Page 527 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 527

จากกฎหมายที่แตกตางกันมาในคราวเดียวกันไดก็ตาม แตการกำหนดคาเสียหายใหชดใชแกกัน

              เพียงใดนั้นตองพิจารณาถึงขอเท็จจริงอันเปนมูลเหตุที่กอใหเกิดสิทธิเรียกรองเปนสำคัญ หาใช

              พิจารณาเพียงแตมูลตามกฎหมายประการเดียวไม คดีนี้ขอเท็จจริงไดความวา สิทธิเรียกรอง
              คาเสียหายตามที่โจทกกลาวอางลวนแตมีมูลเหตุที่กอใหเกิดสิทธิเปนอยางเดียวกัน กลาวคือ

              เกิดจากการที่จำเลยทั้งสามใชสิทธิบอกเลิกสัญญาจางแกโจทกนั่นเอง ทั้งนี้โดยโจทกบรรยาย

              ฟองวา จำเลยที่ ๑ โดยจำเลยที่ ๒ และที่ ๓ มีหนังสือเลิกจางโจทกอางวาโจทกกระทำความผิด

              อาญาฐานหมิ่นประมาทและดูหมิ่นจำเลยที่ ๑ โดยไมมีมูลความจริง ทำใหโจทกไดรับความเสียหาย
              และขอใหบังคับจำเลยทั้งสามชดใชคาเสียหายตาง ๆ ที่เกิดจากการกระทำดังกลาว รวมทั้งคาเสียหาย

              จากการเสื่อมเสียชื่อเสียงและคาเสียโอกาสในการทำมาหาไดดวย ซึ่งในสวนนี้ศาลแรงงานกลาง

              ฟงขอเท็จจริงเปนยุติและวินิจฉัยวา จำเลยทั้งสามเลิกจางโจทกโดยโจทกไมไดกระทำความผิด

              เปนการเลิกจางโดยไมถูกตองและไมมีเหตุสมควร ถือเปนการเลิกจางที่ไมเปนธรรม ดังนั้น
              เมื่อศาลแรงงานกลางกำหนดคาเสียหายจากการเลิกจางที่ไมเปนธรรมใหจำเลยทั้งสามรับผิดตอโจทก

              โดยคำนึงถึงอายุของลูกจาง ระยะเวลาการทำงานของลูกจาง ความเดือดรอนของลูกจางเมื่อถูก

              เลิกจาง มูลเหตุแหงการเลิกจางและเงินคาชดเชยที่ลูกจางมีสิทธิไดรับประกอบการพิจารณา

              ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๙ แลว
              จึงเทากับวาศาลแรงงานกลางไดใชดุลพินิจกำหนดคาเสียหายที่เกิดจากการเลิกจางครั้งนี้ครอบคลุม

              ถึงสวนที่โจทกอางวาจำเลยทั้งสามกระทำละเมิดตอโจทกซึ่งเปนมูลเดียวกันดวย การที่โจทกเรียก

              ใหจำเลยทั้งสามรับผิดในคาเสียหาย จากมูลละเมิดอีกตางหากจึงเปนการซ้ำซอนโดยอาศัย

              มูลเหตุเดียวกัน ที่ศาลแรงงานกลางไมกำหนดใหจำเลยทั้งสามจายคาเสียหายจากการทำให
              เสื่อมเสียชื่อเสียงและคาเสียโอกาสแกโจทกโดยพิพากษายกคำขอของโจทก ในสวนนี้มานั้นชอบแลว

              อุทธรณของโจทกฟงไมขึ้น

                       พิพากษายืน.



                                  (โสภณ พรหมสุวรรณ - ผจงธรณ วรินทรเวช - พิเชฏฐ รื่นเจริญ)




                                                                          พรรณทิพย วัฒนกิจการ - ยอ

                                                                                  ฤทธิรงค สมอุดร - ตรวจ







                                                     ๕๑๗
   522   523   524   525   526   527   528   529   530   531   532