Page 108 - tiwakorn-marketing-black-press3 ลิขสิทธิ์

86

ั
ุ
ั
ู
้
ิ
ื
่
ั
2) อ านาจตอรองจากผขายทรพยากรวตถดบหรอซพพลายเออร ์
ี
่
ิ
ื
็
่
ี
้
ู
ั
ั
(Bargaining - power of supplier) เมอใดกตามทมการรวมตวกนของผขายทรัพยากรในการผลตอยาง
่
้
ั
ี่
ิ
่
เหนียวแน่น ทรพยากรนั้นเป็นปัจจยการผลตไม่มีทรัพยากรทดแทนหรือมีน้อย ตนทนในการเปลยนแหลงซื้อ
ุ
ั
ิ
ทรัพยากรสูงและผู้ขายสามารถจ าหน่ายโดยตรงให้กับให้กับผู้ซื้อ เมื่อนั้นผู้ขายทรัพยากรในการผลตย่อมมีอ านาจ
ื
ู
ุ
ั
ต่อรองสูงขึ้น อย่างแน่นอน ซึ่งมีผลท าให้ราคาทรัพยากรนั้นเพิ่มสงขึ้น หรือลดคณภาพหรอปรมาณทรพยากรใน
ิ
ึ
ิ
การผลิต ใหน้อยลง ย่อมมีผลท าใหต้นทนการผลิตเพมสง มีผลต่อเนืองถงราคาขายและผลกาไรของกจการ
้
่

ุ
้
ิ
ู
่
ิ
วิธีการหลีกเลี่ยงปัญหาด้านนี้คือ ธุรกิจควรกระจายความเสี่ยงจากการขาดแคลนทรัพยากรในการผลต โดยหาซื้อ
ู้
จากแหล่งผลิตหรือแหล่งขายหลายแหล่งหรือไม่ก็ต้องพยายามไม่สร้างความขัดแย้งให้เกิดขึ้นกับผขายทรัพยากร
การผลิตทั้งหลาย
ู
3) อ านาจต่อรองของลูกค้า (Bargaining power of customer) หากผ้ซื้อในส่วน
ื
ของตลาดใดเกิดการรวมตัวกันเป็นระบบหรือมีขนาดใหญ่ขึ้น มีทางเลอกในการซื้อสินค้าจากแหล่งต่างๆ มากขึ้น
ี
ู
่
่
ิ
่
ึ
ื
ู
สามารถผลิตสนค้าหรอขายได้เองแล้ว สวนตลาดนี้ยอมมอ านาจต่อรองในการซื้อสงขนเพอความอยรอด
ื
่
้
ในการด าเนินธุรกิจผู้ประกอบการทั้งหลายต่างต้องหาวิธีการสร้างความพึงพอใจให้กับลกคากลมนั้น โดยการลด
ุ่
้
ู
ึ
ุ
ุ
่
่

ราคาหรือเพิ่มคุณภาพสินค้าให้สูงขึ้นซึ่งมีผลตอตนทนและผลกาไรของกจการสวนตลาดนีจงไมน่าสนใจ กลยทธ ์
ิ
้
่
้
่
ทางการตลาดเพื่อไม่ให้ส่วนตลาดสร้างอ านาจต่อรองในการซื้อสินค้าได้ คือ การพัฒนาสวนประสมทางการตลาด
ให้เกิดการยอมรับจากส่วนตลาดนั้นๆ โดยไม่สนใจเรื่องราคา
ิ
ื
4) ภัยคุกคามจากสินค้าหรอบรการที่ใช้ทดแทน (Thereat of substitute
้
่
ี่
products or service) โดยทวไปแลวสวนตลาดใดทมีการแข่งขันกันเองโดยตรง ก็เป็นอุปสรรคตอการ
่
ั่
ด าเนินการตลาด อยู่แล้ว หากส่วนตลาดใดที่ผลิตภัณฑ์อื่นสามารถเข้ามาทดแทนไดเพิ่มเข้ามาในตลาดอีก
้
ท าให้เกิดข้อจ ากัดด้านการก าหนดราคา ท าให้โอกาสการทากาไรในตลาดสวนนันลดลง สงททาใหเกดผลตภณฑ ์

