Page 568 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๖๙๓๔/๒๕๖๒ นายณรงคเดช สมจิตต โจทก

การไฟฟาสวนภูมิภาค จำเลย
ป.วิ.พ. มาตรา ๒๒๔ วรรคหนึ่ง

พ.ร.บ. คุณสมบัติมาตรฐานสําหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ. ๒๕๑๘
มาตรา ๙, ๑๑

ประกาศคณะกรรมการแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ เรื่อง มาตรฐานขั้นต่ำของสภาพการจาง
ในรัฐวิสาหกิจ ขอ ๗ วรรคหนึ่ง

พ.ร.บ. คุณสมบัติมาตรฐานสําหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ. ๒๕๑๘
มาตรา ๙ และมาตรา ๑๑ เปนเพียงการวางเกณฑทั่วไปสําหรับรัฐวิสาหกิจ แตบทบัญญัติ

ทั้งสองมาตราดังกลาวก็ไดใหอํานาจแกรัฐวิสาหกิจที่จะกําหนดคุณสมบัติ ลักษณะตองหาม
และหลักเกณฑการพนตําแหนงขึ้นเองไดอีก เมื่อการกําหนดคุณสมบัติและลักษณะ

ตองหามตามขอบังคับจําเลยวาดวยระเบียบพนักงาน พ.ศ. ๒๕๑๗ ขอ ๖ ข (๒) เปนเพียง
หลักเกณฑกอนที่จะเขาเปนพนักงาน หาใชเปนการกําหนดคุณสมบัติและลักษณะ

ตองหามของพนักงานแตอยางใด เพราะใชบังคับกับผูที่จะเขาเปนพนักงานจําเลยซึ่งแมจะ

ไมเหมาะสมนัก แตก็ไมถึงขนาดขัดตอ พ.ร.บ. คุณสมบัติมาตรฐานสําหรับกรรมการและ
พนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๙ และมาตรา ๑๑ สวนที่โจทกอุทธรณอางวา

ขอบังคับจําเลยวาดวยระเบียบพนักงาน พ.ศ. ๒๕๑๗ ขอ ๖ ข (๒) ขัดตอหลักขอสันนิษฐาน
ความเปนผูบริสุทธิ์ของผูตองหาคดีอาญาตามรัฐธรรมนูญก็เปนการกลาวอางเพื่อนํา

กฎหมายที่ไมตรงกับเรื่องมาปรับใชแกกรณีนี้ซึ่งเปนเรื่องกระบวนการเลือกสรรลูกจาง
เขาทํางานตามสัญญาจางแรงงาน

จําเลยเปนนิติบุคคลประเภทรัฐวิสาหกิจจึงอยูภายใตบังคับแหง พ.ร.บ. แรงงาน

รัฐวิสาหกิจสัมพันธ พ.ศ. ๒๕๔๓ และประกาศคณะกรรมการแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ
เรื่อง มาตรฐานขั้นต่ำของสภาพการจางในรัฐวิสาหกิจ ไมนํา พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน

พ.ศ. ๒๕๔๑ มาใชบังคับ ซึ่งตาม ประกาศคณะกรรมการแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ เรื่อง
มาตรฐานขั้นต่ำของสภาพการจางในรัฐวิสาหกิจ ขอ ๗ วรรคหนึ่ง บัญญัติใหนายจาง

เสียดอกเบี้ยใหแกลูกจางในระหวางเวลาผิดนัดไมจายคาชดเชย โดยไมไดกําหนดอัตราดอกเบี้ย
ของคาชดเชยในระหวางเวลาผิดนัดไว เมื่อคาชดเชยเปนหนี้เงิน โจทกจึงมีสิทธิเรียก

ดอกเบี้ยในระหวางเวลาผิดนัดไดเพียงอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป ตาม ป.วิ.พ. มาตรา ๒๒๔
วรรคหนึ่ง เทานั้น

______________________________

๕๕๘