Page 75 - Jurnal Kurikulum BPK 2020

ibu bapa dan masyarakat. Contoh bentuk sistem yang ada di luar negara adalah seperti
‘Individualized Family Service Plan’ atau IFSP. Namun demikian, amalan intervensi awal ini
tidak ditekankan kepada ibu bapa dan akhirnya membawa kesukaran kepada guru pendidikan
khas dalam menjalankan proses pengajaran dan pembelajaran apabila murid transisi ke sekolah
rendah. Struktur intervensi yang jelas dan berterusan daripada peringkat di rumah melalui
intervensi awal dan disambung dengan aktiviti intervensi di sekolah juga tidak wujud di negara
kita. Oleh kerana tiada struktur program intervensi yang jelas, maka guru kurang jelas dalam
melaksanakan intervensi melalui Rancangan Pendidikan Individu (RPI). Ketiadaan struktur
intervensi yang jelas juga, kerjasama ibu bapa dan guru tidak dapat dipertingkatkan dalam
memastikan anak atau MBK mendapat khidmat sokongan yang relevan dan bersesuaian
melalui IFSP dan RPI.
Salah satu faktor penting kejayaan program intervensi awal adalah penglibatan dan
kerjasama pihak ibu bapa dan keluarga. Kajian oleh Bari et al. (2016) juga menjelaskan
kekecewaan sekolah yang kurang mendapat kerjasama dan penglibatan serius daripada ibu
bapa. Aktiviti intervensi perlu berterusan sama ada bermula di rumah atau sekolah dan
diteruskan sama ada di sekolah atau rumah. Kolaboratif dengan pelbagai pihak seperti hospital
dan NGO, ibu bapa dan komuniti perlu dipertingkatkan dengan kefahaman dan galakan
sepenuhnya oleh pihak pengurusan tertinggi sekolah. Ini adalah kerana pada kebiasaannya,
program intervensi hanya dibuat di pusat-pusat NGO sahaja. Oleh itu, guru perlu didedahkan
dengan kemahiran-kemahiran di pusat intervensi awal agar dapat menarik minat mereka dalam
menjalankan intervensi awal di bilik darjah.
Malaysia mempunyai kecenderungan untuk mengamalkan model intervensi awal
secara kolaborasi dan kerjasama pelbagai pihak sebagai satu pasukan (multidisciplinary team
atau MDT). Namun perkembangan MDT masih tidak dapat digunakan sepenuhnya kerana
ramai ahli MDT sendiri tidak mempunyai pengetahuan dan kemahiran mengenai aktiviti
intervensi dan MDT lebih berfokus kepada fungsi dan tanggungjawab pakar kesihatan seperti
ahli psikologi, ahli terapi cara kerja, ahli audiologi dan sebagainya. Guru pendidikan khas yang
juga merupakan ahli penting daripada bidang pendidikan juga tidak mempunyai kemahiran dan
panduan untuk melaksanakan intervensi awal. Oleh sebab itu, terdapat keperluan di mana
kemahiran intervensi awal ini disediakan dalam konteks inklusif kurikulum. Kurikulum
prasekolah boleh menjadikan elemen perkembangan fizikal, kognitif, pertuturan atau bahasa,
sosioemosi dan pengurusan diri sebagai standard pembelajaran di dalam kurikulum. Elemen
multisensori manipulatif dalam pembelajaran bahasa melalui tulisan perlu dijadikan standard
pembelajaran. Cadangan aspek intervensi awal yang boleh dijadikan sebagai standard
pembelajaran di dalam kurikulum prasekolah pendidikan khas tanpa mengira kategori
ketidakupayaan murid berkeperluan khas seperti di Negara New Zealand yang menggunakan
panduan Arizona Early Learning Standards (Arizona Department of Education, 2018).

CADANGAN INTERVENSI AWAL MBK KETIDAKUPAYAAN PENGLIHATAN DI
PERINGKAT PRASEKOLAH

Berdasarkan dapatan kajian terdahulu, kanak-kanak kurang upaya penglihatan mengalami
masalah dalam perkembangan kemahiran motor berbanding dengan rakan sebaya mereka yang
tipikal. Pemberian intervensi di peringkat awal usia serta di persekitaran semula jadi dilihat
membantu kanak-kanak untuk memperkembangkan pelbagai aspek atau kemahiran di bawah
kemahiran motor halus mereka. Intervensi awal memainkan peranan yang penting dalam
membantu mengelakkan kanak-kanak dari mengalami kelewatan perkembangan melalui
pelaksanaan latihan-latihan koordinasi, manipulasi alatan dan kinestatik dan rangsangan-
rangsangan sensori yang sesuai (Reimer, A.M., Smits-Engelsman, B.C.M. & Siemonsma-

65