Page 77 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ควบคุมการทำงานของโจทกซึ่งเปนแพทยประจำไมวาจะเรื่องเวลาทำงาน การลา การคิดคา

บริการ การคัดเลือกแพทยใหม และการตรวจสอบคุณภาพการทำงาน อีกทั้งผูบริหารโรงพยาบาล

เซนตหลุยสก็เคยมีคำสั่งแตงตั้งโจทกเปนหัวหนาแพทยแผนกวิสัญญีและกรรมการบริหารองคกร
แพทยเมื่อป ๒๕๕๓ มีหนาที่เพิ่มเติมคือ ดูแลอัตรากำลังของแพทยในแผนก กำหนดเวลาทำงาน

ใหวิสัญญีแพทยในแผนก ตอมาป ๒๕๕๘ ผูบริหารโรงพยาบาลเซนตหลุยสมีคำสั่งปลดโจทก

จากตำแหนงดังกลาว แสดงวาโรงพยาบาลเซนตหลุยสสามารถใหคุณใหโทษแกโจทกได ดังนี้

ลักษณะการทำงานของโจทกจึงอยูภายใตการบังคับบัญชาของโรงพยาบาลเซนตหลุยสอยาง
ชัดเจน มิใชทำงานในลักษณะเปนผูประกอบวิชาชีพอิสระ ตามบันทึกขอตกลงการใชสถานที่เพื่อ

ประกอบโรคศิลปะ แตประการใด โจทกจึงมีฐานะเปนลูกจางโรงพยาบาลเซนตหลุยสของจำเลย

ตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๕ และประมวลกฎหมายแพงและ

พาณิชย มาตรา ๕๗๕ ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษามานั้น ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมเห็น
พองดวย อุทธรณของโจทกขอนี้ฟงขึ้น

ปญหาที่ตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกประการตอไปมีวา จำเลยตองจายคาจาง

คางจาย คาชดเชย และคาเสียหายจากการเลิกจางโดยไมเปนธรรม พรอมดอกเบี้ยแกโจทกหรือไม

เพียงใด เห็นวา ขอเท็จจริงในสำนวนยุติเพียงพอแกการวินิจฉัยประเด็นดังกลาวแลว เพื่อใหคดีตอง
ลาชา ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นควรวินิจฉัยประเด็นดังกลาวไปโดยไมจำตองยอนสำนวน

ไปใหศาลแรงงานกลางวินิจฉัยอีก ขอเท็จจริงที่ยุติในชั้นพิจารณาของศาลแรงงานกลางปรากฏวา

สาเหตุที่โรงพยาบาลเซนตหลุยสเลิกจางโจทกสืบเนื่องมาจากโรงพยาบาลจะรับวิสัญญีแพทยเพิ่ม

อีก ๑ ตำแหนง แตโจทกไมเห็นดวยและรองเรียนขอความเปนธรรมเกี่ยวกับสภาพการจาง ประธาน
กรรมการบริหารจึงมีคำสั่งปลดโจทกออกจากการเปนหัวหนาแพทยวิสัญญีและเปลี่ยนแปลงการ

จัดลำดับการทำงานของโจทกเหลือ ๔ วัน ตอสัปดาห โจทกยื่นอุทธรณ จำเลยจึงบอกเลิกสัญญา

กับโจทกโดยใหมีผลตั้งแตวันที่ ๑ ธันวาคม ๒๕๕๘ เปนตนไป เมื่อพิจารณาถึงการกระทำของ

โจทกดังกลาววาเปนเรื่องปกติวิสัยของลูกจางโดยทั่วไปที่ยอมไมพอใจคำสั่งนายจางที่มีผลกระทบ
ตอประโยชนของตนจึงตองโตแยงคำสั่งนายจางเพื่อใหทบทวน เมื่อไมปรากฏวาการกระทำของ

โจทกดังกลาวทำใหเกิดความเสียหายแกโรงพยาบาลจำเลยแตประการใด แมการกระทำของโจทก

ดังกลาวจะฝาฝนตอขอบังคับเกี่ยวกับการทำงานของโรงพยาบาลจำเลยก็ยังไมถือวาเปนกรณี

ความผิดรายแรง เมื่อจำเลยไมไดมีหนังสือตักเตือนโจทกกอนเลิกจาง จึงเปนการเลิกจางในกรณี
ที่ไมเขาขอยกเวนที่ไมตองจายคาชดเชยตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา

๑๑๙ (๔) จำเลยจึงตองจายคาชดเชยแกโจทก เมื่อโจทกทำงานกับจำเลยติดตอกันครบสิบปขึ้นไป

๖๗