Page 90 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

เสียกอนไปดวยไม เมื่อระเบียบที่แกไขใหมทําใหสิทธิในการไดรับเงินบําเหน็จเมื่อออกจาก

การทํางานของโจทกลดนอยถอยลงไปจากระเบียบที่มีแตเดิมอันเปนการเปลี่ยนแปลง

ขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจางที่มีลักษณะไมเปนคุณแกโจทก โดยมิไดมีการยื่นขอเรียกรอง

ปฏิบัติตามขั้นตอนของกฎหมาย และไมไดรับความยินยอมจากโจทก ระเบียบที่แกไขใหม
ซึ่งเปนการเปลี่ยนแปลงขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจางเกี่ยวกับการจายเงินบําเหน็จ

จึงเปนการตองหามตาม พ.ร.บ. แรงงานสัมพันธ พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๒๐ และไมมีผลบังคับ

แกโจทก กรณีตองบังคับตามระเบียบเดิม
ที่จําเลยอุทธรณในทํานองวา โจทกไมมีอํานาจฟอง เพราะมิไดดําเนินการ

ตามขั้นตอนแหง พ.ร.บ. สหกรณ พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๔๕ ที่จะตองขอคําวินิจฉัยจาก

นายทะเบียนสหกรณกอนนําคดีมาฟองนั้น ขออุทธรณของจําเลยดังกลาว ไมปรากฏวา

จําเลยไดใหการตอสูคดีในขอนี้ไว จึงเปนขอที่ไมไดยกขึ้นวากลาวกันมาแลวโดยชอบใน

ศาลแรงงานภาค ๑ ตองหามมิใหอุทธรณตาม ป.วิ.พ. มาตรา ๒๒๕ วรรคหนึ่ง ประกอบ
พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง

ศาลอุทธรณคดีชํานัญพิเศษไมรับวินิจฉัย

โจทกฟอง ขอใหบังคับจำเลยชำระเงิน ๒,๓๔๔,๐๒๓ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ

๗.๕ ตอป ของตนเงิน ๒,๒๔๐,๐๐๐ บาท นับถัดจากวันฟองเปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จแกโจทก

จำเลยใหการ ขอใหยกฟอง
ศาลแรงงานภาค ๑ พิพากษาใหจำเลยชำระเงิน ๒,๒๔๐,๐๐๐ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรา

รอยละ ๗.๕ ตอป ของตนเงินดังกลาว นับแตวันที่ ๑ ธันวาคม ๒๕๖๐ เปนตนไปจนกวาจะชำระ

เสร็จแกโจทก ดอกเบี้ยคำนวณถึงวันฟอง (ฟองวันที่ ๑๔ สิงหาคม ๒๕๖๑) ตองไมเกิน ๑๐๔,๐๒๓ บาท

ตามที่โจทกขอ
จำเลยอุทธรณ

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ขอเท็จจริงที่ศาลแรงงานภาค ๑

ฟงเปนยุติและไมมีคูความฝายใดโตแยงกันในชั้นอุทธรณรับฟงไดวา โจทกเปนลูกจางประจำของ

จำเลยตั้งแตวันที่ ๑๘ มกราคม ๒๕๑๘ ถึงวันที่ ๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๐ รวมระยะเวลาทำงาน
๔๒ ป ตำแหนงสุดทายรองผูจัดการรักษาการตำแหนงผูจัดการ เงินเดือนสุดทายอัตราเดือนละ

๗๐,๐๐๐ บาท เดิมจำเลยมีระเบียบสหกรณออมทรัพยครูปทุมธานี จำกัด วาดวยเจาหนาที่และ

๘๐