Page 327 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

วินิจฉัยในประเด็นดังกลาว แตการที่ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริงวาจำเลยจายคาเที่ยวหรือ

เบี้ยเลี้ยงใหแกโจทกทั้งสิบเพื่อตอบแทนการทำงานนอกเวลาทำงานปกติแลว กรณีพอเขาใจได

อยูในตัววา ศาลแรงงานกลางพิจารณาถึงความมีอยูและการมีผลใชบังคับของขอตกลงเกี่ยวกับ
สภาพการจางที่ใหถือวาคาเที่ยวหรือเบี้ยเลี้ยงเปนการจายเพื่อตอบแทนการทำงานนอกเวลา

ทำงานปกติรวมอยูดวย อันเปนการวินิจฉัยชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานในสำนวนนั่นเอง อุทธรณ

ของโจทกทั้งสิบจึงเปนการโตแยงดุลพินิจในการรับฟงพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง

อันเปนอุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและ
วิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับ

วินิจฉัย

คดีมีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกทั้งสิบวา จำเลยตองจายคาตอบแทนการ

ทำงานนอกเวลาทำงานปกติใหแกโจทกทั้งสิบหรือไม เพียงใด เห็นวา เงินที่จำเลยจายใหแกโจทก
ทั้งสิบจะเปนคาจางหรือไมตองพิจารณาจากวัตถุประสงคในการจายเปนสำคัญ หากจายเปน

คาตอบแทนในการทำงานตามสัญญาจางสำหรับระยะเวลาการทำงานปกติหรือจายโดยคำนวณตาม

ผลงานที่ลูกจางทำไดในเวลาทำงานปกติของวันทำงานก็เปนคาจาง แมประเด็นนี้ศาลแรงงานกลาง

จะมิไดแสดงเหตุผลแหงคำวินิจฉัยเพื่อใหทราบวานำขอเท็จจริงใดมาเปนหลักในการวินิจฉัยวา
มีการทำขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจางที่ใหถือวาการจายคาเที่ยวหรือเบี้ยเลี้ยงเปนการจายเพื่อ

ตอบแทนการทำงานนอกเวลาทำงานปกติ และขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจางนั้นมีผลใชบังคับ

แกโจทกทั้งสิบก็ตาม แตเมื่อขอเท็จจริงในสำนวนเพียงพอที่จะวินิจฉัยได ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษ

เห็นสมควรวินิจฉัยโดยไมยอนสำนวนไปใหศาลแรงงานกลางพิพากษาใหม ซึ่งไดความจาก
คำเบิกความของนายจิรัฐิติ ผูรับมอบอำนาจจำเลย ประกอบรายงานการประชุม บันทึกขอตกลง

เกี่ยวกับสภาพการจาง หนังสือแจงขอเรียกรอง หนังสือแตงตั้งผูแทนในการเจรจาขอเรียกรอง

บันทึกการไกลเกลี่ยขอพิพาทแรงงาน หนังสือรับจดทะเบียนขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจาง

โดยโจทกทั้งสิบไมโตแยง ทำใหขอเท็จจริงยุติในชั้นพิจารณาของศาลแรงงานกลางฟงไดวา
เดิมจำเลยและสหภาพแรงงานขนสงสินคาซึ่งพนักงานขับรถของจำเลยเปนสมาชิกอยูไดทำ

ขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจาง ลงวันที่ ๘ เมษายน ๒๕๔๘ ระบุวาจำเลยจายคาตอบแทนการ

ทำงานนอกเวลาทำงานปกติใหแกพนักงานขับรถไปแลวและมีการปฏิบัติตามขอตกลงเกี่ยวกับ

สภาพการจางดังกลาวตอพนักงานขับรถทุกคนเรื่อยมา ตอมาโจทกที่ ๑ ถึงที่ ๔ โจทกที่ ๖ ถึง
ที่ ๘ โจทกที่ ๑๐ และพนักงานขับรถของจำเลยยื่นขอเรียกรองขอแกไขเพิ่มเติมขอตกลงเกี่ยวกับ

สภาพการจาง กระทั่งวันที่ ๒๖ มีนาคม ๒๕๕๗ ไดทำขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจางกับจำเลย

๓๑๗