Page 584 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 584

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๒๘๑๑/๒๕๖๓ นางวรพรรณ  สธนพงศ    โจทก

                                                                                     องคการพิพิธภัณฑวิทยาศาสตร
                                                                                     แหงชาติ กับพวก      จำเลย



              ประกาศคณะกรรมการแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ เรื่อง มาตรฐานขั้นต่ำของสภาพการจาง

                       ในรัฐวิสาหกิจ ขอ ๕๙ วรรคสอง


                       จําเลยที่ ๑ เพียงแตมีคําสั่งโอนยายโจทกไปดํารงตําแหนงอื่นในหนวยงานของ

              จําเลยที่ ๑ โดยคาจางและสิทธิประโยชนตาง ๆ มิไดเปลี่ยนแปลงไป มิใชการกระทําใด
              ที่นายจางไมใหลูกจาง ทํางานตอไปและไมจายคาจางให อันจะถือวาเปนการเลิกจาง ตาม

              ประกาศคณะกรรมการแรงงาน รัฐวิสาหกิจสัมพันธ เรื่อง มาตรฐานขั้นต่ำของสภาพการจาง

              ในรัฐวิสาหกิจ ขอ ๕๙ วรรคสอง โจทกจึงไมมีสิทธิเรียกรองคาชดเชยและคาเสียหาย
              จากการเลิกจางที่ไมเปนธรรมตามฟอง

                                               _______________________________



                       โจทกฟองและแกไขคำฟอง ขอใหบังคับจำเลยทั้งสองจายคาชดเชยในอัตรา ๓๐๐ วัน
              จากเงินเดือนอัตราสุดทายเดือนละ ๘๔,๑๔๐ บาท หรือวันละ ๒,๘๐๔ บาท รวม ๘๔๑,๔๐๐ บาท

              และคาเสียหายจากการเลิกจางที่ไมเปนธรรม ๑๔,๔๘๕,๒๗๕ บาท รวมเปนเงิน ๑๕,๓๒๖,๖๗๕ บาท

              แกโจทก
                       จำเลยทั้งสองใหการและแกไขคำใหการ ขอใหยกฟอง

                       ศาลแรงงานภาค ๑ พิพากษายกฟอง
                       โจทกอุทธรณ

                       ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ศาลแรงงานภาค ๑ ฟงขอเท็จจริง
              และวินิจฉัยวา คำสั่งของจำเลยที่ ๑ ที่ ๒๙/๒๕๖๑ เรื่องยายและแตงตั้งพนักงาน ที่ใหยกเลิก

              คำสั่งที่ ๔๐/๒๕๕๙ เรื่องแตงตั้งพนักงาน ที่โอนยายโจทกจากเดิมตำแหนงนักวิชาการ ระดับ ๘

              งานเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักบริหาร เปนนักวิชาการ ระดับ ๘ กองวัสดุอุเทศ
              เทคโนโลยีสารสนเทศ พิพิธภัณฑเทคโนโลยีสารสนเทศ โดยโจทกคงไดรับคาจางไมต่ำกวาเดิม

              และสามารถปรับเลื่อนระดับไปจนถึงระดับผูอำนวยการพิพิธภัณฑไดอีก จึงเปนการโอนยายตาม
              อำนาจบริหารของจำเลยที่ ๒ ที่จะกระทำไดเพื่อการปรับปรุงงานของจำเลยที่ ๑ ผูเปนนายจาง

              ไมถือวาเปนการเลิกจาง โจทกจึงไมมีสิทธิเรียกรองคาชดเชยและคาเสียหายจากการเลิกจางที่
              ไมเปนธรรมตามฟอง


                                                     ๕๗๔
   579   580   581   582   583   584   585   586   587   588   589