Page 58 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ศาลแรงงานกลาง อันเปนอุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตามพระราชบัญญัติ

จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง เชนเดียวกัน
ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย

มีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกวา โจทกกระทำผิดวินัยกรณีรายแรงฐานฝาฝน

คำสั่งอันชอบดวยกฎหมายของนายจางอันเปนการฝาฝนระเบียบขอบังคับของจำเลยที่ ๒ หรือไม

เห็นวา ตามสัญญาจางระหวางจำเลยที่ ๒ กับโจทกฉบับลงวันที่ ๒ พฤษภาคม ๒๕๔๙ มีขอความ

ระบุตามสัญญาจาง ขอ ๕ สถานที่จางงานวา ... จำเลยที่ ๒ สงวนสิทธิที่จะโยกยายโจทกไปยัง
สถานที่จางงานอื่นหรือสถานที่หรือตำแหนงงานอื่นตามที่เห็นสมควร และทายสัญญามีขอความ

ระบุอีกวา โจทกผูลงลายมือชื่อขางลางนี้ยืนยันวาตกลงยอมรับการแตงตั้งขางตนและตกลงผูกพัน

ตามขอกำหนดและเงื่อนไขที่กลาวมานี้ ... นั้น ขอตกลงระหวางโจทกกับจำเลยที่ ๒ ดังกลาวเปน
เพียงขอตกลงที่ใหสิทธิจำเลยที่ ๒ สามารถโยกยายโจทกไปทำงานในสถานที่ทำงานอื่นของจำเลย

ที่ ๒ เทานั้น มิใชมีความหมายวาจำเลยที่ ๒ มีสิทธิที่จะโยกยายโจทกไปทำงานยังประเทศมาเลเซีย

กับนายจางอื่นอันเปนการโอนสิทธิความเปนนายจางไปใหบุคคลภายนอกได ดังนั้น เมื่อจำเลย

ที่ ๔ ซึ่งเปนกรรมการผูมีอำนาจของจำเลยที่ ๒ มีคำสั่งโยกยายโจทกใหไปทำงานที่สำนักงานใน

ประเทศมาเลเซียตามคำสั่งยายโจทกผานโปรแกรมวอตสแอปปทางโทรศัพทเคลื่อนที่จากจำเลย
ที่ ๔ กรณีจึงเปนไปตามประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย มาตรา ๕๗๗ วรรคหนึ่ง ที่บัญญัติวา

“นายจางจะโอนสิทธิของตนใหแกบุคคลภายนอกก็ไดเมื่อลูกจางยินยอมพรอมใจดวย” เมื่อได

ความวาโจทกไมยินยอมและไมไปทำงานตามคำสั่งจำเลยที่ ๔ โจทกจึงไมมีความผิดฐานขัดคำสั่ง
นายจางเปนกรณีรายแรงแตอยางใด การออกคำสั่งของจำเลยที่ ๔ กรรมการผูมีอำนาจของจำเลย

ที่ ๒ ดังกลาวเปนคำสั่งที่มิชอบดวยกฎหมาย โจทกจึงมิไดกระทำผิดระเบียบขอบังคับ แตการที่

จำเลยที่ ๔ มีคำสั่งใหโจทกกลับไปทำงานที่ประเทศมาเลเซียและไมจายเงินเดือนใหแกโจทกจึง

ถือวาจำเลยที่ ๒ โดยจำเลยที่ ๔ ในฐานะกรรมการผูมีอำนาจเลิกจางโจทกแลว ที่ศาลแรงงานกลาง

วินิจฉัยวาโจทกขัดคำสั่งโดยชอบดวยกฎหมายของจำเลยที่ ๔ ในฐานะกรรมการผูมีอำนาจของ
จำเลยที่ ๒ นายจาง และโจทกไมมาปฏิบัติงานตามคำสั่งดังกลาวและขาดงานมาโดยตลอดอันเปน

ความผิดวินัยกรณีรายแรงตามสัญญาจาง จำเลยที่ ๒ เลิกจางโจทกไดโดยไมตองจายคาชดเชย

และสินจางแทนการบอกกลาวลวงหนา และถือไมไดวาเปนการเลิกจางที่ไมเปนธรรมนั้น ศาล
อุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมเห็นพองดวย อุทธรณของโจทกในขอนี้ฟงขึ้น เมื่อไดวินิจฉัยแลววา

โจทกไมไดกระทำผิดฐานฝาฝนคำสั่งของนายจางอันชอบดวยกฎหมายและเปนธรรมกรณีที่รายแรง

ตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๙ วรรคหนึ่ง (๔) จึงถือวาเปนการ

๔๘