตน
และการสิ้นสุดของการทำงานลวงเวลาเสียกอน การที่นายบุญธรรมมีคำสั่งใหทำงานใหแลวเสร็จ

โดยไมมีการตกลงเกี่ยวกับชวงเวลาของการเริ่มตนและการสิ้นสุดของการทำงานลวงเวลาไว คำสั่ง

ดังกลาวมีความหมายเพียงใหลูกจางทำงานในความรับผิดชอบใหแลวเสร็จเทานั้น ถือไมไดวา

เปนคำสั่งใหลูกจางทำงานลวงเวลา จำเลยจึงไมตองชำระคาลวงเวลาในวันทำงาน คาลวงเวลาใน
วันหยุดประจำสัปดาห คาลวงเวลาในวันหยุดตามประเพณี และคาลวงเวลาในวันหยุดพักผอน

ประจำป พรอมดอกเบี้ยใหแกโจทก ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยวา จำเลยไมไดมีคำสั่งใหโจทก

ทำงานลวงเวลาในแตละวันตามฟอง การที่โจทกมีหนาที่ตองรับผิดชอบทำงานประจำใหเสร็จใน

แตละวันแมจะเกินเวลาทำงานปกติ ตองถือวาการทำงานของโจทกเปนการทำตามหนาที่ความ
รับผิดชอบของตนใหเสร็จสิ้น โจทกไมมีสิทธิไดรับคาลวงเวลาหลังเลิกงานในวันทำงาน คาลวงเวลา

ในวันหยุดประจำสัปดาห คาลวงเวลาในวันหยุดพักผอนประจำป และคาลวงเวลาในวันหยุด

ตามประเพณีนั้นชอบแลว ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณของโจทกฟงไมขึ้น

พิพากษายืน.

(สิริพร เปรมาสวัสดิ์ สุรมณี - ธีระพล ศรีอุดมขจร - อนุวัตร ขุนทอง)

วิฑูรย ตรีสุนทรรัตน - ยอ

วัชรินทร ฤชุโรจน - ตรวจ

๒๘๒