Page 184 - 4. แสงสว่างของทางเลือกใหม่ในการจัดการเรียนรู้ (Final 11-4-16)
P. 184
ู
็
“อาหารเปนบ่อเกิดทําให้หนและแมลงสาบเข้ามาอยู่ในห้อง”
็
ี
ี
“เพราะมันเปนกฎระเบยบของโรงเรยน”
ี
ี
“เพราะทําให้ห้องเรยนไม่น่าเรยน เพราะมกล่นอาหาร”
ิ
ี
ี
ิ
ี
ิ
ี
ี
ฉันถามนักเรยนต่อว่าไปว่า “นักเรยนควรปฏบัตตามกฎระเบยบของโรงเรยนไหม เพราะ
เหตุใด?” นักเรยนตอบว่า
ี
“ควร เพราะเปนส่งทถกต้อง”
ี
ิ
่
็
ู
ี
ี
“ควร เพราะมันเปนกฎระเบยบของโรงเรยน”
็
ิ
ู
ิ
“ไม่ควร เพราะหนมสทธ์”
ี
ี
็
ุ
ุ
ี
ึ
จากนั้น ฉันแบ่งกล่มนักเรยนออกเปน 2 กล่ม กล่มทหนงบอกข้อดการนําอาหารข้นมา
ุ
่
ึ
่
ี
่
ี
ทานบนห้องเรยน กล่มทสองให้บอกข้อเสยของการนําอาหารข้นมาทานบนห้องเรยน จากนั้น ฉันจง
ึ
ึ
ี
ี
ี
ุ
ุ
็
ี
ึ
ี
ึ
สรปให้นักเรยนเหนข้อดและข้อเสยของการนําอาหารข้นมาทานบนตกโดยไม่ได้ตัดสนว่า ส่งใด
ี
ิ
ิ
ิ
ิ
็
็
ู
เปนส่งผิดหรอส่งใดเปนส่งถก
ื
ิ
หลังจากเบรกชั่วโมงจรยธรรม ฉันแปลกใจมากทมนักเรยน 4 คนมาพบฉันและพูดกับฉัน
ี
ิ
่
ี
ี
ว่า “หนูขอโทษค่ะ ทเมอวานหนนําอาหารข้นมาทานบนห้องเรยน พวกหนเสยใจจรงๆค่ะ” ฉัน
ื
ิ
ู
ี
ี
ึ
่
ู
ี
่
ี
่
ี
็
ี
ี
สังเกตเหนว่า นักเรยนมสหน้าที่แจ่มใสขึ้น หลังจากทเขาได้สารภาพผิดด้วยตัวของเขาเองและทําใน
ื
ี
ิ
่
ี
ู
ิ
ส่งทถกต้องทเขามาบอกฉัน ฉันตอบพวกเขาสั้นๆ โดยไม่มการตัดสนหรอตําหนใดๆ ว่า “ครภูมิใจ
ิ
ู
ี
่
ิ
ู
ในตัวพวกหนมากทหนกล้าทําแบบน้ พวกหนก็ควรภมใจในตัวเองด้วย”
ี
ู
ู
ู
่
ี
่
ฉันรสกภมใจทนักเรยนของฉันได้ซมซับเหตผลทางจรยธรรมทฉันนํามาใช้ในการชี้แนะ
ิ
ี
ึ
ี
ิ
่
ึ
ุ
ู
ู
ี
้
้
ิ
ิ
ิ
ี
ี
เขา วิธการสอนการให้เหตผลเชงจรยธรรมมันได้ผลดมาก ถ้าฉันไม่ได้เดนทางบนเสนทางสาย
ุ
ี
ี
ไตร่ตรอง ฉันคงจะเรยกนักเรยนออกมาต่อว่า หน้าชั้นเรยนซงอะไรทําให้นักเรยนของฉันไม่
ี
ี
ึ
่
ุ
ิ
ิ
ิ
สามารถพัฒนาเหตผลเชงจรยธรรมแต่อย่างใด การเดนทางของฉันเร่มต้นแล้วและฉันจะยืนหยัด
ิ
มั่นคงตลอดไป
คณครูนลรตน รุจนสถต
ิ
ั
์
ิ
ุ
โรงเรยนอัสสัมชัญคอนแวนต์
ี
ี
12 มนาคม 2016
162
