Page 59 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

เลิกจางโดยโจทกไมไดกระทำผิด จำเลยที่ ๒ จึงตองจายคาชดเชยและสินจางแทนการบอกกลาว

ลวงหนาแกโจทก และการที่จำเลยที่ ๒ เลิกจางเพราะเหตุดังกลาวเปนการเลิกจางที่ไมเปนธรรม
จำเลยที่ ๒ ตองชดใชคาเสียหายใหแกโจทกดวย สำหรับปญหาวาโจทกมีสิทธิไดรับคาชดเชย

สินจางแทนการบอกกลาวลวงหนา และคาเสียหายเพียงใดนั้น เห็นวา ศาลแรงงานกลางไมไดฟง

ขอเท็จจริงเปนยุติในเรื่องอัตราคาจางวาโจทกไดรับคาจางเปนจำนวนเทาใด วันจายคาจางคือวันใด

และจายดวยวิธีใด วันที่โจทกมาทำงานใหแกจำเลยที่ ๒ จนถึงวันใดหรือวันที่ถือไดวาจำเลยที่ ๒

เลิกจางโจทกแลว รวมถึงความเสียหายตาง ๆ ที่โจทกไดรับ เพื่อจะไดคำนวณคาชดเชย สินจาง
แทนการบอกกลาวลวงหนา รวมถึงคาเสียหายจากการเลิกจางที่ไมเปนธรรมในกรณีตาง ๆ ตาม

ที่โจทกฟอง ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมอาจรับฟงขอเท็จจริงในสวนนี้เองไดจึงตองยอนสำนวน

ไปใหศาลแรงงานกลางรับฟงขอเท็จจริงดังกลาวทั้งหมดใหเพียงพอแลววินิจฉัยความรับผิดในสวน
ตาง ๆ ตามที่โจทกฟอง รวมทั้งกำหนดคาเสียหายจากการเลิกจางที่ไมเปนธรรมตามพระราชบัญญัติ

จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๙ ตอไป

พิพากษาแกเปนวา ใหยกคำพิพากษาของศาลแรงงานกลางในสวนที่พิพากษาวาโจทก

ขัดคำสั่งโดยชอบดวยกฎหมายของจำเลยที่ ๔ ในฐานะกรรมการผูมีอำนาจของจำเลยที่ ๒ นายจาง

และโจทกไมมาปฏิบัติงานตามคำสั่งดังกลาวและขาดงานมาโดยตลอดอันเปนความผิดวินัยกรณี
รายแรงตามสัญญาจาง จำเลยที่ ๒ เลิกจางโจทกไดโดยไมตองจายคาชดเชยและสินจางแทนการ

บอกกลาวลวงหนา และถือไมไดวาเปนการเลิกจางที่ไมเปนธรรม รวมทั้งคาจางคางจายของเดือน

ตุลาคม ๒๕๖๒ ใหยอนสำนวนไปใหศาลแรงงานกลางรับฟงขอเท็จจริงดังกลาวใหเพียงพอแกการ
วินิจฉัยแลวพิพากษาใหมตามรูปคดีตอไป ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณา

คดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๖ วรรคสอง และวรรคสาม นอกจากที่แกใหเปนไปตาม

คำพิพากษาศาลแรงงานกลาง.

(สมเกียรติ เมาลานนท - สุรพงษ ชิดเชื้อ - นงนภา จันทรศักดิ์ ลิ่มไพบูลย)

อิศเรศ ปราโมช ณ อยุธยา - ยอ

สุโรจน จันทรพิทักษ - ตรวจ

๔๙