Page 151 - 4. แสงสว่างของทางเลือกใหม่ในการจัดการเรียนรู้ (Final 11-4-16)
P. 151

ี
                                                                            ี
                                          ้
                                                                                ั
                    ของทฤษฎว่าคออะไร  พรอมทั้งยกตัวอย่างหลายๆ ตัวอย่างให้นักเรยนฟง  ฉันมักจะถามนักเรยน
                                ื
                             ี
                                                                                     ี
                                                              ี
                    สั้นๆ ว่า “เข้าใจมั้ยคะ?”  นักเรยนในห้องก็ได้แต่เงยบ  ฉันถามต่อไปว่า “ถ้ามอะไรสงสัย ถามได้
                                              ี
                                                                                           ี
                                ี
                                                                        ิ
                                                          ิ
                                                      ื
                                               ี
                    นะคะ?”  นักเรยนในห้องยังคงเงยบเหมอนเดม  ฉันเคยประเมนตัวเองว่า “อ้อ! นักเรยนคงเข้าใจ
                                                ึ
                                                          ็
                    แล้ว”  จากนั้น ฉันสั่งให้ท าแบบฝกหัด แล้วเปนอันจบการสอน

                                             ั
                                                                         ี
                           แต่หลังจากทฉันได้รบการอบรมเรองกระบวนการเรยนการสอนทเน้นการไตร่ตรอง
                                                                                     ี่
                                                         ื่
                                       ี่
                                                                 ี
                                  ึ
                    มาแล้ว  แรกๆ มนๆ งงๆ บ้างว่า จะน าไปใช้อย่างไรด ให้ครบทกขั้นตอน  ฉันท้าทายตัวเองและ
                                                                          ุ
                                                                                                  ี
                    ตั้งใจน าไปใช้เท่าทฉันเข้าใจ  ฉันเร่มคาบเรยนด้วยการให้ภาพรวม เมอเข้าส่ขั้นน าเสนอบทเรยน
                                                                              ื่
                                    ี่
                                                  ิ
                                                                                    ู
                                                        ี
                                 ื่
                                         ี
                                     ี่
                                                                                      ี
                            ิ
                    ฉันไม่อธบายเรองทจะเรยนและความหมายของหัวข้อนั้นในทันท  แต่ให้นักเรยนท าความเข้าใจ
                                                                            ี
                                                                                        ี
                                         ี่
                                                                                  ื่
                    ด้วยตนเองจากตัวอย่างทหลากหลาย  และฉันใช้ค าถามน าทางนักเรยน  เมอนักเรยนช่วยกันตอบ
                                                                             ี
                                        ิ
                        ู
                                                           ู
                                                                                      ี
                    มาถกทางแล้ว ฉันจงอธบายสรปความหมายทถกต้องตามหลักการ  และให้นักเรยนท าแบบฝกหัด
                                              ุ
                                                          ี่
                                                                                                 ึ
                                    ึ
                                   ี
                    เพื่อตอกย ้า และมฉันคอยให้ค าแนะน าเพิ่มเตม
                                                         ิ

                           ฉันให้นักเรยนไตร่ตรองท้ายคาบโดยการแจกกระดาษ A4 ให้นักเรยนเขยนไตร่ตรอง
                                                                                          ี
                                     ี
                                                                                     ี
                                                                                                    ึ
                    ฉันตั้งค าถามด้วยหลักการของ R-C-A  โดยใช้เวลา 5 นาทในการเขยน แล้วส่ง  ฉันได้อ่านบันทก
                                                                            ี
                                                                    ี
                                                                              ี
                                                                          ี
                                                 ึ
                                                                                  ื
                                                                      ี่
                                                                   ึ
                                                           ึ
                                                                 ้
                                                                                                    ึ
                                                                                                    ่
                                                                 ู
                                        ุ
                    ไตร่ตรองของนักเรยนทกคน  ฉันจงได้ทราบถงความรสกทนักเรยนมต่อเน้อหาและต่อตัวฉัน  ซง
                                    ี
                                                          ี่
                                                                                               ึ
                                                                 ึ
                                                                                  ี
                                                                                               ่
                                                                                       ี
                    ท าให้พบข้อบกพร่องของตัวฉันเอง  อย่างทคาดไม่ถงมาก่อนเลย เช่น มนักเรยนคนหนงเขยน
                                                                                                  ี
                                                          ็
                    บันทกว่า “ครคะ หนว่า วิธคดของหนคดได้เรวกว่าวิธการของครนะคะ แล้วได้ค าตอบเหมอนกัน
                                                                 ี
                                                                          ู
                               ู
                                     ู
                        ึ
                                                                                               ื
                                                     ิ
                                            ิ
                                          ี
                                                   ู
                    ด้วย  แต่วิธของครท าได้ละเอยดดค่ะ”
                                            ี
                                                ี
                                   ู
                             ี

                                                                     ี
                                                                  ุ
                                                ้
                                                ู
                                  ี
                                ึ
                           บันทกน้ท าให้ฉันอยากรว่า ฉันควรจะปรบปรงวิธการสอนของฉันอย่างไรในคาบถัดไป
                                                              ั
                                                                          ้
                                             ี
                    ดังนั้น ฉันได้ให้นักเรยนคนน้แสดงวิธของเขาหน้าชั้นเรยน พรอมกับอธบายให้กับเพื่อนๆ ฟง
                                                                                                    ั
                                      ี
                                                                                  ิ
                                                     ี
                                                                    ี
                    ส่งทเกิดข้น คอ มนักเรยนอกคนหนงยกมอ แล้วบอกฉันว่า “ครคะ หนก็คดไม่เหมอนเพื่อนกับคร ู
                                                                                        ื
                     ิ
                        ี่
                                                                                 ิ
                            ึ
                                                                               ู
                                                  ่
                                                                         ู
                                   ี
                                       ี
                                                  ึ
                                ื
                                           ี
                                                       ื
                                                                                       ุ
                                                                                                  ี
                                                                  ี
                                      ื
                    ค่ะ แต่ได้ค าตอบเหมอนกัน”  ฉันได้ขอให้เขาแสดงวิธของเขาเช่นกัน จากนั้น ทกคนในชั้นเรยน
                    ได้ช่วยกันวิเคราะหเปรยบเทยบวิธทั้งสามวิธร่วมกันอย่างสนกสนาน  ประสบการณท าให้ฉันคด
                                     ์
                                                 ี
                                        ี
                                                          ี
                                                                                                    ิ
                                                                                           ์
                                                                       ุ
                                            ี
                                                          ี
                    ว่า ทผ่านมาฉันได้ขดกรอบความคดของนักเรยน และฉันได้เรยนรทจะใช้วิธการสอนใหม่เพื่อให้
                                                 ิ
                                                                             ี่
                                                                           ้
                                                                           ู
                                                                                    ี
                        ี่
                                                                        ี
                                    ี
                     ิ
                                  ิ
                    อสรภาพในการคดแก่นักเรยน
                                          ี




                                                           129
   146   147   148   149   150   151   152   153   154   155   156