Page 72 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๑๑๐๘/๒๕๖๑ นายพจน ศิริอัสสกุล โจทก

มิสซังโรมันคาทอลิก

กรุงเทพฯ จำเลย

ป.พ.พ. มาตรา ๕๗๕, ๕๘๓

พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๕, ๑๑๙

พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๙

โรงพยาบาลที่โจทกทำงานมีอำนาจควบคุมการทำงานของโจทกซึ่งเปนแพทย

ประจำไมวาจะเปนเรื่องเวลาทำงาน การลา การคิดคาบริการ การคัดเลือกแพทยใหม

และการตรวจสอบคุณภาพการทำงานของโจทก ดังนี้ ลักษณะการทำงานของโจทกจึงอยู

ภายใตอำนาจบังคับบัญชาของโรงพยาบาลอยางชัดเจน มิใชการทำงานเปนผูประกอบ
วิชาชีพอิสระ โจทกจึงมีฐานะเปนลูกจางของโรงพยาบาลจำเลย

เหตุที่จำเลยเลิกจางโจทกสืบเนื่องมาจาก โรงพยาบาลจะรับแพทยวิสัญญีเพิ่ม

โจทกไมเห็นดวยและรองเรียนขอความเปนธรรมเกี่ยวกับสภาพการจาง จำเลยปลดโจทก
ออกจากตำแหนงหัวหนาแพทยวิสัญญีและเปลี่ยนการทำงานของโจทกเหลือเพียง ๔ วัน

ตอสัปดาห โจทกอุทธรณ จำเลยจึงเลิกสัญญา เรื่องดังกลาวถือเปนปกติวิสัยของลูกจาง

ที่ยอมไมพอใจคำสั่งของนายจางที่มีผลกระทบตอประโยชนของตนจึงตองโตแยงคำสั่ง

เมื่อไมปรากฏวาการกระทำของโจทกกอใหเกิดความเสียหาย แมฝาฝนขอบังคับ ก็มิใชกรณี

รายแรง แตจำเลยไมไดมีหนังสือเตือนโจทกกอนเลิกจาง จึงไมเขาขอยกเวนที่ไมตองจาย
คาชดเชย จำเลยจึงตองจายคาชดเชยแกโจทก

การกระทำของโจทกเปนการขัดนโยบายการบริหารงานบุคคล และมีผลตอ

ประสิทธิภาพของการบริหารงานบุคคล การที่จำเลยเลิกจางโจทกจึงมีเหตุสมควร ไมเปน
การเลิกจางโดยไมเปนธรรม

๖๒