Page 92 - Jurnal Kurikulum BPK 2018

tafsiran pembelajaran sebagai proses yang membawa kepada perubahan tingkah laku pelajar kesan
daripada pengalaman yang dialaminya. Perubahan-perubahan yang dimaksudkan termasuklah
penguasaan terhadap maklumat, fakta, konsep, prinsip, sikap, amalan, kemahiran berfikir,
kemahiran melakukan kerja, perubahan tabiat, dan tingkah laku. Berdasarkan definisi
pembelajaran di atas, dapat disimpulkan bahawa pembelajaran adalah hasil dan perubahan jelas
yang dapat diperhatikan terhadap sikap, perasaan dan proses intelektual seseorang murid. Oleh
itu, kompetensi pedagogi guru dikonsepkan sebagai keupayaan penguasaan pengetahuan dan
kemahiran serta mempunyai sikap positif untuk menterjemah sesuatu pengetahuan kepada satu
bentuk gambaran baharu supaya murid boleh memahami dengan mudah dan boleh menggunakan
dalam kehidupan seharian (Sazali Yusoff, et. al., 2007).
Dalam konteks kajian ini, pembelajaran dan pemudahcaraan (PDPc) bermaksud suatu
proses perlaksanaan pengajaran oleh guru sama ada dalam atau luar bilik darjah berdasarkan
kurikulum yang ditetapkan oleh Kementerian Pelajaran Malaysia (KPM). Manakala kompetensi
pedagogi guru merujuk kepada kecekapan guru dalam melaksanakan proses PDPc yang
merangkumi lima dimensi iaitu perlaksanaan aktiviti pembelajaran dan pemudahcaraan,
bimbingan, mengintegrasi kemahiran generik dalam pembelajaran dan pemudahcaraan, penilaian
dan pentaksiran, dan pengurusan bilik darjah. Dimensi-dimensi kompetensi pedagogi ini adalah
adaptasi daripada Model Standard Guru Malaysia (Kementerian Pendidikan Malaysia, 2009) dan
Standard Kualiti Guru Malaysia 2010 Versi 2013 (Kementerian Pendidikan Malaysia, 2010).

PERNYATAAN MASALAH

Kecekapan guru dalam melaksanakan pembelajaran dan pemudahcaraan (PDPc) yang
berkualiti adalah penting untuk memastikan keberkesanannya dalam menyalurkan pengetahuan
dan kemahiran kepada murid-murid. Tahap kualiti PdPc guru ini pula diukur berdasarkan prestasi
akademik yang dikuasai oleh murid. Bagaimana pun, masyarakat hari ini seolah-olah meragui
keberkesanan kualiti pengajaran guru ekoran daripada fenomena kemerosotan prestasi akademik
yang masih rendah (Johnson, 2006; Packard, 2011). Oleh itu, guru sentiasa ditekankan supaya
melaksanakan peranan dengan berkesan dalam proses PdPc kerana ianya diyakini menyumbang
kepada peningkatan prestasi akademik di sekolah (Hallinger, 2011).
Dalam konteks perkembangan prestasi pencapaian akademik di negeri Sabah khususnya
dalam Ujian Penilaian Sekolah Rendah (UPSR), secara keseluruhannya masih berada pada tahap
yang kurang memuaskan. Berdasarkan skop kajian ini, dalam masa lima tahun (2011-2015)
menunjukkan bahawa pencapaian UPSR di negeri ini masih berada dalam kedudukan terbawah
berbanding dengan negeri-negeri lain di negara ini (Jabatan Pendidikan Negeri Sabah, 2015).
Manakala, Gred Purata Negeri (GPN) dalam tempoh lima tahun tersebut menunjukkan pencapaian
yang tidak konsisten. Peningkatan gred purata peringkat negeri sebanyak 0.09 dalam masa lima
tahun masih belum mampu mengubah kedudukan negeri Sabah daripada kedudukan terbawah
berbanding dengan negeri-negeri lain dalam pencapaian UPSR. Oleh itu, kajian ini dijalankan
bagi mengenalpasti tahap kompetensi pedagogi guru dan hubungannya dengan pencapaian
prestasi akademik tersebut yang masih berada di tahap rendah.
Sehubungan itu, kajian ini dijalankan di sekolah-sekolah rendah yang masih menunjukkan
prestasi rendah dalam pencapaian UPSR di tiga buah Pejabat Pendidikan Daerah (PPD) di negeri
Sabah dengan memberi fokus kepada kompetensi pedagogi guru. Dalam konteks kajian ini, skop
kompetensi pedagogi guru dibahagikan kepada lima dimensi iaitu perlaksanaan aktiviti
pembelajaran dan pemudahcaraan, bimbingan, mengintegrasi kemahiran generik dalam

82