Page 611 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ราชการทางปกครอง พ.ศ. ๒๕๓๙ มาตรา ๓๐ วรรคหนึ่ง บัญญัติวา “ในกรณีที่คำสั่งทางปกครอง

อาจกระทบถึงสิทธิของคูกรณี เจาหนาที่ตองใหคูกรณีมีโอกาสที่จะไดรับทราบขอเท็จจริงอยาง

เพียงพอและมีโอกาสไดโตแยงและแสดงพยานหลักฐานของตน” ขอเท็จจริงยุติตามคำฟองและ
คำใหการที่ตรงกันตามทางนำสืบของคูความที่ไมโตแยงกัน และตามที่ศาลแรงงานกลางฟงมาวา

ระหวางการสอบสวนทางวินิจฉัยแกนายสมชาย จำเลยเรียกโจทกที่ ๑ มาใหการเปนพยานตอ

คณะกรรมการสวบสวนทางวินัย ซึ่งโจทกที่ ๑ ใหการไวตามสำเนาบันทึกถอยคำของพยานของ

ฝายกลาวหา/ฝายผูถูกกลาวหา แลวคณะกรรมการสอบสวนทางวินัยเสนอความเห็นตอจำเลย
ใหมีคำสั่งไลออกแกนายสมชาย ตอมาจำเลยมีคำสั่งตั้งคณะกรรมการสอบขอเท็จจริงความรับผิด

ทางละเมิด ตามสำเนาคำสั่ง ซึ่งคณะกรรมการสอบขอเท็จจริงความรับผิดทางละเมิดเสนอความ

เห็นตอจำเลยใหมีคำสั่งเรียกใหสมชายใชคาสินไหมทดแทน ๑,๒๐๐,๗๒๖.๓๐ บาท แกจำเลย

แตเห็นสมควรไมเรียกใหโจทกที่ ๑ รับผิด เพราะคณะกรรมการสอบขอเท็จจริงความรับผิดทาง
ละเมิดเห็นวาโจทกที่ ๑ ไมไดจงใจหรือประมาทเลินเลออยางรายแรง แตกรมบัญชีกลางพิจารณา

สำนวนการสอบขอเท็จจริงความรับผิดทางละเมิดดังกลาวแลวเห็นวาโจทกที่ ๑ มิไดควบคุมดูแล

การปฏิบัติงานของนายสมชายซึ่งเปนผูใตบังคับบัญชาอยางเพียงพอจนทำใหจำเลยไดรับความ

เสียหาย เปนการกระทำประมาทเลินเลออยางรายแรง จึงใหจำเลยมีคำสั่งเรียกใหโจทกที่ ๑ รับผิด
ชดใชคาสินไหมทดแทนแกจำเลยดวยตามสัดสวนความรับผิดทางละเมิดเปนเงิน ๖๐๐,๓๖๐.๑๕ บาท

จำเลยจึงมีคำสั่งเรียกใหโจทกที่ ๑ ใชคาสินไหมทดแทน ๖๐๐,๓๖๓.๑๕ บาท แกจำเลยตาม

ความเห็นของกรมบัญชีกลางดังกลาว ตามสำเนาหนังสือที่ กษ ๑๗๐๔.๒/๓๕๖๘ โจทกที่ ๑

ไมชำระ จำเลยมีหนังสือเตือนแกโจทกที่ ๑ ตามหนังสือที่กษ ๑๗๐๕.๓/๙๑๘ และใชมาตรการ
บังคับทางปกครองโดยมีคำสั่งตั้งเจาพนักงานบังคับคดียึดและอายัดทรัพยสินของโจทกที่ ๑ ตาม

คำสั่งองคการสะพานปลาที่ ๖๑/๒๕๕๗ และคำสั่งองคการสะพานปลาที่ ๕๕/๒๕๕๙ แตจำเลย

ไมไดแจงขอกลาวหาหรือตั้งคณะกรรมการสอบขอเท็จจริงความรับผิดทางละเมิดตอโจทกที่ ๑

และใหโอกาสโจทกที่ ๑ ที่จะชี้แจงขอเท็จจริงและโตแยงแสดงพยานหลักฐานของตนในฐานะ
เจาหนาที่ผูถูกกลาวหาวากระทำละเมิดตอหนวยงานของรัฐ กอนที่จำเลยจะออกคำสั่งตามหนังสือ

ที่ กษ ๑๗๐๔.๒/๓๕๖๘ แตอยางใด สวนกรณีที่โจทกที่ ๑ มีหนังสือลงวันที่ ๒๕ ธันวาคม ๒๕๕๖

เรื่องโตแยงหนังสือบอกกลาวใหชำระคาสินไหมทดแทน แลวจำเลยตั้งคณะกรรมการพิจารณา

ความเห็นโตแยงหนังสือดังกลาวนั้นก็เปนกรณีโจทกที่ ๑ โตแยงภายหลังจำเลยมีคำสั่งใหโจทกที่ ๑
รับผิดใชคาสินไหมทดแทนแลว ถือไมไดวาเปนการใหโอกาสโจทกที่ ๑ ชี้แจงขอเท็จจริงและโตแยง

แสดงพยานหลักฐานของตนกอนที่จำเลยจะมีคำสั่งดังกลาว กรณีจึงเปนการออกคำสั่งโดยไมปฏิบัติ

๖๐๑