Page 326 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 326

โจทกทั้งสิบสำนวนอุทธรณ

                       ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริง

              และวินิจฉัยวา โจทกทั้งสิบเปนพนักงานขับรถบรรทุกตูคอนเทนเนอร ๑๘ ลอ ใหแกจำเลยและ
              ปจจุบันยังคงทำงานอยู ในการจายคาตอบแทนการทำงานนอกเวลาทำงานปกติ จำเลยจายเปน

              เงินไมนอยกวาอัตราคาจางตอชั่วโมงในวันทำงานตามจำนวนชั่วโมงที่ทำ ดังที่กำหนดไวใน

              ขอบังคับเกี่ยวกับการทำงานขอ ๑๒.๒ โดยเรียกคาตอบแทนนั้นวาคาเที่ยวหรือเบี้ยเลี้ยง ซึ่งคาเที่ยว

              หรือเบี้ยเลี้ยงดังกลาวเปนไปตามกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๕๔๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติ
              คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ขอ ๖ อันเปนการจายเพื่อตอบแทนการทำงานลวงเวลาใน

              วันทำงานและทำงานลวงเวลาในวันหยุด และมีจำนวนมากกวาอัตราคาจางตอชั่วโมงที่โจทกทั้งสิบ

              มีสิทธิไดรับอยูแลว เมื่อโจทกทั้งสิบและจำเลยไมมีขอตกลงกันวาจำเลยจะจายคาลวงเวลาใน

              วันทำงานหรือคาลวงเวลาในวันหยุด ประกอบกับจำเลยจายคาเที่ยวหรือเบี้ยเลี้ยงใหแกโจทกทั้งสิบ
              ตลอดมาจนถึงปจจุบันตามใบจายเงินเดือน โดยโจทกทั้งสิบยอมรับวาไดรับคาตอบแทนการ

              ทำงานนอกเวลาทำงานปกติจากจำเลยที่เรียกกันวาคาเที่ยวหรือเบี้ยเลี้ยงแลว โจทกทั้งสิบ

              จึงไมมีสิทธิไดรับคาตอบแทนดังกลาวจากจำเลยอีก

                       ที่โจทกทั้งสิบอุทธรณวา ขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจางที่ใหถือวาคาเที่ยวหรือเบี้ยเลี้ยง
              เปนการจายเพื่อตอบแทนการทำงานนอกเวลาทำงานปกติรวมอยูดวยสิ้นสุดลงแลว และไมมีการ

              เจรจาตกลงกันใหม โจทกทั้งสิบและพนักงานขับรถของจำเลยในปจจุบันมิไดเปนสมาชิกสหภาพ

              แรงงานที่ทำขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจางกับจำเลยดังกลาว นอกจากนี้ โจทกทั้งสิบ ตัวแทน

              พนักงานขับรถ หรือสหภาพแรงงานที่โจทกทั้งสิบและพนักงานขับรถของจำเลยเปนสมาชิกอยูใน
              ปจจุบันมิไดทำขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจางที่ใหถือวาคาเที่ยวหรือเบี้ยเลี้ยงเปนการจายเพื่อ

              ตอบแทนการทำงานนอกเวลาทำงานปกติรวมอยูดวยแตอยางใด ทั้งสัญญาจางแรงงานก็มิได

              กำหนดไวเชนเดียวกัน ขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจางที่ใหถือวาคาเที่ยวหรือเบี้ยเลี้ยงเปนการ

              จายเพื่อตอบแทนการทำงานนอกเวลาทำงานปกติรวมอยูดวย จึงไมมีผลใชบังคับแกโจทกทั้งสิบ
              และพนักงานขับรถของจำเลยในปจจุบันนั้น เห็นวา ตามขออุทธรณของโจทกทั้งสิบ ศาลอุทธรณ

              คดีชำนัญพิเศษจำตองยอนไปวินิจฉัยเสียกอนวามีการทำขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจางที่ใหถือวา

              คาเที่ยวหรือเบี้ยเลี้ยงเปนการจายเพื่อตอบแทนการทำงานนอกเวลาทำงานปกติรวมอยูดวย และ

              ขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจางนั้นมีผลใชบังคับแกโจทกทั้งสิบ อันจะนำไปสูปญหาวาจำเลยตอง
              จายคาตอบแทนการทำงานนอกเวลาทำงานปกติแกโจทกทั้งสิบหรือไม เพียงใด ในการวินิจฉัย

              ปญหาดังกลาวจะตองกระทำโดยอาศัยพยานหลักฐานในสำนวน แมศาลแรงงานกลางจะรวบรัด


                                                     ๓๑๖
   321   322   323   324   325   326   327   328   329   330   331