Page 62 - Jurnal Kurikulum BPK 2020

sumber sedia ada, mampukah warga pendidik bekerjasama untuk menjayakan pedagogi
inklusif?
Kajian Bailey et al. (2014) mendapati bahawa guru-guru arus perdana pada hari ini
masih berpegang kepada kepercayaan bahawa mereka belum bersedia untuk menerima dan
mengajar murid berkeperluan khas di dalam kelasnya. Guru-guru masih menunjukkan
keraguan untuk menerima kehadiran murid berkeperluan khas di dalam kelas mereka. Namun
begitu, kajian oleh Lee dan Low (2013) menunjukkan bahawa fenomena tersebut adalah tidak
benar. Guru arus perdana dikatakan berupaya untuk menyusun atur pengajaran mereka bagi
membolehkan penglibatan murid berkeperluan khas di dalam aktiviti kelas. Dalam hal ini,
semua murid didapati boleh melibatkan diri dengan aktiviti yang disediakan oleh guru. Hal Ini
menunjukkan bahawa guru-guru tanpa disedari (unconscious inclusion) telah berjaya
melaksanakan pedagogi inklusif (Lee & Low, 2013). Kejayaan para guru menginklusifkan
murid berkeperluan khas adalah disebabkan para guru berpendapat bahawa mereka perlu
bertanggungjawab terhadap semua murid yang ditempatkan di dalam kelas. Bukan itu sahaja,
guru-guru tersebut juga didapati mampu dan sentiasa berusaha untuk mengendalikan
pengajaran dan pembelajaran dalam suasana inklusif. Kepercayaan dan amalan yang
ditunjukkan oleh guru-guru tersebut ternyata selaras dengan tiga prinsip utama pedagogi
inklusif yang dikemukakan oleh Florian dan Spratt (2013), iaitu secara psikologinya bersedia
untuk menerima murid berkeperluan khas sebagai ahli kelas, bersedia bertanggungjawab
terhadap semua murid di dalam kelasnya, dan berikhtiar untuk mencari jalan bagi melibatkan
murid dalam proses pengajaran dan pembelajaran. Kajian Lee dan Low (2013) ini secara
eksplisitnya menunjukkan bahawa pedagogi inklusif mampu dilaksanakan oleh para guru pada
hari ini dengan syarat mereka mempunyai sifat-sifat seperti yang disebutkan dalam ketiga-tiga
prinsip pedagogi inklusif berkenaan.
Rouse (2008) pernah mengatakan bahawa apa yang guru ‘buat’, ‘tahu’ dan ‘percaya’
terhadap aktiviti seharian di dalam kelas inklusif adalah saling berkaitan. Sekiranya guru
percaya bahawa mereka bertanggungjawab terhadap pendidikan murid berkeperluan khas yang
berada di dalam kelas mereka, dan melibatkan semua murid dalam aktiviti pembelajaran, maka
pengetahuan guru terhadap amalan pedagogi inklusif akan meningkat. Walau bagaimanapun,
tidak juga dapat dinafikan bahawa sokongan tambahan dari segi sumber manusia serta sumber
lain masih juga diperlukan untuk menjayakan pedagogi inklusif. Kajian Lee dan Low (2013)
menunjukkan bahawa dalam melaksanakan pedagogi inklusif, guru-guru sekolah rendah amat
memerlukan sokongan tambahan memandangkan bebanan kerja mereka semakin meningkat.
Sokongan tambahan ini boleh diwujudkan dengan adanya kolaboratif dengan pasukan
professional lain, seperti guru pendidikan khas, ahli terapi perkhidmatan berkaitan, ibu bapa,
serta ahli dari organisasi khas bagi mendapatkan idea, membuat perancangan dan
mengimplementasikan pelan tindakan secara bersama.
Semasa ahli-ahli penyelidik daripada United Kingdom sedang membuat kajian tentang
pedagogi inklusif di dalam persekitaran kelas inklusif, sekumpulan penyelidik dari Amerika
Syarikat telah menyarankan konsep kolaboratif sebagai sokongan mewujudkan persekitaran
inklusif. Konsep kolaboratif yang disarankan ialah melibatkan kerjasama ahli profesional,
terutamanya guru pendidikan khas dan guru arus perdana dalam mengendalikan pengajaran
dan pembelajaran kelas inklusif (Friend & Bursuck, 2012). Konsep alternatif ini menggantikan
kaedah tradisional, iaitu proses pengajaran dan pembelajaran kelas hanya dikendalikan oleh
seseorang guru pada satu-satu masa. Sungguhpun cadangan ini berpotensi menggerakkan
amalan pedagogi inklusif, namun kaedah kolaboratif ini masih amat kurang dipraktikkan di
Malaysia. Malahan, Jelas (2000) telah mendapati bahawa guru pendidikan khas dan guru arus
perdana di Malaysia melihat peranan dan tanggungjawab mereka sebagai berasingan. Perkara
ini menyebabkan kaedah kolaboratif sebagai pelengkap kepada pendidikan inklusif masih
belum dapat diterima oleh kebanyakan guru hari ini. Oleh itu, guru perlu mempunyai anjakan
52