Page 34 - การใช้ภาษาและวัฒนธรรมไทยสำหรับครู
P. 34

๑๗


                                             -  ภูมิปญญาในการใชสำนวนภาษา
                                             -  ภูมิปญญาในการหลากคำ

                                             -  ภูมิปญญาในปริศนาคำทาย
                                             -  ภูมิปญญาในการสรางคำจากสิ่งรอบตัว
                               ภูมิปญญาดานภาษามีความนาสนใจและประโยชนอยางยิ่ง หากไดนำไปใชอยางถกตอง
                                                                                                 ู
                        เหมาะสมจะยิ่งสามารถชวยใหคนไทยทุกคนเห็นคุณคาของการใชภาษาไทยมากยิ่งขึ้น


                        6.  การตระหนักในผลเสียของการใชภาษาไทยไมถูกตอง
                                                                  


                               ครูทุกคนควรใชภาษาไทยใหถูกตอง เหมาะสมะ และเมื่อครูพบเห็นนักเรียนที่ใชภาษาไทย
                        ไมถูกตองก็ไมควรปลอยผานไป  ควรใหคำแนะนำ  อธิบาย วิเคราะห วิจารณ ถึงขอผิดพลาดและ
                        ขอเสียที่อาจจะเกิดขึ้นตลอดจนหาแนวทางในการแกไขปรับปรุงใหถูกตอง  ซึ่งคำเหลานี้เมื่อเกด
                                                                                                        ิ
                                                                     ั
                        ขอผิดพลาดจะทำใหความหมายของคำผิดพลาด  ตวอยางขอผิดพลาดที่พบ เชน  การใช ร ล
                        ผิดพลาด   การใชคำควบกล้ำผิดพลาด   การใชตัวสะกดผิดพลาด  การใชคำผิดความหมาย การใช

                        คำตามความเคยชิน  การเวนวรรคตอนผิดพลาด  เปนตน

                        7.  การใหความสำคัญกับการใชภาษาไทยที่ถูกตอง


                               ครูทุกคนควรใหความสำคัญกับการใชภาษาไทยใหถูกตองในทุกขั้นตอนของการจัดการ
                        เรียนรูเพื่อใหนักเรียนเห็นวาการใชภาษาไทยเปนสิ่งที่เราตองคำนึงถึงตลอดเวลาเปนวิถ ี
                                            ิ
                        ชีวิตประจำวันที่จะขาดมไดในทุกๆ กิจกรรมการเรียนการสอน  ครูตองสงเสริมและฝกฝนใหผูเรียนม ี
                        ความสามารถในการใชภาษาไดถูกตองอยางสม่ำเสมอ        ครูอาจตั้งเปนเกณฑในการใหคะแนนใน

                        การประเมินผลงานตางๆ เพราะผูเรียนจะไดมีความระมัดระวังและเกดความพยายามที่จะใชภาษาให
                                                                                ิ
                                                               ู
                                                               
                        ถูกตองจนมีพัฒนาการในการใชภาษาที่ดีควบคกับการพัฒนาการเรียนรูตามสาระการเรียนรูตางๆ
                        เชน  การใชคำราชาศัพทใหถูกตองเพราะภาษาไทยมีระดับของภาษา  การผันวรรณยุกตที่ถูกตอง
                        หากใชวรรณยุกตผิดพลาดจะทำใหความหมายของคำผิดพลาดเชนกัน การใชคำลักษณนามทถกตอง
                                                                                                     ู
                                                                                                    ี่
                        หากใชผิดอาจเกิดความเขาใจผิดพลาดได การอานคำพองรูปหากอานผิดก็จะผิดความหมายดวย
                               การใชภาษาไทยอยางเปนกระบวนการที่มีหลายขั้นตอน ทั้งการเลือกใชคำ  ประโยค และ
                        ทาทางเขาดวยกันโดยวิธีการฟง   การดู  การพูด การอานและการเขียนในรูปแบบตางๆ อยาง

                        ถูกตองเหมาะสมเพื่อทำใหการจัดการเรียนการสอนประสบผลสำเร็จ ใหผูเรียนเกิดการเรียนรูและม ี
                        พัฒนาการเต็มศักยภาพ การจัดการเรียนการสอนตองใชทักษะการฟง การดู การพูด การอานและ
                        การเขียนในทุกๆ ขั้นตอนของกระบวนการสอนตั้งแตเริ่มสอนจนถึงการประเมินผลรวมถง
                                                                                                         ึ
                        การรายงานผล ดังนั้นครูจึงจำเปนตองใชภาษาและเพื่อการเปนครูที่ดี  ครูทุกคนจึงควรเปน

                        แบบอยางในการใชภาษา  ใชภาษาในการแสวงหาความรูแกตนเอง   และรูจักวิธีใชภาษาใน
                        การจัดการเรียนรูแกผูเรียน  ครูควรมีจิตสำนึกในการใชภาษา มีความภาคภูมิใจ มีความชื่นชมใน
                        ภูมิปญญาภาษา มีความตระหนักในผลเสียของการใชภาษาผิดพลาดจนเกิดความตระหนักและ
                        พยายามที่จะใชภาษาไทยใหถูกตองเสมอ
   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39