Page 176 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 176

[240]                                       176                       พจนานุกรมพุทธศาสตร





                  ใหหลงใหลในรูป เสียง กลิ่น รส และสัมผัส — Kàmasa§vara: sexual restraint) คูกับศีล
                  ขอที่ 3

                  4. สัจจะ (ความสัตย ความซื่อตรง — Sacca: truthfulness; sincerity) คูกับศีลขอที่ 4

                  5. สติสัมปชัญญะ (ระลึกไดและรูตัวอยูเสมอ คือ ฝกตนใหเปนคนรูจักยั้งคิด รูสึกตัวเสมอวา สิ่ง
                  ใดควรทํ า  และไมควรทํ า  ระวังมิใหเปนคนมัวเมาประมาท —  Sati-sampaja¤¤a:  mindfulness

                  and awareness; temperance) คูกับศีลขอที่ 5
                       ขอ 2 บางแหงเปน ทาน (การแบงปนเอื้อเฟอเผื่อแผ — Dàna: giving; generosity) ขอ 3

                  บางแหงเปน  สทารสันโดษ  (ความพอใจดวยภรรยาของตน —  Sadàrasantosa:  contentment
                  with one’s own wife)  ขอ 5  บางแหงเปน  อัปปมาทะ (ความไมประมาท —  Appamàda:


                  heedfulness)

                       เบญจธรรมนี้  ทานผูกเปนหมวดธรรมขึ้นภายหลัง  จึงมีแปลกกันไปบาง  เมื่อวาโดยที่มา
                  หัวขอเหลานี้สวนใหญประมวลไดจากความทอนทายของกุศลกรรมบถขอตนๆ.
                                               2
                       ดู [320] กุศลกรรมบถ 10 ; [238] ศีล 5.

               [240] ศีล 8 หรือ อัฏฐศีล (การรักษาระเบียบทางกายวาจา, ขอปฏิบัติในการฝกหัดกาย

                  วาจาใหยิ่งขึ้นไป — Aññha-sãla: the Eight Precepts; training rules)
                  1. ปาณาติปาตา เวรมณี (เวนจากการทํ าชีวิตสัตวใหตกลวงไป — Pàõàtipàtà veramaõã:

                  to abstain from taking life)

                  2. อทินฺนาทานา  เวรมณี (เวนจากการถือเอาของที่เขามิไดใหดวยอาการแหงขโมย —
                  Adinnàdànà ~: to abstain from taking what is not given)

                  3. อพฺรหฺมจริยา  เวรมณี (เวนจากกรรมอันมิใชพรหมจรรย,  เวนจากการประพฤติผิด

                  พรหมจรรย คือรวมประเวณี — Abrahmacariyà ~: to abstain from unchastity)
                  4. มุสาวาทา  เวรมณี (เวนจากการพูดเท็จ —  Musàvàdà ~:  to abstain from false

                  speech)

                  5. สุราเมรยมชฺชปมาทฏานา เวรมณี  (เวนจากนํ้ าเมา คือสุราและเมรัยอันเปนที่ตั้งแหง
                  ความประมาท  —  Suràmerayamajjapamàdaññhànà ~: to abstain from intoxicants causing

                  heedlessness)

                  6. วิกาลโภชนา เวรมณี (เวนจากการบริโภคอาหารในเวลาวิกาล คือตั้งแตเที่ยงแลวไป จนถึง
                  รุงอรุณของวันใหม — Vikàlabhojanà ~: to abstain from untimely eating)

                  7. นจฺจคีตวาทิตวิสูกทสฺสนมาลาคนฺธวิเลปนธารณมณฺฑนวิภูสนฏานา เวรมณี (เวน
                  จากการฟอนรํ า   ขับรอง   บรรเลงดนตรี   ดูการละเลนอันเปนขาศึกตอพรหมจรรย การทัดทรง
                  ดอกไม  ของหอม  และเครื่องลูบไล  ซึ่งใชเปนเครื่องประดับตกแตง —  Naccagãtavàdita-

                  visåkadassana-màlàgandhavilepanadhàraõamaõóanavibhåsanaññhànà ~: to abstain
   171   172   173   174   175   176   177   178   179   180   181