Page 606 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

จะสิ้นสุดลงเมื่อใด เพราะคูสัญญาอาจบอกเลิกสัญญากอนครบกำหนดได จึงไมใชเปนสัญญาจาง

แรงงานที่มีกำหนดระยะเวลาแนนอน แตเปนสัญญาจางแรงงานที่ไมมีกำหนดระยะเวลาแนนอน

อยางไรก็ดี จำเลยที่ ๒ ทำสัญญาใหบริการและคำสั่งใหบริการกับจำเลยที่ ๑ เพื่อใหจำเลยที่ ๑
จัดหาบุคลากรที่มีคุณสมบัติและประสบการณที่เหมาะสม วาจางและจัดสงบุคลากรดังกลาวไป

ทำงานใหแกจำเลยที่ ๒ ซึ่งประกอบกิจการเกี่ยวกับการสำรวจ ขุดเจาะ การวางทอสง แทนขุดเจาะ

และการผลิตปโตรเลียมและกาซธรรมชาติ จำเลยที่ ๑ จางโจทกเพื่อสงไปทำงานกับจำเลยที่ ๒

ในตำแหนงตัวแทนที่ไดรับอนุญาตจากบริษัทในดานกำกับดูแลการกอสราง ซึ่งบุคคลที่ทำงาน
ในตำแหนงงานดังกลาวตองมีความรู ประสบการณ และความชำนาญดานการกอสราง ซึ่งเปน

ความรูความสามารถเฉพาะดาน สัญญาจางแรงงานระหวางจำเลยที่ ๑ กับโจทกจึงทำขึ้นโดยมี

วัตถุประสงคเพื่อสงโจทกไปทำงานใหแกจำเลยที่ ๒ เปนการเฉพาะ แมสัญญาจางระหวางจำเลยที่ ๑

กับโจทกจะเปนสัญญาจางแรงงานที่ไมมีกำหนดระยะเวลาแนนอน แตตอมาจำเลยที่ ๒ แจง
จำเลยที่ ๑ วาจะไมตอสัญญาที่ทำไวกับจำเลยที่ ๑ การบอกเลิกสัญญาดังกลาวยอมมีผลทำให

จำเลยที่ ๑ หมดความจำเปนในการวาจางโจทก เนื่องจากจำเลยที่ ๑ ไมสามารถจัดสงโจทกไป

ทำงานใหแกจำเลยที่ ๒ อีกตอไป เมื่อการจางงานระหวางจำเลยที่ ๑ กับโจทกทำขึ้นโดยมีวัตถุ

ประสงคแหงสัญญาเพื่อทำงานใหแกจำเลยที่ ๒ เปนการเฉพาะ การที่จำเลยที่ ๑ เลิกจางโจทก
เมื่อครบกำหนดในสัญญาจางแรงงานเพราะสาเหตุดังกลาว โดยบอกกลาวเปนลายลักษณอักษร

ใหโจทกทราบลวงหนาไมนอยกวา ๓๐ วันตามขอตกลงในสัญญาจางแรงงานแลว ยอมนับไดวา

เปนการเลิกจางโดยมีเหตุผลอันสมควรและเพียงพอที่จะเลิกจาง มิใชเปนการเลิกจางโดยไมเปนธรรม

ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๙
ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยมานั้น ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นดวยในผล อุทธรณของโจทก

ฟงไมขึ้น

ปญหาประการที่สามตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยที่ ๒ มีวา คำสั่งพนักงานตรวจ

แรงงานมีผลผูกพันจำเลยที่ ๒ หรือไม จำเลยที่ ๒ อุทธรณวา ภายหลังพนักงานตรวจแรงงาน
สอบสวนขอเท็จจริงและมีคำสั่งวาจำเลยที่ ๒ เปนนายจางโจทกและใหจายคาชดเชย จำเลยที่ ๒

ไมพอใจคำสั่งนั้นจึงไดนำคดีมาฟองตอศาลแรงงานกลางเพื่อขอใหเพิกถอนคำสั่งพนักงานตรวจ

แรงงานดังกลาวแลว คดีอยูระหวางพิจารณาของศาลแรงงานกลาง คำสั่งพนักงานตรวจแรงงาน

ยังไมถึงที่สุดจึงไมมีผลผูกพันจำเลยที่ ๒ ในคดีนี้ เห็นวา พระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน
พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๒๕ วรรคหนึ่ง บัญญัติวา เมื่อพนักงานตรวจแรงงานไดมีคำสั่งตาม

มาตรา ๑๒๔ แลว ถานายจาง ลูกจาง หรือทายาทโดยธรรมของลูกจางซึ่งถึงแกความตายไมพอใจ

๕๙๖