Page 161 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto

หมวด 4 161 [215]

4. อัตตวาทุปาทาน (ความยึดมั่นในวาทะวาตัวตน คือ ความถือหรือสํ าคัญหมายอยูในภายใน
วา มีตัวตน ที่จะได จะเปน จะมี จะสูญสลาย ถูกบีบคั้นทํ าลาย หรือเปนเจาของ เปนนายบังคับ

บัญชาสิ่งตางๆ ได ไมมองเห็นสภาวะของสิ่งทั้งปวง อันรวมทั้งตัวตนวาเปนแตเพียงสิ่งที่ประชุม
ประกอบกันเขา เปนไปตามเหตุปจจัยทั้งหลายที่มาสัมพันธกันลวนๆ — Attavàdupàdàna:

clinging to the ego-belief)

D.III.230; M.I.66; Vbh.375. ที.ปา.11/262/242; ม.มู.12/156/132; อภิ.วิ.35/963/506.

[215] โอฆะ 4 (สภาวะอันเปนดุจกระแสนํ้ าหลากทวมใจสัตว, กิเลสดุจนํ้ าทวมพาผูตกไปให
พินาศ — Ogha: the Four Floods) ไดแก กาม ภพ ทิฏฐิ อวิชชา [กาโมฆะ ภโวฆะ ทิฏโฐฆะ

อวิชโชฆะ ] เหมือนในอาสวะ 4.

ดู [136] อาสวะ 4.

D.III.230,276; S.V.59; Vbh.374. ที.ปา.11/258/242; สํ.ม.19/333/88; อภิ.วิ.35/963/506.