Page 293 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๑๕๙๓/๒๕๖๔ นางสาวกิจติมา มั่นคง โจทก

บริษัท ๘ โอเวอร ๘

ดีเวลลอปเมนทส จำกัด จำเลย

ป.พ.พ. มาตรา ๘

พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๗๕, ๑๑๘ วรรคสอง

พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มิไดบัญญัติความหมายของเหตุสุดวิสัยไว

โดยเฉพาะ จึงตองถือตามความหมายที่บัญญัติไวใน ป.พ.พ. มาตรา ๘ การที่ผูวาราชการจังหวัดภูเก็ต

มีคำสั่งปดโรงแรมทุกประเภทตั้งแตวันที่ ๔ เมษายน ๒๕๖๓ โรงแรมของจำเลย

จึงถูกปดกิจการอันเปนเหตุที่ไมอาจปองกันได ถือวาเปนเหตุสุดวิสัย แตเมื่อมีคำสั่ง

ผอนคลายการบังคับการปดสถานที่และมาตรการควบคุมการแพรระบาดของโรคติดเชื้อ
ไวรัสโคโรนา ๒๐๑๙ ตั้งแตวันที่ ๑ มิถุนายน ๒๕๖๓ เหตุขัดขวางในการที่จำเลยจะเปดโรงแรม

จึงหมดสิ้นไปแลว แตการที่นักทองเที่ยวตางชาติซึ่งเปนลูกคาหลักไมอาจเดินทางเขา

ประเทศไทยได ประกอบกับสถานการณการระบาดของโรคดังกลาวยังคงมีอยู ยอมสง
ผลกระทบตอกิจการของจำเลยถือไดวาเปนความจำเปนในอันที่จะหยุดกิจการเปนการ

ชั่วคราว แตกิจการโรงแรมของจำเลยมิไดรับเฉพาะนักทองเที่ยวตางชาติเทานั้น การที่

จำเลยหยุดกิจการเปนการชั่วคราวตั้งแตวันที่ ๑ มิถุนายน ๒๕๖๓ จึงมิใชเนื่องจากมีเหตุ

สุดวิสัย จำเลยตองจายเงินใหแกโจทกไมนอยกวารอยละ ๗๕ ของคาจางในวันทำงานที่

โจทกไดรับกอนจำเลยหยุดกิจการตลอดระยะเวลาที่จำเลยไมไดใหโจทกทำงานตาม พ.ร.บ.
คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๗๕ แตระยะเวลาในการแกไขเหตุแหงความจำเปน

ตองมีกำหนดเวลาที่แนนอนติดตอกันอยางพอสมควรดวย ซึ่งการเลิกจางตาม พ.ร.บ.

คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๘ วรรคสอง เปนการตัดความสัมพันธระหวาง
นายจางและลูกจางโดยเด็ดขาดและไมจายคาจางใหดวย การที่จำเลยยังคงปดกิจการ

โรงแรมตอไปนั้น เมื่อวันที่ ๑๓ กรกฎาคม ๒๕๖๓ โจทกสอบถามจำเลยวาจะเปดโรงแรม

ใหโจทกเขาทำงานไดเมื่อใด แมจำเลยแจงตอบโจทกวาจะเปดโรงแรมในวันที่ ๑ พฤศจิกายน ๒๕๖๓

แตเมื่อพิจารณาจดหมายอิเล็กทรอนิกสที่จำเลยแจงตอบโจทกจะเห็นไดวาวันที่จำเลย

จะเปดทำการนั้น ขึ้นอยูกับการเปดทาอากาศยานนานาชาติตามการคาดการณของ
จำเลยและการทองเที่ยวอันเปนเปาหมายหลักที่จะทำใหพนักงานมีงานที่จะกลับมาทำ

๒๘๓