Page 297 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ใหโจทก ไมวาจะเปนเพราะเหตุที่จำเลยขาดทุนหรืออากาศยานพาณิชยไมอาจทำการบินเขา

ประเทศไทยไดก็ไมใชเหตุสุดวิสัย จึงเปนการที่จำเลยเลิกจางโจทกในวันที่ ๓๑ กรกฎาคม ๒๕๖๓

อุทธรณของจำเลยเปนอุทธรณในขอเท็จจริงเพื่อนำไปสูขอกฎหมาย ถือวาเปนอุทธรณในขอเท็จจริง
ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน

พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย

คดีมีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยในประการแรกวา คำพิพากษาศาลแรงงานภาค ๘

ชอบดวยกฎหมายหรือไม เห็นวา การที่ศาลแรงงานภาค ๘ วินิจฉัยวาจำเลยเลิกจางโจทก
ศาลแรงงานภาค ๘ ไดพิจารณาสถานการณการระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา ๒๐๑๙ คำสั่ง

ผูวาราชการจังหวัดภูเก็ตที่ออกมาเพื่อบริหารสถานการณดังกลาว ทางเลือกของจำเลยในการ

ประกอบกิจการ ขอเสนอของจำเลย ขอปฏิเสธของโจทก ความประสงคของโจทกที่ตองการจะกลับ

เขาทำงาน การตอบรับของจำเลยตอความประสงคของโจทก นักทองเที่ยว และผลประกอบการ
ของจำเลย โดยมีเหตุผลประกอบ เพื่อกำหนดใหเปนธรรมแกคูความทั้งสองฝาย มิไดวินิจฉัยลอย ๆ

จึงเปนกรณีที่ศาลแรงงานภาค ๘ คำนึงถึงฐานะแหงกิจการของจำเลย ตลอดจนสภาพทางเศรษฐกิจ

และสังคมโดยทั่วไป ความเดือดรอนของลูกจาง สิทธิและประโยชนอื่นใดที่ลูกจางอาจไดมาจาก

สภาพการทำงานและสังคมในปจจุบัน คำพิพากษาศาลแรงงานภาค ๘ ชอบดวยพระราชบัญญัติ
จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๘ แลว อุทธรณของจำเลย

ขอนี้ฟงไมขึ้น

คดีมีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยตอไปวา การหยุดกิจการเปนการชั่วคราว

ของจำเลยเปนการหยุดกิจการเนื่องจากมีเหตุสุดวิสัยหรือไม จำเลยตองจายคาจางเดือนกรกฎาคม ๒๕๖๓
หรือไม เพียงใด และจำเลยเลิกจางโจทกหรือไม เห็นวา พระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน

พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๗๕ มิไดบัญญัติความหมายของเหตุสุดวิสัยไวโดยเฉพาะ จึงตองถือตาม

ความหมายที่บัญญัติไวในประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย มาตรา ๘ การที่ผูวาราชการจังหวัดภูเก็ต

มีคำสั่งปดโรงแรมที่ไดรับใบอนุญาตประกอบธุรกิจโรงแรมทุกประเภทตั้งแตวันที่ ๔ เมษายน ๒๕๖๓
โรงแรมของจำเลยจึงถูกปดกิจการ ทำใหจำเลยจำเปนตองหยุดกิจการตามคำสั่ง

ผูวาราชการจังหวัดภูเก็ต อันเปนเหตุที่ไมอาจปองกันได ถือวาเปนเหตุสุดวิสัยตามประมวลกฎหมาย

แพงและพาณิชย มาตรา ๘ แตเมื่อผูวาราชการจังหวัดภูเก็ตมีคำสั่งผอนคลายการบังคับการปด

สถานที่และมาตรการควบคุมการแพรระบาดของโรคติดตออันตราย ตั้งแตวันที่ ๑ มิถุนายน ๒๕๖๓
เหตุขัดขวางในการที่จำเลยจะเปดโรงแรมจึงหมดสิ้นไปแลว อยางไรก็ดี การที่นักทองเที่ยวตางชาติ

ซึ่งเปนลูกคาหลักไมอาจเดินทางเขาประเทศไทยได ประกอบกับสถานการณการระบาดของ

๒๘๗