Page 610 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 610
เตือนโจทกที่ ๑ และโจทกที่ ๒ ใหชดใชคาสินไหมทดแทนดังกลาว ตามสำเนาหนังสือที่
กษ ๑๗๐๕.๓/๙๑๘ และสำเนาหนังสือที่ กษ.๑๗๐๕.๓/๓๔๘๕ แตโจทกทั้งสองไมชำระหนี้ภายใน
กำหนดเวลา จำเลยจึงใชมาตรการบังคับทางปกครองโดยมีคำสั่งแตงตั้งเจาพนักงานบังคับคดียึด
และอายัดทรัพยสินของโจทกทั้งสองตามสำเนาคำสั่งองคการสะพานปลาที่ ๒๑/๒๕๕๗ ที่ ๕๕/๒๕๕๙
และสำเนาคำสั่งองคการสะพานปลาที่ ๑๖๑/๒๕๕๙ ตามลำดับ การที่โจทกที่ ๑ ใหถอยคำในฐานะ
พยานไวแลวในการสอบสวนวินัยแกนายสมชาย ตามสำเนาบันทึกถอยคำของพยานของฝาย
กลาวหา/ฝายผูถูกกลาวหา ถือไดวาจำเลยใหโอกาสแกโจทกที่ ๑ ที่จะชี้แจงโตแยงแลว โจทกที่ ๑
เปนหัวหนาแผนกการเงินซึ่งเปนผูบังคับบัญชาโดยตรงของนายสมชาย มีหนาที่ตรวจสอบ
รายรับ-รายจาย บันทึกบัญชีรับ-จาย ลงสมุดบัญชีแตละราย จัดทำใบรับ-จาย และเงินฝาก
ประจำวัน กับควบคุมตรวจสอบใหนายสมชายปฏิบัติงานใหเปนไปตามขอบังคับองคการสะพานปลา
วาดวยการรับเงิน การจายเงินและการเก็บรักษาเงิน พ.ศ. ๒๕๕๐ แตโจทกที่ ๑ ปลอยปละละเลย
มิไดควบคุมดูแลการปฏิบัติงานของนายสมชายใหนำเงินที่จัดเก็บสงแกจำเลยใหถูกตองครบถวน
จนเปนชองทางใหนายสมชายกระทำการเบียดบังเงินของทางราชการไปไดโดยงาย การกระทำ
ของโจทกที่ ๑ จึงเปนประมาทเลินเลอ เปนเหตุใหจำเลยไดรับความเสียหายอยางรายแรง คำสั่ง
เรียกใหโจทกที่ ๑ ชำระเงินเปนไปตามพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจาหนาที่
พ.ศ. ๒๕๓๙ มาตรา ๑๐ ประกอบมาตรา ๘ แลว สวนโจทกที่ ๒ นั้น จำเลยใหโอกาสชี้แจงขอเท็จจริง
และโตแยงแสดงพยานหลักฐานอยางเพียงพอและเปนธรรมแลว การที่โจทกที่ ๒ เปนผูจัดการ
สำนักงานสะพานปลากรุงเทพปลอยปละละเลยใหนายสมชายกระทำผิดระเบียบ เก็บเงินผูประกอบ
กิจการแพปลาแลวไมนำสงแกจำเลยตามระเบียบขอบังคับของจำเลย ไมมีมาตรการควบคุมตรวจสอบ
การชำระหนี้และหนี้คางชำระเพื่อปองกันความเสียหายแกจำเลย จึงเปนการกระทำประมาทเลินเลอ
เปนเหตุใหจำเลยไดรับความเสียหายอยางรายแรง ตองรับผิดตามพระราชบัญญัติความรับผิด
ทางละเมิดของเจาหนาที่ พ.ศ. ๒๕๓๙ มาตรา ๑๐ ประกอบมาตรา ๘ การกำหนดสัดสวนความ
รับผิดเพื่อละเมิดในสวนของโจทกที่ ๒ เปนการชอบแลว ไมมีเหตุจะเพิกถอนคำสั่งและหนังสือ
ตามฟองของโจทกทั้งสอง และจำเลยไมตองชดใชคาเสียหายตามฟองแกโจทกทั้งสอง สวนที่
โจทกที่ ๒ ขอใหวินิจฉัยชี้ขาดเบื้องตนในปญหาขอกฎหมายเรื่องอายุความนั้น โจทกที่ ๒ ไมได
ใหการตอสูไว จึงไมเปนประเด็นที่จะชี้ขาดในปญหาขอกฎหมายนี้ได
มีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกทั้งสองในสวนของโจทกที่ ๑ วา มีเหตุให
เพิกถอนหนังสือที่ กษ ๑๗๐๔.๒/๓๕๖๘ หนังสือที่ กษ ๑๗๐๕.๓/๙๑๘ คำสั่งองคการสะพานปลา
ที่ ๖๑/๒๕๕๗ และคำสั่งองคการสะพานปลาที่ ๕๕/๒๕๕๙ หรือไม เห็นวา พระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติ
๖๐๐

