Page 88 - ทร 21001
P. 88
79
ื
ุ
ี
ั
ี
ปลาใหญ่ อาจเปรยบเหมอนการพัฒนาอาชพ ตามแนวทางปรชญาเศรษฐกิจพอเพียงในชมชน
ึ
ี
ซงการพัฒนาอาชพดังกล่าวต้องมการแก้ปญหาและพัฒนาร่วมกันไปทั้งระบบ เกิดกล่มต่าง ๆ ข้นใน
่
ุ
ั
ึ
ี
ุ
ิ
ู
๋
ี
้
ื
ี
ั
ี
ี
่
ุ
ชมชน เพือการเรยนรร่วมกัน ทั้งการท าบัญชครวเรอน การท าเกษตรอนทรย์ การท าปยหมัก การเล้ยงปลา
็
ื
ั
ิ
่
ู
ี
ี
ื
การเล้ยงกบ การแปรรปผลตภัณฑ์เพื่อใช้ ในครอบครวหรอจ าหน่ายเพือเพิ่มรายได้ เปนต้น เหล่าน้ถอเปน
็
ั
็
ื
ี
ปลาตัวเล็ก หากการแก้ปญหาทปลาตัวเล็กประสบผลส าเรจ จะส่งผลให้ปลาตัวใหญ่หรอเปาหมายใน
่
้
ี
็
ระดับชมชนประสบผลส าเรจด้วยเช่นกัน นั่นคอ ปลาว่ายไปข้างหน้าอย่างพรอมเพรยงกัน
ื
้
ุ
็
ทส าคัญ ปลาแต่ละตัวไม่จ าเปนต้องมรปร่างและขนาดเหมอนกัน เพราะการจัดการ ความรของ
้
ู
ื
ู
ี
ี่
แต่ละเรอง มสภาพของความยากง่ายในการแก้ปญหาทแตกต่างกัน รปแบบของการจัดการความรของแต่
ื
ู
่
ั
้
ี
่
ู
ี
ั
่
ี
ึ
ละหน่วยย่อย จงสามารถสรางสรรค์ปรบให้เข้ากับแต่ละทได้อย่าง เหมาะสม ปลาบางตัวอาจมท้องใหญ่
ี
้
้
ี
็
่
ื
่
ี
ี
ี
เพราะอาจมส่วนของการแลกเปลยนเรยนรมาก บางตัวอาจเปนปลาทหางใหญ่เด่นในเรองของการ
ู
่
ู
จัดระบบคลังความรเพื่อใช้ในการปฏบัตมาก แต่ทกตัวต้องมหัวและตาทมองเหนเปาหมายทจะไปอย่าง
้
ี
่
็
้
ี
่
ี
ุ
ิ
ิ
ชัดเจน
ิ
ิ
ิ
็
การจัดการความรได้ให้ความส าคัญกับการเรยนรทเกิดจากการปฏบัตจรง เปนการเรยนรในทก
ี
ู
ู
ี
้
ุ
ี
้
่
้
ู
่
ี
ิ
ขั้นตอนของการท างาน เช่น ก่อนเร่มงานจะต้องมการศกษาท าความเข้าใจในส่งทก าลังจะท า จะเปนการ
็
ิ
ึ
ี
ี่
ึ
ื
ี
ี
ื
้
ิ
เรยนรด้วยตนเองหรออาศัยความช่วยเหลอจากเพือนร่วมงาน มการศกษาวิธการและเทคนคต่าง ๆ ทใช้
ู
่
ี
้
ได้ผล พรอมทั้งค้นหาเหตผลด้วยว่าเปนเพราะอะไร และจะสามารถน าส่งทได้เรยนรนั้นมาใช้งานทก าลัง
ิ
้
ี
ี
ุ
่
ี
ู
็
่
ี
ี
ี
่
จะท าน้ได้อย่างไร ในระหว่างทท างานอยู่เช่นกันจะต้องมการทบทวนการท างานอยู่ตลอดเวลา เรยกได้ว่า
ี
ุ
ุ
ี
เปนการเรยนรทได้จากการทบทวนกิจกรรมย่อยในทก ๆ ขั้นตอน หมั่นตรวจสอบอยู่เสมอว่าจดม่งหมาย
็
ู
ี่
ุ
้
ี
ื
่
ของงานทท าอยู่น้คออะไรก าลังเดนไปถกทางหรอไม่เพราะเหตใด ปญหาคออะไร จะต้องท าอะไรให้
ี
ิ
ั
ื
ุ
ู
ื
