Page 135 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto

หมวด 4 135 [175]

ความประมาท ขอ 3 ปลดเปลื้องความอืดคราน ขอ 4 สัมฤทธิ์การปฏิบัติ จํ า 4 ขอนี้สั้นๆ วา
ชี้ใหชัด ชวนใหปฏิบัติ เราใหกลา ปลุกใหราเริง หรือ แจมแจง จูงใจ แกลวกลา ราเริง

D.I.126; etc.; DA.II.473; UdA.242,361,384. ที.สี.9/198/161; ฯลฯ, ที.อ.2/89; อุ.อ.304,457,490.

[173] วรรณะ 4 (ชนชั้นในสังคมอินเดีย ที่กํ าหนดดวยชาติกํ าเนิด ตามหลักศาสนา

พราหมณ — Vaõõa: castes)
1. กษัตริย (ชนชั้นเจา, ชนชั้นปกครองหรือนักรบ — Khattiya: the warrior-caste; warrior-

rulers; noblemen)

2. พราหมณ (ชนชั้นเจาตํ าราเจาพิธี, พวกพราหมณ — Bràhmaõa: the priestly caste;
brahmins)

3. แพศย (ชนชั้นพอคาและกสิกร — Vessa: the trading and agricultural caste; merchants
and farmers)

4. ศูทร (ชนชั้นตํ่ า, พวกทาสกรรมกร — Sudda: the low caste; labourers and

servants)

M.II.128. ม.ม.13/576/520.

[174] วิธีปฏิบัติตอทุกข–สุข 4 (หลักการเพียรพยายามใหไดผลในการละทุกข
ลุสุข, การปฏิบัติที่ถูกตองตอความทุกขและความสุข ซึ่งเปนไปตามหลักพระพุทธศาสนา ที่แสดง
วา ความเพียรพยายามที่ถูกตอง จะมีผลจนสามารถเสวยสุขที่ไรทุกขได — Sukhapañisa§

vedanàya saphalappadhàna: fruitful exertion to enjoy happiness)

1. ไมเอาทุกขทับถมตนที่มิไดถูกทุกขทวมทับ (Being not overwhelmed by suffering, one

does not overwhelm oneself with suffering.)
2. ไมสละความสุขที่ชอบธรรม (One does not give up righteous happiness.)

3. ไมสยบหมกมุน (แม)ในสุขที่ชอบธรรมนั้น (One is not infatuated even with that

righteous happiness.)
4. เพียรพยายามทํ าเหตุแหงทุกขใหหมดสิ้นไป (One strives in the right way to

eradicate the cause of suffering.)
ขอที่ 4 อาจพูดอีกสํ านวนหนึ่งวา “เพียรปฏิบัติเพื่อเขาถึงความสุขที่ประณีตสูงขึ้นไป”

M.II.223 ม.อุ.14/12/13
1
[175] วิบัติ 4 (ความผิดพลาด, ความเคลื่อนคลาด, ความเสียหาย, ความบกพรอง, ความ
ใชการไมได — Vipatti: failure; falling away)

1. ศีลวิบัติ (วิบัติแหงศีล, เสียศีล, สํ าหรับพระภิกษุ คือ ตองอาบัติปาราชิก หรือ สังฆาทิเสส
— Sãla-vipatti: falling away from moral habit; failure in morality)