ั
่
ิ
้
ี
่

ิ
่

ิ
้
ิ
้
ั
่
ึ
ี
ี
่
่
้
้
ใชทดแทนในตลาดไดแก ความกาวหน้าเทคโนโลยทเปลยนแปลงตลอดเวลา และการเพมขนของระดบการ
่
้
ี
แข่งขันในอุตสาหกรรมที่ใช้ทดแทนได้มีอัตราที่สูงขึ้น
ั
ี
่
5) การแข่งขันระหวางคู่แข่งภายในอุตสาหกรรมเดยวกน (Rivalry among
้
ู่
current competitors) ส่วนตลาดใดที่มีจ านวนคู่แข่งขันเดิมอยู่แล้ว การจะเข้าสตลาดใหม่นี้ก็ตองพิจารณาว่า
้
้
ู่
้
คแข่งขัน มีกี่ราย มีความแข็งแกร่งมากน้อยเพียงใด สามารถแข่งขันไดหรือไม่ หากตองใชความพยายามเข้าส ู่
ตลาดแล้วโอกาสแล้วประสบความส าเร็จสูง กิจการสามารถท าก าไรได้สูง ก็เป็นตลาดที่น่าสนใจ
ั
ิ
์
ั
ุ
3.2.3 วตถประสงคของบรษัทและทรพยากร (Company objectives and resources)
้
ในการด าเนินธุรกิจในตลาดที่คิดว่าเป็นไปได้ มีโอกาสประสบความส าเร็จ สามารถทาก าไรในระยะยาวได ก็ใชว่า
่

กิจการจะตัดสินใจด าเนินกิจกรรมทางการตลาดกับส่วนตลาดเป้าหมายนั้นไดเลย ธุรกิจยังตองพิจารณาอีก ส่วน
้
้
ตลาดนัน เหมาะสมสอดคล้องกับวัตถุประสงค์ของกิจการหรือไม่ บางครั้งแม้ส่วนของตลาดนั้นจะน่าสนใจเพียงใด
้
กตาม แต่หากขดนโยบายหรอวตถประสงค์ของกจการในระยะยาวแล้ว กจการอาจจะต้องตัดสินใจไม่เลือก
็
ั
ุ
ิ
ื
ิ
ั
์
ด าเนินการตลาดกับส่วนตลาดนั้น หรือหากการด าเนินการกับส่วนตลาดนั้นเหมาะสมกับวัตถุประสงคของกิจการ
ุ
ู่
่
้
กิจการยังตองพิจารณาดอีกว่ากิจการมีทรัพยากรดานตางๆ พร้อมทจะลงทนหรือไม่ การเข้าสสวนตลาดท ี่
่
ู
้
ี่
่
แตกต่างกัน วิธีการด าเนินงาน การจัดกิจกรรมการตลาด การจัดสรรการใช้ทรัพยากรย่อมแตกต่างกันดวยเชนกัน
้
ั

่
้
ี
็
้
้
่
ิ
็
บางครงสวนตลาดทน่าสนใจนันกไมสามารถดาเนินการใหสาเรจได หากกจการขาดความพรอมดานทรพยากร
้

้
่
ั
้
ขาดความเชี่ยวชาญในการเข้าสู่ตลาด กิจการก็คงต้องตัดสินใจยกเลิกการด าเนินการในส่วนตลาดนั้นไป

บทที่ 5 การแบ่งส่วนตลาดและการเลือกตลาดเป้าหมาย (Market segmentation and target market selection)
ดร.ทิวากร เหล่าลือชา | หลักการตลาดเพ่อพฒนาการเรียนรู้และการจัดการเรียนรู้ทางการตลาดของชุมชน 107
ื
ั