Page 159 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 159

หมวด 4                                      159                                    [212]




                  âvañabhaya: peril of whirlpools, i.e. desire for sense-pleasures)
                  4.สุสุกาภัย (ภัยปลาราย หรือภัยฉลาม คือ เกิดความปรารถนาทางเพศ รักผูหญิง — Susukà


                  bhaya: peril of sharks, i.e. love for women)
                  M.I.460; A.II.123.                                          ม.ม.13/190/198; องฺ.จตุกฺก.21/122/165.

               [,,,] อัปปมัญญา 4 ดู [161] พรหมวิหาร 4.


               [211]  อาจารย 4 (ผูประพฤติการอันเกื้อกูลแกศิษย,  ผูที่ศิษยพึงประพฤติดวยความ
                  เอื้อเฟอ, ผูสั่งสอนวิชาและอบรมดูแลความประพฤติ — âcariya: teacher; instructor)
                  1. บรรพชาจารย (อาจารยในบรรพชา  คือ  ทานผูใหสิกขาบทในการบรรพชา —  Pabbajjà-

                  cariya: initiation-teacher; teacher at the Going Forth)

                  2. อุปสัมปทาจารย (อาจารยในอุปสมบท  คือ  ทานผูสวดกรรมวาจาในอุปสมบทกรรม —

                  Upasampadàcariya: ordination-teacher; teacher at the Admission)
                  3. นิสสยาจารย (อาจารยผูใหนิสัย คือ ทานที่ตนไปขอถือนิสัยเปนอันเตวาสิก คือยอมตนเปน

                  ศิษยอยูในปกครอง — Nissayàcariya: tutelar teacher; teacher from whom one takes
                  the Dependence)

                  4. อุเทศาจารย  หรือ  ธรรมาจารย (อาจารยผูใหอุเทศ,  อาจารยผูสอนธรรม  คือ  ทานที่
                  สั่งสอนใหวิชาความรู  โดยหลักวิชาก็ดี  เปนที่ปรึกษาไตถามคนควาก็ดี —  Uddesàcariya,

                  Dhammàcariya:  teacher of textual study; teacher who gives the instruction;

                  teacher of the Doctrine)
                       บางแหงเติม  โอวาทาจารย (อาจารยผูใหโอวาท  คืออบรมตักเตือนแนะนํ าเปนครั้งคราว

                  — Ovàdàcariya: teacher who gives admonitions) เขาอีก รวมเปน อาจารย 5.

                  Vism.94; VinA.V.1085, VII.1379.              วิสุทฺธิ.1/118; วินย.อ.3/182,582; วินย.ฏีกา4/168; มงฺคล.2/289.

               [,,,] อาสวะ 4 ดู [136] อาสวะ 4.


               [212]  อาหาร 4 (สภาพที่นํ ามาซึ่งผลโดยความเปนปจจัยคํ้ าจุนรูปธรรมและนามธรรมทั้ง
                  หลาย, เครื่องคํ้ าจุนชีวิต, สิ่งที่หลอเลี้ยงรางกายและจิตใจ ทํ าใหเกิดกํ าลังเจริญเติบโตและวิวัฒน

                  ได — âhàra: nutriment)
                  1. กวฬิงการาหาร (อาหารคือคํ าขาว  ไดแก  อาหารสามัญที่กลืนกินดูดซึมเขาไปหลอเลี้ยงราง

                  กาย — Kavaëiïkàràhàra: material food; physical nutriment) เมื่อกํ าหนดรูกวฬิงการาหารได
                  แลว ก็เปนอันกํ าหนดรูราคะที่เกิดจากเบญจกามคุณไดดวย

                  2. ผัสสาหาร (อาหารคือผัสสะ ไดแก การบรรจบแหงอายตนะภายใน อายตนะภายนอก และ
                  วิญญาณ  เปนปจจัยใหเกิดเวทนา  พรอมทั้งเจตสิกทั้งหลายที่จะเกิดตามมา —  Phassàhàra:

                  nutriment consisting of contact; contact as nutriment) เมื่อกํ าหนดรูผัสสาหารไดแลว

                  ก็เปนอันกํ าหนดรูเวทนา 3 ไดดวย
   154   155   156   157   158   159   160   161   162   163   164