Page 847 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1

ิ
ี
ี
ึ
ู
ี
้
ี
นอกจากน้ ACCC ยังมบทบาทในการนําคดไปฟองข้นส่ศาล โดยสามารถดําเนนคดแพ่งในศาล
ิ
่
่
ื
้
่
ั
ี
ี
ี
ี
รฐบาลกลางในเรองทเกียวข้องกับการค้า เช่น ฟองเรยกค่าสนไหมทดแทนเปนเงน ฟองคดเพือให้ศาลมคําสั่ง
่
้
็
ิ
ี
ใด ๆ ฟองคดเพือให้แบ่งแยกคดทรพย์สินทีได้ซื้อมา (เฉพาะการควบรวมกิจการเท่านั้น) และการฟ้องคดีเพือ
ั
่
่
้
ี
่
ิ
่
ี
ุ
ี
ขอความค้มครองจากศาลในคดต่าง ๆ เปนต้น อย่างไรก็ตาม ACCC ไม่มอํานาจในการไกล่เกลยข้อพพาท
็
ี
ิ
ระหว่างผู้บรโภคกับผู้ประกอบธรกิจ
8
ุ
ประเทศออสเตรเลยยังมสมาคมผู้บรโภคแห่งออสเตรเลย (The Australian Consumers’
ิ
ี
ี
ี
ิ
ิ
ี
็
่
Association (ACA)) เปนองค์กรทดําเนนการด้านการวิจัยและเผยแพร่ในนามของผู้บรโภคโดยไม่หวังผล
ู
ั
็
ิ
ี
ิ
ิ
กําไร เร่มต้นดําเนนการมาตั้งแต่ป 1959 โดยมผู้สมัครสมาชกรบข้อมลข่าวสารจํานวนมาก และเปนองค์กร
ี
่
่
ิ
่
ผู้บรโภคทีใหญ่ทีสุดในออสเตรเลีย จุดมุ่งหมายของสมาคมคือ การจัดการกับประเด็นปัญหาทีมีความสําคัญ
ู
ิ
่
ื
ื
้
ื
ื
็
่
ี
ี
่
ื
กับผู้บรโภคโดยใช้ข้อมลข่าวสารเปนเครองมอในการสรางตัวเลอกทมความน่าเชอถอและชักนําให้ม ี
ิ
ั
่
ื
การเปลยนแปลง เมอผู้บรโภคไม่ได้รบความเป็นธรรม สมาคมมีความเป็นอิสระอย่างยิ่ง เพราะไม่มีการรับ
่
ี
ื
ื
่
เงนช่วยเหลอจากภายนอกไม่ว่าจะเปนผู้ประกอบการ รฐบาล หรอองค์กรอนใดก็ตาม เงนทสมาคมใช้
่
ี
ั
็
ิ
ื
ิ
็
ิ
ิ
ิ
ื
่
ในการซ้อสนค้าเพอนํามาทดสอบและค่าใช้จ่ายในการดําเนนงานของสมาคมเปนรายได้จากการขายสนค้า
ื
และบรการ
ิ
นอกจากน้ ACA ยังคอยสอดส่องดูแลเกียวกับเรืองการคุ้มครองผู้บริโภคและมีการยืนข้อซักถาม
่
่
ี
่
่
ั
ี
หรอข้อทักท้วงไปยังรฐบาลหากพบกรณทผู้บรโภคไม่ได้รบความเปนธรรม
ิ
ื
็
ั
ี
ิ
้
ิ
ี
เมอผู้ประกอบธรกิจฝาฝนบทบัญญัตใน The Trade Practices Act ผู้มสทธยืนคํารองต่อศาล
่
ิ
ื
่
ื
่
ุ
่
่
เพอเยียวยาความเสียหาย หรือเพือให้ผู้ประกอบธุรกิจได้รับโทษตามกฎหมายคือ ผู้บริโภคยืนคําร้อง
่
ื
ั
ื
ิ
ื
ี
้
ั
ู
ื
ี
ด้วยตนเอง เมอผู้บรโภคได้รบความเดอดรอน หรออาจได้รบความเดอดรอน สญเสย หรอเสยหายอันเปน
็
้
่
ื
ื
่
ิ
ึ
การกระทําผดตาม The Trade Practices Act 1974 ซงผู้บรโภคสามารถยืนคําร้องได้ตาม มาตรา 87 (1A) (a)
่
ิ
่
ี
ื
ี
เพอให้ศาลมคําสั่งบรรเทาความเสยหายได้
ี
ิ
คณะกรรมการว่าด้วยการแข่งขันและการบรโภคแห่งออสเตรเลย (ACCC) เปนผู้ยืนคํารองแทน
่
็
้
ี
้
ิ
ผู้บรโภค สามารถยืนคํารองแทนผู้เสยหายหรอผู้บรโภคต่อศาลได้ตาม มาตรา 87 (1A) (b) แห่ง The Trade
ื
ิ
่
Practices Act 1974 ต่อ Federal Court ในการบรรเทาความเสียหายตาม มาตรา 87(2) ได้เช่นกัน โดยต้อง
ื
ั
์
ี
่
ี
็
ได้รบความยินยอมเปนลายลักษณอักษรของผู้ทได้รบความเสยหายไม่ว่าจะคนเดยวหรอหลายคนตาม มาตรา
ี
ั
ี
87 (1B) แห่ง The Trade Practices Act 1974 ในการดําเนนคดค้มครองผู้บรโภคในประเทศออสเตรเลย กรณ ี
ิ
ี
ุ
ิ
ี
่
ทมผู้บรโภคถูกละเมดสทธหรือผิดสัญญาทีรับความเสียหายหรือคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคอาจ
ิ
ิ
ี
่
ิ
ิ
่
ดําเนนการยืนคํารองต่อศาลแยกต่างหากจากกันได้ แต่กรณในคดทมผู้เสยหายจํานวนมาก และเปนคดทม ี
็
่
ี
ี
ี
้
ี
ิ
ี
ี
ี
่
ิ
็
ิ
ข้อเท็จจรงและข้อกฎหมายเปนอย่างเดยวกัน ผู้บรโภคและคณะกรรมการการแข่งขันและผู้บรโภค (ACCC)
ี
ิ

์
ิ
ู
ิ
ี
ิ
ิ
ิ
ิ
ู
ุ
8 เรณ อาจรยวัตรกุล, การดําเนนคดค้มครองผ้บรโภคในศาลไทย, นตศาสตรมหาบัณฑต,มหาวทยาลัยธรรมศาสตร ์
, 2548.
828