Page 147 - 4. แสงสว่างของทางเลือกใหม่ในการจัดการเรียนรู้ (Final 11-4-16)
P. 147
ี
ี
วันหนง หัวหน้าฝายวิชาการระดับประถมของโรงเรยนแจ้งว่า โรงเรยนของเราจะเข้า
่
่
ึ
็
ั
้
ิ
ประกวดกิจกรรมส่งเสรมรกการอ่าน Read Thailand (อ่านเถดเดกไทย อ่านถวายเจ้าฟานักอ่าน)
ิ
ื่
ี
ื่
ี
เมอเดกอ่านเรองใดแล้วจะต้องมการบันทก เล่าเรองจากการอ่าน เขยนความประทับใจและข้อคด
ิ
็
ื่
ึ
ี่
ี
ทได้จากการอ่าน ฉันไม่หนักใจเลย ถ้าเดกๆ ของฉันไม่ใช่นักเรยนชั้น ป.1 บางคนอ่านก็ยังไม่
็
ี
็
ื
คล่อง เขยนสะกดค าบางค าก็ไม่ได้ ถามอะไรก็ไม่ค่อยพูดค่อยตอบ (ถ้าเปนเน้อหาวิชาการ) ฉัน
ี
ี่
จงเร่มน ากระบวนการเรยนการสอนทเน้นการไตร่ตรองมาใช้
ึ
ิ
้
็
ี่
็
ฉันวางแผนว่า ฉันจะต้องน าส่งทเดกๆ สนใจมาให้ดเปนภาพวาดลายเสนขาวด าเกี่ยวกับ
ิ
ู
ี่
ี
ี
ู
ู
ุ
ื
นทานอสปมาให้นักเรยนดและร่วมพูดคยเกี่ยวกับภาพ ครให้ค าชมนักเรยนทยกมอตอบค าถาม
ี
ิ
ี่
ู
ี
และแจกภาพให้น าไประบายส (เด็กๆ ชอบวาดรประบายส) ท าให้เด็กๆ อยากจะตอบ กล้าทจะ
ี
ี
ี
ึ
ตอบมากข้น เพราะอยากได้ภาพ จากนั้น ฉันน านทานอสปมาให้นักเรยนอ่านโดยขออาสาสมัคร
ิ
ตัวแทนให้ก าลังใจ ชนชมด้วยค าพูดว่า “เก่งมากค่ะ” “เก่งแล้วลก” “ครภมใจมากทหนอ่านได้ด ี
ื่
ิ
ู
ี่
ู
ู
ู
ี่
ี
ึ
ื่
ข้น” ท าให้เด็กคนอนอยากจะออกมาเล่าบ้าง ฉันแอบยิ้มในใจ เพราะเด็กทเคยเงยบๆ ไม่พูดไม่จา
ื
ื
ี่
กับใครๆ สักเท่าไร ยกมอตอบ ยกมออาสาทจะอ่าน
ุ
หลังจากอ่าน ฉันใช้ค าถามกระต้นหลายๆ ค าถามฝกให้นักเรยนใช้เหตผล วิเคราะหเรอง
ึ
ุ
ี
ื่
์
ี่
ี
ทอ่าน เขยนความประทับใจและข้อคดทได้จากการอ่าน คร้งแรกฉันคอยช่วยเรยบเรยงค าพูดให้
ี่
ิ
ี
ี
ั
ึ
ุ
บ้าง มส่วนร่วมในการคดและสรปบ้าง เขยนลงบนกระดาน และให้บันทกลงในสมดบันทกการ
ี
ุ
ี
ึ
ิ
ุ
ี
ี
ุ
ี
อ่านของตนเอง ฉันใช้กระบวนการน้ในคาบสดท้ายของการเรยนทกวัน จนนักเรยนสามารถอ่าน
ี่
ี
ี
ี่
ึ
สรป บันทกได้ด้วยตนเอง ฉันมความสขกับพฤตกรรมการเรยนทเปลยนไปในทางทดข้น
ึ
ี
ุ
ี่
ุ
ิ
ี
ี่
ื
้
นักเรยนกระตอรอรนทจะเรยน
ี
ื
ั
ู
่
ึ
ี
ี
็
ื่
ื
ู
วันหนงฉันแกล้งท าเปนลมสั่งให้ท างานอย่างอน นักเรยนบอกว่า “ครครบคร วันน้เรายัง
ึ
ื
ี
ั
ั
ั
ไม่ได้ท าบันทกรกการอ่าน วันน้ผมขออ่านให้เพื่อนฟงนะครบ” ฉันยิ้มอย่างปล้มใจมาก เพราะ
เดกคนน้เปนเดกทมักจะหลับในห้องเสมอ ถ้าไม่หลับก็จะตนมาแกล้งเพื่อน สรางความป่นปวน
่
็
ั
้
ื่
็
ี่
็
ี
ื
ู
ในห้อง อ่านหนังสอไม่ค่อยคล่อง เขยนสะกดไม่ค่อยถก ฉันจงไม่แปลกใจเลยท เมอเพื่อนได้ยิน
ี
ื่
ึ
ี่
ู
ี
ู
ว่าเขาอาสาอ่าน เพื่อนๆ ได้ต่างท าสหน้าไม่ค่อยชอบใจ แต่ฉันพูดว่า “ครดใจมากเลยนะ ทหนจะ
ี
ี่
อาสาอ่านให้เพื่อนๆ ฟง ครและเพื่อนอยากฟงค่ะ”
ั
ู
ั
125
