Page 585 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 585

มีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกวา จำเลยที่ ๑ เลิกจางโจทกอันเปนเหตุให

              โจทกมีสิทธิไดรับคาชดเชยและคาเสียหายจากการเลิกจางที่ไมเปนธรรมหรือไม เห็นวา ตาม
              ประกาศคณะกรรมการแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ เรื่อง มาตรฐานขั้นต่ำของสภาพการจาง
              ในรัฐวิสาหกิจ วันที่ ๓๑ พฤษภาคม ๒๕๔๙ ขอ ๕๙ วรรคสอง กำหนดวา การเลิกจาง หมายความวา

              การกระทำใดที่นายจางไมใหลูกจางทำงานตอไป และไมจายคาจางให ไมวาจะเปนเพราะเหตุสิ้นสุด
              สัญญาจางหรือเหตุอื่นใด และหมายความรวมถึง กรณีที่ลูกจางไมไดทำงานและไมไดรับคาจาง

              เพราะเหตุที่นายจางไมสามารถดำเนินกิจการตอไปได แตไมรวมถึงการพนจากตำแหนงเพราะเหตุ
              เกษียณอายุตามขอบังคับ ขอกำหนด ระเบียบหรือคำสั่งของนายจาง ขอเท็จจริงที่ศาลแรงงานภาค ๑
              ฟงมาไดความวา จำเลยที่ ๑ เพียงแตมีคำสั่งโอนยายโจทกไปดำรงตำแหนงอื่นในหนวยงานของ

              จำเลยที่ ๑ โดยคาจางและสิทธิประโยชนตาง ๆ มิไดเปลี่ยนแปลงไป ซึ่งเปนการกระทำคนละกรณี
              กับการที่นายจางไมใหลูกจางทำงานตอไป อันจะถือวาเปนการเลิกจางที่ตองพิจารณาตามประกาศ

              คณะกรรมการแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ เรื่อง มาตรฐานขั้นต่ำของสภาพการจางในรัฐวิสาหกิจ
              วันที่ ๓๑ พฤษภาคม ๒๕๔๙ ขอ ๕๙ วรรคสอง ขางตน ดังนั้น คำสั่งโอนยายโจทกไปดำรง
              ตำแหนงอื่นดังกลาวจึงมิใชการกระทำใดที่นายจางไมใหลูกจางทำงานตอไปและไมจายคาจาง

              ใหอันเปนการเลิกจางตามบทบัญญัติดังกลาว และปรากฏขอเท็จจริงเปนที่ยุติดวยวา ปจจุบัน
              โจทกยังคงทำงานกับจำเลยที่ ๑ อยู กรณีจึงถือไมไดวาจำเลยที่ ๑ เลิกจางโจทก ที่ศาลแรงงานภาค ๑

              พิพากษามานั้นชอบแลว อุทธรณของโจทกฟงไมขึ้น
                       สวนที่โจทกอุทธรณขอใหศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษพิพากษาใหจำเลยที่ ๑ จัดใหโจทก

              ดำรงตำแหนงที่ถูกตองและเหมาะสมกับประสบการณ อายุงาน และความรูความสามารถของ
              โจทกนั้น เห็นวา โจทกฟองเรียกคาชดเชยและคาเสียหายจากการเลิกจางที่ไมเปนธรรมเทานั้น
              อางวาจำเลยที่ ๑ เลิกจางโจทก โดยมิไดมีคำขอใหศาลพิพากษาใหจำเลยที่ ๑ จัดใหโจทกดำรง

              ตำแหนงที่ถูกตองและเหมาะสมกับประสบการณ อายุงาน และความรูความสามารถของโจทก
              แตอยางใด อุทธรณของโจทกขอนี้จึงเปนขอที่มิไดยกขึ้นวากันมาแลวโดยชอบในศาลแรงงานภาค ๑

              ทั้งไมใชขอกฎหมายอันเกี่ยวดวยความสงบเรียบรอยของประชาชน ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตาม
              ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพง มาตรา ๒๒๕ วรรคหนึ่ง ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้ง

              ศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษ
              ไมรับวินิจฉัย
                       พิพากษายืน.



                         (สุรพงษ  ชิดเชื้อ - สมเกียรติ  เมาลานนท - นงนภา  จันทรศักดิ์  ลิ่มไพบูลย)



                                                                          กิตติ  เนตรประเสริฐชัย - ยอ

                                                                           สุโรจน  จันทรพิทักษ - ตรวจ

                                                     ๕๗๕
   580   581   582   583   584   585   586   587   588   589   590