Page 589 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

มีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกวา เงินอื่น ๆ ตามขอบังคับธนาคารพัฒนา

วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดยอมแหงประเทศไทย วาดวยการบริหารงานบุคคล เงินตอบแทน
และคาใชจายอื่นของธนาคาร พ.ศ. ๒๕๖๒ ขอ ๑๘ วรรคสอง เปนคาจางหรือไม เห็นวา ประกาศ

คณะกรรมการแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ เรื่อง มาตรฐานขั้นต่ำของสภาพการจางในรัฐวิสาหกิจ

ลงวันที่ ๓๑ พฤษภาคม ๒๕๔๙ ขอ ๔ คาจาง หมายความวา เงินทุกประเภทที่นายจางจายใหแก
ลูกจางเปนคาตอบแทนการทำงานในวันและเวลาทำงานปกติ ไมวาจะคำนวณตามผลงานที่ลูกจาง

ทำไดและใหหมายความรวมถึงเงินที่นายจางจายใหแกลูกจางในวันหยุดและวันลาซึ่งลูกจางไมได

ทำงานดวย ทั้งนี้ ไมวาจะกำหนด คำนวณ หรือจายในลักษณะใดและโดยวิธีการใด และไมวา
จะเรียกชื่ออยางไร คดีนี้ตามขอบังคับธนาคารพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดยอมแหง

ประเทศไทย วาดวยการบริหารงานบุคคล เงินตอบแทน และคาใชจายอื่นของธนาคาร พ.ศ. ๒๕๖๒

ขอ ๑๘ วรรคสอง ระบุวา ในกรณีมีความจำเปนในการจายเงินอื่น ๆ ใหแกพนักงานที่มีเงินเดือน
เต็มขั้นตามวรรคหนึ่ง ใหจายไดในอัตราสูงสุดไมเกินรอยละสี่ของเงินเดือนขั้นสูงของตำแหนง

ที่ดำรงอยู โดยใหพิจารณาจากการประเมินผลการปฏิบัติงานประจำปประกอบดวย และใหจาย

เปนรายเดือนโดยไมถือเปนสวนหนึ่งของเงินเดือน ทั้งนี้ มิใหการจายเงินอื่น ๆ นำมาสะสมในป
ถัดไปดังนี้ การพิจารณาวาโจทกจะไดรับเงินอื่น ๆ ในอัตราใดจึงขึ้นอยูกับการประเมินผลการ

ปฏิบัติงานประจำปเปนเงื่อนไขสำคัญของการจาย พนักงานจำเลยที่มีเงินเดือนเต็มขั้นเทากัน

ก็อาจไดรับเงินอื่น ๆ ในอัตราที่ไมเทากัน เนื่องจากไดรับคะแนนการประเมินผลการปฏิบัติงาน
ประจำปตางกัน อีกทั้งในแตละปพนักงานของจำเลยอาจไดรับเงินอื่น ๆ ในอัตราที่ไมแนนอน

ไมเทากัน เนื่องจากอาจไดรับคะแนนการประเมินผลการปฏิบัติงานในแตละปแตกตางกันไป

จึงเห็นไดวาการจายเงินอื่น ๆ ในกรณีนี้มีลักษณะเปนการจายเพื่อจูงใจใหพนักงานของจำเลย
ทำงานใหแกจำเลยอยางมีประสิทธิภาพ มิใชเปนการจายในลักษณะแนนอนและเปนประจำทุกเดือน

เพื่อตอบแทนการทำงานในทำนองเดียวกับเงินเดือน ดังจะเห็นไดจากตามขอบังคับฉบับดังกลาว

ระบุมิใหถือวาเงินอื่น ๆ นี้เปนสวนหนึ่งของเงินเดือนดวย เงินอื่น ๆ ตามขอบังคับธนาคารพัฒนา
วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดยอมแหงประเทศไทย วาดวยการบริหารงานบุคคล เงินตอบแทน

และคาใชจายอื่นของธนาคาร พ.ศ. ๒๕๖๒ ขอ ๑๘ วรรคสอง จึงไมมีลักษณะเปนเงินที่จายใหแก

ลูกจางเปนคาตอบแทนการทำงานในวันและเวลาทำงานปกติ จึงไมเปนคาจางตามความในขอ ๔
ของประกาศคณะกรรมการแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ เรื่อง มาตรฐานขั้นต่ำของสภาพการจาง

ในรัฐวิสาหกิจ ลงวันที่ ๓๑ พฤษภาคม ๒๕๔๙ ที่จำเลยจะตองนำมารวมเปนฐานในการคำนวณ

เงินตอบแทนความชอบในการทำงานแกโจทก ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยวาเงินอื่น ๆ ตามขอบังคับ
ฉบับดังกลาวไมเปนคาจางนั้น ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณของโจทกฟงไมขึ้น

๕๗๙